Blijf gewoon elitair uzelf

(Het concertgebouworkest) moet daarom niet krampachtig een breder publiek willen bereiken, maar om de kwaliteit te handhaven gewoon elitair zichzelf blijven en dat mag best wat kosten. Iets meer nationale trots, niet alleen op sportgebied, zou ons land niet misstaan.

Wat mij betreft mag en kan het wel. Elitaire, gesubsidieerde kunst. Meer ondernemendheid in de culturele en creatieve sectoren: helemaal voor. Dat betekent niet dat allest ineens toegankelijk moet zijn. Misschien zelfs integendeel.

Gelezen bij de Volkskrant.

Getting to know your customers is just like fishing

Getting to know your customers is just like fishing. Any amateur fisher can catch fish once in a while with a bit of luck. But, professional fishers who have to bring back fish day in and day out need to truly understand the type of fish they are seeking to catch, including where it lives, how deep it goes, and what bait it likes.

Woorden van Brant Cooper en Patrick Vlaskovits, gelezen bij  Kissmetrics.

Is copying the sincerest form of flattery? Niet als je het Johny Ive vraagt

When you’re doing something for the first time, you don’t know it’s going to work. You spend seven or eight years working on something, and then it’s copied. I have to be honest, the first thing I can think, all those weekends that I could have at home with my family but didn’t. I think it’s theft, and it’s lazy.

Woorden van Johny Ive, gelezen (en gehoord) bij Vanity Fair.

Austerity has failed

Austerity has failed. But its defenders are willing to claim victory on the basis of the weakest possible evidence: the economy is no longer collapsing, so austerity must be working! But if that is the benchmark, we could say that jumping off a cliff is the best way to get down from a mountain; after all, the descent has been stopped.

Geschreven door Joseph Stiglitz, gelezen bij The Guardian.

Why not all publicity is good publicity

(…) web traffic now produces revenue. (…) After all, a web tracker doesn’t discriminate between clicks resulting from genuine interest and clicks resulting from outrage or offence, as the Daily Mail know all too well. Money you con out of someone can still be used to buy groceries, at the end of the day.

Gelezen bij via theguardian.com in het kader van de Emma Watson naaktfotohoax. Toepasbaar op wel meer vormen van clickbait en content shizzle.

De nieuwe broek van de meisjes

De wereldkampioenschappen wielrennen werden verreden in Ponferrada, Spanje. Ik dacht terug aan het WK van 2003 in Hamilton, Canada. Dat WK vormde het onderwerp van mijn thesis tot het behalen van de titel van licentiaat in de politieke en sociale wetenschappen, optie communicatiewetenschappen.

Samen met mijn vader heb ik toen elke uitzending van elke wedstrijd op radio zowel als televisie uitgeschreven. Zowel van VRT als van de NOS. Elke zin die Michel sprak en Mart en Karl en Maarten en weet ik wie nog allemaal en onder de noemer ‘live verslaggeving’ viel. Uren. Uren. Uren video en radio. Dagen en weken van uittikken. Monnikenwerk. (Merci vader)

Zoals elke rechtgeaarde communicatiestudent had ik McLuhan ter hand genomen en nagedacht over de zinsnede ‘The medium is the message’. Eens kijken of dat ook voor koers geldt, moet ergens in mijn studentenbrein zijn geschoten.

En of the medium the message is. Het verschil tussen radio en televisie bleek enorm. De acties op radio leken geconcentreerder. Er waren orenschijnlijk minder deelnemers en die kwamen uit minder landen. Elk medium had minder aandacht voor vrouwensport dan voor mannen. Zo hard zelfs dat één van de tijdens de meest genoemde wielrenners bij het vrouwenwielrennen een deelnemer voor de volgende dag bleek.

Dat pittige jaar en de wazige nacht doortrekken om het ding toch maar in eerste zit afgeleverd te krijgen, komen elk jaar tijdens de Wereldkampioenschappen even in mij op. Dit jaar meer dan anders.

Het was tijdens de tweede keer dat ik naar de wedstrijd voor dames elite keek. Onder de middag had ik de NOS versie gezien. Tijdens de avondlijke uren besloot ik ook de VRT-versie aan een blik te onderwerpen. Het viel me op hoe vaak de dames als ‘meisjes’ werden omschreven. Hoe vaak er over hen werd gedaan als sportmensen die ook iets kunnen.

Noem mij gevoelig aan het thema. Door die hele thesis. Het is maar zelden dat vrouwenwielrennen de uitzendingen haalt. Laat staan de live. Twee keer op een jaar bij de VRT denk ik. De WK en de schertsvertoning in het voorprogramma van de aankomst van de echte Tour de France. Wij kennen die vrouwen niet. Vos misschien nog net maar Pauline Ferrand, zei het jou wat voor gisteren? Kans is klein.

Het meest opvallende nog: dat er na de massale valpartij werd geopperd om de wedstrijd even stil te leggen om de meisjes de gelegenheid te geven een nieuwe broek aan te trekken want dat het toch wat vreemd was om met een lor om de benen de weg verder te zetten.

Als het over mannenwielrennen ging, er was sprake van doorzettingsvermogen en wilskracht. Van een onverzettelijkheid en van trots om niet de moed te laten zakken en door te gaan. Ondanks de ontberingen. Niet zo bij dames. Die keurig horen te zijn. Ook al rijden ze de Tour en de Giro en alle andere klassiekers. Door weer, wind en ja, met valpartijen die broeken scheuren.

Het hoort erbij. Volgend jaar closeups zien van gewonde vrouwenbenen. Ik wil vertrokken gezichten zien. Omdat het toont waar die sport om gaat. De eerste aan de meet wint. Mannen. Vrouwen.

Over de sharing economy en duurzaamheid

De grote technologische nieuwkomers op de markt moeten niet verboden worden – komen doen ze toch – maar het minste is dat ze net als de sector waar ze binnentreden ook aan een bepaalde set regels moeten voldoen.

Wanneer Bart Eeckhout dit schrijft in De Morgen, heeft hij gelijk. Wanneer hij zegt dat innovatie geen dekmantel mag zijn om semilegale dingen te doen heeft hij gelijk. Zelfs wanneer hij zegt de de sterkte van Uber niet zozeer zit in de disruptie maar in het algoritme erachter heeft hij gelijk.

Hij heeft echter geen gelijk Als hij zegt dat de sharing economy in de dop over duurzaamheid moet gaan. Ik zou niet weten waarom. Waarom zou het niet over een correctie mogen gaan op de consumptiemaatschappij met als doel winst te maken?

Heb je al wat te doen op zes november, Bart?

Pass the Word: The Phone Call Is Back

Maybe we can combine the ease of asynchronous communication like text and Twitter with the power of voice to create a new way to communicate, it is much more adaptive to our always-on lifestyle.

Ik heb mijn smartphone altijd op stil staan. Er zijn teveel notificaties van teveel accounts. Ik heb geen voicemail. Dat maakt me niet helemaal de mainstream gebruiker. Toch heb ook ik dat graag, als ik iemands stem hoor. De toekomst wordt beter voor mij, ik voel het.

Citaat door Thomas Gayno, founder van Cord, gelezen bij NYTimes.com.