Monthly Archive for oktober, 2009

Page 3 of 5

Vooruit Gent

Het café van de Gentse cultuurtempel Vooruit is zo’n plek die ‘het’ heeft. Op het moment van schrijven toef ik er, temidden de bebaarde Westmalle-drinkers met een dik boek, de hippe Apple-creative, studenten ook die hun boeken openleggen naast een glaasje ice-tea. Ik drink een Guinness terwijl ik wacht en schrijf. Een enkele tweet ook, tussendoor.

Nochtans heeft de ruimte niets om ‘het’ te hebben. Het is eigenlijk te groot om gezellig te kunnen zijn maar er heerst een gezellige drukte. Een drukte die je op andere plekken zou laten vluchten maar een gezelligheid… het heeft geen naam. Draadloos internet toe. Wat moet een mens meer hebben? Hier kan ik verjaren.

Ajuin

Toen ik klein was en nog in Handzame woonde, werden in de tuin groenten gekweekt. Erwten die niet wilden, bonen die woekerden en tot drie keer toe oogst opleverden, aardappelen die gezellig werden geoogst met de viertand. Ajuinen ook. Mijn moeder is een fan van ajuin. Haar recepten beginnen steevast met “stoof een ajuin”. Zij gebruikt er twee.

Vandaag maakte ik vegetarische spaghetti bolognese naar moeders recept en dus begon ik met het stoven van een ajuin. Een groot exemplaar. Produce of Spain. Ik stel me voor hoe zo’n veld er uit ziet. Een veld ajuin en hoeveel van die velden je nodig hebt om de wereldconsumptie aan ajuin te volbrengen. Het zijn van die dingen die een mens’ voorstellingsvermogen te boven gaan.

Het verhaal van Johnnie Walker

Een docu-reclamespot voor Johnnie Walker die ineens het verhaal van het whiskymerk vertelt. Waarom de fles vierkant is bijvoorbeeld en hoe die hoed er kwam en vanwaar dat wandelen. Heel mooi gedaan.

Mijn held van de dag: Leander Bertels

Vandaag wezen fietsen langs het Albertkanaal. Gedachten verzetten. Het was een tijdje geleden dat ik me nog eens per koersfiets had verplaatst en de conditie is onbestaande (dat moet dus beter). Enfin. Ik dus langs het Albertkanaal richting Grobbendonk met de wind vlak op mijn neus.

De eerste fietser haalde ik nog in maar echt vooruitgaan deed ik niet. Ideaal dus wanneer je dan ingehaald wordt door zo’n jonge snaak, aan het trainen op een klein verzet. Een gast die mij gedurende een aantal kilometer heel vriendelijk uit de wind zette. Aan zijn profielpagina op de website van zijn ploeg te zien had hij me net zo goed kunnen losgooien.

Van 1992… Dat is ver… Ahum. Dat is tien jaar jonger dan mezelf. Shit.

Er zijn van die dagen…

… waarop één en ander niet meezit. Waar op die ene mail een welhaast existentiële crisis volgt. Je kan daar om treuren maar daar koop je in the long run ook niets mee. Daarom steek ik nu witte oortjes in mijn oren, zet ik een vrolijk muziekje op en ga ik langs het Albertkanaal mezelf eens goed afjakkeren. Kijken of ik dan tot diepgaande inzichten kom.

Sponsor