Handen uit de mouwen Hinssianen

1684271

Hinssianen zijn (…) de nestbevuilers van ons jong maar prachtig ecosysteem van startende en innovatieve ondernemers. Ze hebben over alles en nog wat een mening, maar vooral zijn ze doordrongen van het feit dat het ‘hier’ niet kan en dat het ‘daar’ beter is. Bovendien hebben ze zelf zelden of nooit geopereerd buiten de beschermde cocon van één of andere grote onderneming.

Geschreven door Bruno Segers. Gelezen bij DataNews

On the internet, nobody knows you are dead

Het was 24 mei. Ik postte een tweet en stapte bij de dokter binnen. De avond ervoor had ik nog een Facebook-update met cliffhanger gepost. Zou het me lukken om lenzen in en uit mijn ogen te krijgen?

De dokter schreef me rust voor en ontspanning. Dat internet moest het maar even zonder mij doen, besloot ze. Ik luister naar mijn dokter. Het was zij die er in slaagde me traag te doen lopen toen ik het aan mijn knie had. Dat wil wat zeggen.

Het was zij die me na 39869 tweets op 8 jaar (voor je gaat rekenen: dat zijn er zowat 13,65 per dag gedurende dik 2900 dagen). Mijn mailbox ging op out of office, occasioneel opende ik Facebook maar zelfs de mensen die me een gelukkige 34ste verjaardag wensten bedankte ik niet. Het was niet persoonlijk bedoeld. Bijna een maand duurde de radiostilte.

Het benieuwde me op den duur wel. Of één van mijn 8729 followers op Twitter,  of één van mijn 174 volgers en 1033 vrienden op Facebook, of één van de 1834 followers op LinkedIn iets zouden merken. Niemand merkte wat. Er was niet eens wat minder ruis dan gewoonlijk.

Het is louterend. Om te weten dat, wanneer ik soms eens juich of vloek over een update die al dan niet aanslaat, dat misschien vooral voor mij belangrijk is. Het is louterend om te weten dat mijn mening over Huts, de overname van LinkedIn of het bedroevende niveau van de Belgische verdediging in de match tegen Italië er misschien niet zo toe doet.

Terwijl ik niet op het internet zat, maakte ik een lijstje van dingen die ik belangrijk vind. Online dingen doen staat daar tussen. Alsof iets me wilde danken voor zoveel stilte, werd ik door radiozender MNM opgebeld. Iemand vond dat mijn tips voor studenten met mondelinge examens aandacht verdiende tijdens de Marathonradio die ze daar hebben opgezet. Soms is je best doen zo overrated.

On the internet, nobody knows you’re a dog blaften twee door Peter Steiner getekende honden in 1993 op de pagina’s van The New Yorker. Het is 2016 en je kan met enige zekerheid zeggen dat wanneer je echt doodgaat op het internet, dat niemand je zal missen.

Dat vind ik een geruststellende gedachte. Denk jij er ook eens over na?

De po­li­tiek is op een ge­vaar­lijk pad

De po­li­tiek is op een ge­vaar­lijk pad. Ook de vak­bon­den zor­gen voor een nooit ge­zien de­struc­tief maat­schap­pe­lijk kli­maat. De re­ge­ring-Mi­chel is nu bijna twee jaar aan de macht en staat voor een kruis­punt der wegen. Ofwel gaat ze op een een­drach­ti­ge ma­nier over tot kracht­da­dig be­stu­ren ofwel zinkt ze ver­der weg in ‘rien ne va plus’ en opent ze de deur voor po­pu­lis­me à la Trump en pro­fe­ten die met slo­gans en sim­pe­le op­los­sin­gen een vals ge­voel geven van lei­der­schap.

Geschreven door Wim Van de Velden. Gelezen in De Tijd

The Biggest Culture Gaps Are Within Countries, Not Between Them

(…) demographic groupings such as occupation and socio-economic status were superior to country when capturing similarity in work-related values between people. What that means is that if you put a bunch of physicians from different countries together in a room, they are likely to have more shared work-related values compared to a group of random people from the same country. And, likewise, people in similar socio-economic conditions or with similar levels of education would have more shared values among them than with groups from their birth country.

Onderzoekers Bradley Kirkman, Vas Taras en Piers Steel beschrijven de resultaten van hun onderzoek naar culturele verschillen binnen en tussen landen uit bij  HBR

België is Somalië niet, maar…

België is Somalië niet, maar er zit iets grondig scheef. Nergens zag ik een land met zo’n duur, ingewikkeld en fundamenteel inefficiënt overheidsbestel. Ik denk niet dat iemand een politieke constellatie met vijf parlementen in deze stad als efficiënt zou bestempelen.

Politico hoofdredacteur Matthew Kaminski is sinds een jaar in Brussel en legt een pleister op de wonde in De Tijd

Anger is a business

GettyImages-74067217.0

Political anger or fear is emotionally compelling, and such reactions are validated because viewers and listeners have great trust in the hosts of the programs they select. Making your blood boil is a key to getting you to come back to the next day’s program for more. It’s a brilliant business strategy.

Geschreven door Jeffrey M. Berry. Gelezen bij Vox

We made more. And it was less valuable.

So over time, we (the media) built up scale in digital to replace user value. We thought we could solve with numbers (the new, seemingly infinite numbers the internet and social media provides) what we couldn’t solve with attention. And with every new set of eyeballs (or clicks, or views) we added, we diminished the merit of what we made. And advertisers asked for more, because those eyes were worth less. And we made more. And it was less valuable.

Geschreven door Joshua Topolsky. Gelezen op zijn Medium

Facebook’s only real existential threat

It’s easy to forget that Facebook faced its  when it failed to anticipate how quickly its users would migrate from desktop to mobile. After years of foot-dragging, the company spent $1bn buying Instagram and focused on working out how to make money from people using its apps on smartphones. Since then it’s been incredibly aggressive at buying or cloning challenger technologies.

Gelezen bij The Guardian

Arrogance is good

1nRt7fJy67_V3WowbMxBEpw

Why on earth are you trying to change things, if you don’t believe you actually know better? If you can’t muster the conviction to believe in your own ideas, how on earth are you going to persuade others that they’re worth listening to?

Geschreven door David Heinemeier Hansson (dat is de mens die ReWork en Remote, twee van mijn favoriete boeken, mee heeft geschreven). Gelezen bij Signal v. Noise