Monthly Archive for oktober, 2009

Page 2 of 5

Wie schrijft, die blijft

In november neem ik samen met drie dames deel aan nanowrimo, wat staat voor National Novel Writing Month, een internationale ‘wedstrijd’ voor schrijvers. Wedstrijd tussen aanhalingstekens want eigenlijk win je vooral van jezelf als je het tot een goed einde brengt. Kwantiteit is immer king. 52.000 woorden dienen op papier te staan binnen de maand november. Dat is 1666 woorden per dag.

Ik zal mijn stukjes hier posten, de bijdrage van de andere dames zal u kunnen lezen op Everythingisastory.net, de site van initiatiefneemster Anne (@topanga). Samen met haar nemen ook Gudrun (@gudrun) en Vicky deel. Het worden stukjes, in verschillende stijlen geschreven, met een rode draad. Wat die wordt laat ik nog even een verrassing wezen. Via mijn RSS-feed komen alvast een deel verhalen tot u.

Dat ik begot niet weet waar ik aan begin, dat ik nog nooit ofte nimmer een fictieverhaal heb geschreven: allemaal waar. Dat ik mijn best zal doen: ook waar. Dat ik het zie zitten: … ik twijfel. Maar mensen schijnen van mij te vinden dat ik wel een vlotte pen heb en de commerciële teksten die ik neerzet vallen ook in de smaak, we scherpen het klavier en gaan ervoor.

Morele ondersteuning is toegelaten en mocht u zichzelf in één van de verhalen herkennen: alle gelijkenissen met waargebeurde feiten berusten op toeval.

Dit stukje bevat 219 woorden.

(do not) Please (do not) RT

Deze voormiddag zat ik te klussen aan een nieuwe website die moet dienen om mijn professionele dienstverlening op het interwebz bekend te maken. De site die ik daar tot op vandaag voor gebruik (janseurinck.be) is niet wat je noemt de best uitziende pagina van het westelijke halfrond. Dus ging ik maar weer eens aan de slag.

Nieuw domein, nieuwe wordpressinstallatie. Een nieuwe besttijd voor het opzetten denk ik ook. Een basistheme had ik al gevonden, alleen wat aanpassen en dat zou de job gaan doen. ‘Alleen wat’ is een gevaarlijke constructie als het op webdesign aankomt. Alvast voor mij. Ik ben geen webdesigner, dat geef ik toe. Maar de gedachten houden daar niet altijd rekening mee.

Wat doe je dan? Zo midden in de voormiddag, een uurtje of drie frustratie achter de rug? Een tweet, juist ja.

wil mijn schrijfskills ruilen voor een webdesign.

Waarop één, twee, drie mensen het ding herhalen en ik alvast twee afspraken met webdesigners vast heb liggen. Wat eigenlijk een uitspraak van onmacht was, zet me vandaag op weg naar wat ooit moet gaan zijn. Dat vind ik het leuke aan de internetcommunity. Het helpen zonder vragen, de open geest. Merci.

Weer een stap verder in wat ik zopas heb omgedoopt tot “Project I” (spreek uit als project i, niet als project één).

Bad advertising

Zoals sommigen onder u wel weten hang ik aan mijn podcast-en iTunesU-geladen iPod als een patiënt aan zijn baxter. Informatie slurpen, hoe meer, hoe liever.

Eén van mijn favoriete sprekers is Vincent Blasko van de Arizona State University tijdens de lessen MKT395. Een soort praktijkgerichte inleiding tot de marketing. Het gaat over strategie en executie en veel meer. Niet alleen, misschien niet zozeer de inhoud van de lessen doet er toe maar de manier waarop Blasko zijn leerlingen (en ik met hen) entertaint.

Hij schuwt de woorden awful, appalling en hideous niet. Iets wat je Belgen maar weinig zal horen doen. Dat siert ons, je moet oppassen dat je mensen niet persoonlijk raakt. Toch wil ik even een uitzondering maken voor de nieuwe campagne van de federale overheidsdienst volksgezondheid. Geen persoonlijke aanval op iets of iemand. Alleen even tonen, kaderen en mensen laten oordelen. Just terrible advertising.

Als u echt zelf wil, dan kan u hier een kijkje nemen.

Bizcamp

Vandaag vond in een onafgewerkte The Hub in Brussel de Belgische editie plaats van Bizcamp. Bizcamp is een, en ik citeer: “user generated business conference”. Ik was erbij en zag dat het goed was. Een proficiat aan het hele team. De lezingen van Tamara Gielen, Béate Vervaecke, Tijs Vrolix, Lodewijk Regout, Evan Van Lissum, Ghislaine Bovy en Leo Exter die ik bezocht waren stuk voor stuk interessant.

Na vier jaar als werknemer denk ik er immers over mijn expertise als freelancer in de markt te gooien. Als zelfstandige of iets in bijberoep. Ik dacht op Bizcamp het antwoord te vinden op enkele fundamentele vragen. Die vond ik her en der. Uiteraard kreeg ik niet op alle vragen een antwoord maar toch leerde ik bij. Dat ondernemen ook gaat over zelfvertrouwen bijvoorbeeld. En over in het water springen en dan pas zwemmen. Binnenkort toch maar eens knopen doorhakken over één en ander.

Afscheid

Dat we ooit afscheid zouden moeten nemen stond bij voorbaat vast. Met een fiets heb je geen eeuwigdurende relatie. Metaalmoeheid. De ouderdomskwaal van bejaarde fietsen. Hij die me ooit van kot naar aula en over café terug naar kot bracht is niet anders. Hij stond al een tijdje met meer mankementen dan wat anders te verkommeren in onze fietsenstalling. Een bejaarde waarvan de kinderen nog wel weten dat hij bestaat maar steeds minder op bezoek komen. Ik was een ondankbare zoon geworden.

Hij is vandaag meegegaan met twee mannen die hem zullen smelten en omvormen tot nieuwe fietsen. Hij was zo zwaar, dat er op zijn minst drie nieuwe fietsen uit zullen worden gegoten. Hij rammelde aan alle kanten toen ik er, als mijn cursus niet zo wou vlotten, de Kantienberg mee op sprintte. Hij kraakte toen ik er na mijn eerste academiejaar mee van Gent naar Kortemark stoomde. Elke brug een marteling. Een fietsavontuur om niet licht te vergeten.

De kleuren? Een lang verhaal.

Ik ben er helemaal week van.

Sponsor