Het trendrapport 2010 van @netlash is online, dus weten we weer wie volgen op twitter. De experts dus. Voor u opgelijnd en wel, alles onder elkaar. In volgorde van verschijnen. Je kan ook de volledige lijst volgen en wel hier.
Archive for December, 2009
Gisteren was maandag en maandag is de dag van het woord van de week maar gisteren dus niet. Die toespraak van de koningin van de noorderburen kwam er even tussen. ‘Uitstel is geen afstel’ is niet voor niets een staande uitdrukking en dus is dinsdag de nieuwe maandag.
Eigenlijk zijn er twee woorden van de week. Guur en Onguur. Guur betekent winderig of koud (weer). Onguur betekent ‘ruw, gemeen’ of ‘luguber, sinister’. Dat alles volgens het vandale online woordenboek. Met andere woorden het woord guur en het woord onguur betekenen niet, zoals meestal het geval is wanneer de prefix ‘on’ in het spel is, het omgekeerde van elkaar.
Wel integendeel, al hebben beide woorden een andere denotatie, hun connotatie komen grotendeels op hetzelfde neer. Guur of onguur zijn beiden woorden met negatieve bijklanken. Het is donker en onaangenaam vochtig. Het is beangstigend. Het is bevreemdend en op hetzelfde moment heel hard en reëel.
Alleen de zelfstandige naamwoorden waar ze al dan niet expliciet mee verbonden zijn, verschillen van elkaar. Waar guur verbonden wordt met de weersomstandigheden, wordt onguur verbonden met mensen, groepen of geografische omstandigheden.
Ondanks de betekenis van de woorden hou ik er van om ze te gebruiken. Dat heeft vermoedelijk te maken met het g- en r-foneem dat geassocieerd wordt met ontlading. Denk maar aan het woord Godverdomme dat niet alleen door zijn betekenis maar zeker sinds de verbastering vooral op vocaal vlak een ontladend effect zou hebben.
(On)Guur, een mens wil het als betekenis zo weinig mogelijk tegenkomen maar als woord toch zo veel mogelijk gebruiken. In deze contradictie zit de schoonheid.
In Nederland is er commotie ontstaan nadat Koningin Beatrix zich negatief had uitgelaten over online sociale netwerken. Ze deed één en ander met de niet mis te verstane bewoordingen. De hele toespraak ademde sowieso al pessimisme en dat kort-door-de-bocht-gezwam deed er geen goed aan. Een citaat.
Vroeger was er vrijwel overal burenhulp en vormde nabuurschap de basis van de samenleving. Men kende elkaar. Maar de moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving. Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes.
Beatrix doelt natuurlijk op het feit dat vroeger, toen ik nog niet geboren was, iedereen elkaar kende in het dorp waar men toen, o zo gezellig samenwoonde. Dat iedereen wist dat de pastoor en zijn meid en de meid op haar beurt weer met de buurvrouw… de afwas deed.
Ze bedoelde dat iedereen vroeger in uitgebreide volzinnen praatte waarin met de nodige suggestie en subtiliteit werd verwoord dat Swa van Mariette van den hoek weer eens zat was geweest en dat Mariette de dag erna tegen de kast was gelopen.
Ze bedoelde dat er toen, in een tijd waarin ik nog niet was over serieuze onderwerpen werd gediscussieerd door iedereen die toen wat te zeggen had. Boeren praatten met de veearts over de mentale gezondheid van hun runderen, de cafébaas legde de sociale ongelijkheid in de dorpsstraat over de toog.
Clichédenken? Jawel. Maar met dat verschil dat ik spreek over een tijd waar ik niets over weet omdat ik die nooit heb mogen meemaken. Misschien wel omdat die ideale wereld waarin er vrijwel overal burenhulp was en nabuurschap de basis van de samenleving vormde, nooit heeft bestaan.
Het valt me op dat er veel mensen zijn die denken dat mensen die communiceren over het internet met behulp van de dingen die we sociale netwerken zijn gaan noemen, veel minder sociaal zijn. Het tegendeel is waar en daar zijn wetenschappers die dat beweren. En niet op vraag van de sociale netwerken.
Het valt me op dat velen digitale communicatie afdoen als een minderwaardige vorm van communicatie. Terwijl digitale communicatie als middel (niet als doel) er juist voor zorgt dat grenzen vervagen en dat ik vandaag iets kan vragen aan iemand in Gent, Londen of Amsterdam. Dat ik met gelijkgestemden kan gaan fietsen of een pint kan gaan pakken. Dat mensen elkaar ontmoeten die elkaar anders nooit hadden ontmoet.
Beatrix had gelijk wanneer ze vertelde dat buren soms vreemden zijn geworden. Dat zal voor haar buren zeker het geval zijn.
10 gebeurtenissen die mijn noughties kleurden
Published December 27th, 2009 in Persoonlijk. CommentsHet is de tijd van de decenniumoverzichten. Hoewel het mijn stellige overtuiging is dat volgend jaar pas het eerste decennium van het derde millennium na Christus voorbij is, wil ik toch graag meedoen met de hype. Als er ergens een hype te vinden is, dan doe ik graag mee.
Daarom heb ik onderzoek gedaan in mijn persoonlijke geschiedenisboek en gekeken wat ik me, net voor ik volledig dement word, nog zal herinneren van de jaren nul ofte de noughties.
- Ik was twee maand in Spanje
De eerste maand met mijn neef Kenny in 2000 en een maand met mijn lief in 2001. Leuke tijden. Veel gezien. Wonderbaarlijk ook hoe een reis afhangt van je reisgezel. We spoorden met een Eurorailkaart en zagen bijna alle grote Spaanse steden. Ik kan het aanbevelen.
- Ik leerde mijn lief kennen
In Gent, alwaar wij beiden studeerden. Ik zie haar nog altijd graag. Ze wil niet graag op internet. Dat begrijp ik. Daarom noem ik haar hier gewoon ‘mijn lief’.
- Ik fietste samen met mijn vader naar Italië
Moet je echt eens doen, het is geeneens zo ver. Negenhonderd en nog wat kilometer. Fiets je zo bij elkaar. Ik deed het samen met mijn vader, dat is eigenlijk ook wel speciaal.
- Ik studeerde af als communicatiewetenschapper
Eén keer herexamens en op het einde afstuderen met onderscheiding. Een thesis geschreven die sedertdien niet meer is opgevraagd en niet door alle bij lot uitverkoren professoren is nagelezen. Het is wat. De instelling is mij belangrijker dan het diploma maar het zegt iets over je mogelijkheden.
- Ik liep stage bij alfacam
Waarom de dingen makkelijk maken, als het ook moeilijk kan? De stage die ik liep op de planning bij alfacam was behoorlijk zwaar. *understatement award*
- Ik had mijn eerste werkervaringen
Ik was er snel bij. Na mijn laatste examen zat uitgaan er niet echt in, de volgende dag kon ik beginnen. Daarna bleef ik langer dan gepland aan de slag als productieassistent en later janusje van alles bij de Zuiderkroon. Daarna even de retailmarketing in en de cultuurcommunicatie uit. Vandaag zoekende.
- Ik kocht samen met mijn lief een appartement
Nog steeds ben ik zeer tevreden over die aankoop. Het was best een makkelijke beslissing, we waren op slag verliefd op dit huis. In diezelfde slag werd ik Borgerhoutenaar. Voor een West-Vlaming niet de meest voor de hand liggende keuze maar Borgerhout is niet wat je leest in de kranten.
- Ik schreef, schrapte en schreef opnieuw
Op deze blog en al de voorgangers. Op andere domeinen. Voor de wijkblog. Voor andere mensen ook. Ik noem hen klanten maar ik ben vooralsnog geen zelfstandige. Een tijd geleden nam ik een besluit. Mijn blog is mijn blog is mijn blog. Dit ding zou dus tot in lengte van dagen moeten blijven staan. Over de rest hou ik jullie op de hoogte.
- Ik ontdekte de wereld om me heen en vond mensen om mee te wandelen
Waar het fout liep met mijn vorige blogs heb ik rechtgezet. Op een eiland bloggen heeft dus geen zin, ook al schrijf je veel en noemen je lezers je leuk, er is geen bal aan achter een scherm te blijven zitten. Daarom deed ik van twunch en twike en twoooze en barcamp en breidde ik mijn vriendenkring uit met een pak gelijkgestemden.
- Ik bleef leren
Nog steeds doe ik boeken open. Ik lees betere RSS-feeds dan ooit. Ik luister naar podcasts over de meest diverse onderwerpen. Ik weet dingen over pilaarheiligen en logisch positivisme en ook over deeltjesversnellers en over marketing en communicatie die de meeste mensen niet weten. In het volgende decennium moet ik daar wat mee gaan doen.
deBuren is het Vlaams-Nederlands huis in Brussel en de podcast die ze aanbieden is onderhoudend maar kampt met enkele problemen. Op behoorlijk onregelmatige basis krijg je een aflevering binnen en dat bevordert de luisterfrequentie (alvast bij mij) allerminst. De onderwerpen zijn al even divers als bij het vorige week besproken Rondas.
De podcast wordt opgenomen tijdens debatavonden, lezingen en andere interviewsessies van deBuren en dat is meteen ook het format van de podcast. De onderwerpen gaan van de rol van architectuur in de stad, over de Europese canon tot een reeks over de zeven hoofdzonden. Stuk voor stuk interessante luisterstukken. En dan komt de ‘maar’.
Je krijgt een debat te horen dat bewerkt is. Bewerkt in de zin dat het is ingekort. Waarschijnlijk denkt men bij deBuren aan de attention span van de luisteraar, of misschien over de consumptie van bandbreedte.
Het is in dat bewerken dat het grootste probleem van de podcast ligt. Net wanneer er iets dieper wordt ingegaan op pakweg de rol van iconische gebouwen in de architectuur en de impact op het samenleven, wordt er geknipt daar een later fragment.
Ik vind dat zonde. Natuurlijk zijn wij radioprogramma’s gewoon waar de interviews zich beperken tot soundbites maar met een podcast dien je daar geen rekening mee te houden. Het is zelfs perfect mogelijk skipmomenten in te bouwen waardoor een minder geïnteresseerde luisteraar perfect zelf kan beslissen een stuk over te slaan.
Zoals de podcast nu bestaat, blijven de onderwerpen vaak wat minder goed uitgewerkt. Ook al duurt een deBuren podcast al snel een half uurtje, je weet dat er veel meer te zeggen valt maar dat krijg je niet te horen en dat voel je net iets te hard. Jammer.
Vandaag mijn kerstkaart verstuurd naar een groot deel van mijn e-mailcontacten. U deelt bij deze in mijn wensen.
Eenvoudig vegetarisch (1): Penne met groenten en quorn
Published December 23rd, 2009 in vegetarische recepten. CommentsVorige week kreeg ik de wekelijkse nieuwsbrief van EVA. Een nieuwsbrief diverse onderwerpen. Daarbij ook Veggie voor beginners. Ik vond dat als langdurig vegetariër niet gepast en stelde voor om te segmenteren op fulltime vegetariërs, parttime vegetariërs en gelegenheidsvegetariërs.
Wat doe je met zo’n opmerking? Juist ja, op Twitter gooien. @mathiasbaert antwoordde met de gevleugelde woorden: “Ik vind die recepten van het EVA boekje te veel gedoe en te weinig eten.” Wat men noemt een gat in de markt. Bij deze lanceer ik dus officieel de reeks Eenvoudig vegetarisch. De ondertitel wordt dan weinig gedoe en veel eten of iets van die strekking. Later komt daar nog Feestelijk vegetarisch met weinig moeite bij.
Ingrediënten voor vier personen met een normaal eetvermogen:
- 1 pakje peulvruchten
- 350 gram wortelen
- 500 gram penne
- 1 pakje quornstukjes
- 2 à 3 paprika’s
- 1 ajuin
- Peper, zout en sojasaus
Benodigdheden: Twee vuurbekkens, een pan en een pot, een dunschiller en een scherp mes
Bereidingswijze
- Versnipper de ajuin en laat die in de pan op een laag vuur in olijfolie fruiten (aha! een culinair verantwoorde term)
- Was de peulen en dunschil de wortelen.
- Snij de wortelen in schijfjes (ik heb daar een handig werkmiddel voor: ditzo)
- Voeg de peulen en de wortelschijfjes bij de ajuin en roer het boeltje goed door elkaar. Op laag tot matig vuur houden, die handel.
- Ontdoe de paprika van steel en zaden en snij ze in dunne reepjes
- Voeg de paprika toe aan de pan, roer en kruid het geheel naar smaak met peper en zout.
- Leg het deksel van uw pot op het groentenmengsel en doe water in de pot
- Zout het water naar smaak of doe er zo’n pastaboullionblokje in en breng het aan de kook
- Terwijl de pasta kookt af en toe de groentenmengeling omroeren.
- Wanneer de pasta al dente is, afgieten en de groentjes eronder mengen.
- De pan op een hoog vuur verhitten en wat olijfolie in doen.
- De quornblokjes toevoegen wanneer de olie heet is en drie minuutjes bakken. Scheutje sojasaus toevoegen (afhankelijk van de pan die je gebruikt, kan dit spatten, opletten dus). Laat vooral niet na om te roeren.
- Blokjes bij de pasta-groentenmengeling voegen en opnieuw goed roeren.
Serveren en eet smakelijk. By the way, ik maak dit recept meestal voor 4 personen. De volgende dag is dit ook nog heerlijk koud mee te nemen naar het werk. Mensen met boterhammetjes de ogen uitsteken enzo…
Na mijn voorspellingen voor 2010 voor wat betreft internet en IT, is het vandaag de beurt aan mijn voorspellingen voor de rest van de media. Ik richt me hierbij vooral naar de situatie in Nederlandstalig België, omdat ik die situatie het beste ken. Aan u de eer om goed te keuren of af te knallen.
- Quality media en quantity media groeien steeds verder uit elkaar
Nieuws is een commodity geworden. Een commodity die uitblinkt in onuitputtelijkheid en snelheid. Kwantiteits- en merketingdriven media gaan zich sterker richten op het aanbieden van deze commodity, zonder bewerking, zonder kadering. De kwaliteitsmedia zullen zich opnieuw gaan richten op inhoud.
Hun herwonnen sterkte zal resulteren in meer afgesloten websites waar de eerste alinea van het artikel (het nieuws als commodity) wel nog gratis wordt aangeboden maar waar voor de rest betaald moet worden.
- Nieuws is persoonlijk en live
Of ik naar het nieuws kijk? Weinig. Omdat ik “Het nieuws” al gezien heb en omdat “het nieuws” voor mij niet nieuw meer is. Ik moet ook niet zo nodig weten dat het gebrand heeft in Zevekote en dat ongeval dat file heeft veroorzaakt, laat ik graag aan mij voorbij gaan. Maar in 2010 gaan we werder. Nieuws wordt as-it-happens naar het publiek gebracht via de geschikte media (online, twitter, facebook). Het nieuws als televisieformat blijft bestaan maar zal minder bekeken worden.
Hier liggen de opportuniteiten voor 2010. Voor veel berichten wil ik enkel tekst. Bij het voetbalverslag wil ik graag beeld. Multidisciplinariteit van redacties wordt steeds meer verwacht.
- Media worden nu echt gedigitaliseerd
Media zijn vandaag natuurlijk haast allemaal verregaand gedigitaliseerd. Uiteraard. Wat ik bedoel is dat de redenering verandert. Waar vroeger media werden geproduceerd voor offline gebruik en als bijproduct online werden gezet, zal in 2010 de trend omslaan. Mediaoutput wordt meer en meer geproduceerd met online, zoniet als uitgangspunt, dan toch in het achterhoofd.
Uiteraard komen de Vlaamse zenders met een platform naar analogie met uitzendinggemist.nl en de BBC iPlayer. Intussen hebben die platformen zich ook aangepast aan nieuwe behoeften (zoals het live streamen) en blijven we hier te lande nog een stapje achter.
- Media worden interactief
Het werd ons al verteld toen we afstudeerden: media zullen meer en meer interactief worden. Tot vandaag hebben we er niet zo gek veel van gezien. Ja, je kon Oekraïne naar de Eurosonghemel sturen en ja, de kijker besliste (toch min of meer) dat Natalia carrière zou gaan maken.
(Buitenlandse) media zijn klaar voor die stap verder. Zij besteden de remix van themetunes uit aan de luisteraars en laten het publiek toe om vragen te stellen aan de gasten. Echte interactiviteit, waar de kijker ook de bron kan zijn.
- Maandbladen krijgen het steeds moeilijker
Maandbladen voelen de concurrentie van de almaar sneller evoluerende nieuwsmarkt het hardst. Wanneer Vogue haar winterspecial in de winkel neerlegt, zijn de televisiemodemagazines al bezig over de volgende lentecollectie. Maandbladen zijn vaak gericht op een nichemarkt die interessant is voor adverteerders maar door de dalende oplagecijfers geraken de bladen in een negatieve spiraal.
- De VRT opent een extra kanaal
Net voor of net na (afhankelijk wanneer ze deze blogpost lezen 
) de Olympische Winterspelen in Vancouver, lanceert de VRT een derde televisiekanaal. De Winterspelen zorgen voor extra content dat andere programma’s wegdrukt. Het vooruitzicht dat uitzendingen voor het WK voetbal nog meer schemaveranderingen zullen zorgen, laat aan de Reyerslaan een licht branden. Een derde (digitale) zender biedt uitkomst.
- BV’s, BV’s, BV’s
Programma’s waar BV’s in optreden hebben nog steeds veel succes. Kijken we maar naar het succes van De slimste mens vandaag. De vraag naar BV’s voor het volgende televisieseizoen wordt dus enorm. Fictieprogramma’s zetten nieuwe BV’s op de kaart door ze met de oude BV’s te laten spelen en dan kan de recuperatie beginnen.
- Na de realitysering van documentaires, nu ook de documentarisering van reality TV
Documentaires hebben de invloed van reality TV in de laatste jaren serieus gevoeld. Globale problemen worden vaak verteld aan de hand van één familie. Tijd om de invloed van de documentaire op reality TV te laten gelden. In 2010 zien we een aantal reality-reeksen over intellectuele onderwerpen zoals opera, archeologie of exacte wetenschap.
- Iedereen aan de top
Komen eten, De beste hobbykok van Vlaanderen, de Bedenkers. Kort samengevat: amateurs nemen het tegen elkaar op om de beste te zijn. Het concept dat voor het eerst ons land binnenkwam met Idool, wordt volgend jaar verder ontdekt. Couturiers komen er aan, de modellen staan te popelen en misschien zoeken we straks wel de guru van de jaren ‘10. (Dat laatste idee valt bij deze onder mijn copyright)
- Naar een herverdeling van het radiolandschap
Een derde speler wil zich op de radiomarkt storten. Naast de VMMa en VRT zoekt een uitgeverij een uitweg om haar mediacirkel rond te maken. Radio blijft het meest analoge medium, vooral omdat het autoconstructeurs nog steeds niet willen overschakelen op het superieure DBA. De uitgeverij ziet in het te koop gezette MNM de opportuniteit om meteen een marktaandeel te veroveren. De afloop leest u in de trends van 2011 but it ain’t looking good.
Welaan dan. Vandaag ben ik voorzichtig begonnen met Pomodoro, het timemanagementsysteem dat door Tijs op barcamp Gent uit de doeken werd gedaan. Zijn presentatie vind je hier, het origineel hier.
Gisteren installeerde ik al de app Pomodoro for mac. Dat programma zou mijn gedrag gedurende de eerste poging in het gareel gaan houden. Het programma heeft op het eerste zicht behoorlijk wat instellingsmogelijkheden. Daarover later meer.
Eén iets stond vandaag hoog op de agenda: het schrijven en reviewen van een aantal stukken cursus om mijn studenten extra gelukkig te maken tijdens de kerstvakantie. Mijn eerste pomodoro-ervaring dan maar en vooral waar ik tegenaan liep:
- Voor je begint, kan je beter plannen, vertelde Tijs tijdens zijn presentatie. Daar zat ik dan, klaar om te gaan. Zo rond een uur of tien. Zonder plan. Dat blijkt wondergoed mee te vallen: “ik moet een stuk cursus schrijven” werkt als plan voor twee uur.
- Koptelefoon opgezet en schrijven maar. Meer hoef je eigenlijk niet te doen. Net gewoon werken maar dan anders. Na zeventien minuten en 13 seconden heb ik een insight dat ik eigenlijk wil tweeten. Net voor mijn muis zich in beweging zet, grijpen mijn hersenen in. Neen Seurinck, niet doen! Zonder dat klokje was de wereld wijzer geweest maar pomodoro is tomaat en tomaat is pomodoro.
- Na 25 minuten komt de eerste pauze van 5 minuten. Twee cijfers die niets zeggen als je ze leest maar wel als je het doet. 25 minuten is erg kort om iets te doen. 5 minuten is erg kort voor een pauze.
- Pomodoro twee en drie verlopen grotendeels hetzelfde. Behalve dan dat ik na periode twee nog twee of drie of vier zinnen af wilde werken. En ja hoor, ik wilde me houden aan het schema en verkoos de werkperiodes boven de pauzes. Fout dus. “Pauzes zijn even belangrijk als de werkperiodes.” Yes sir.
Conclussie: het pomodorosysteem houdt me op het rechte pad maar morgen probeer ik even te variëren. Dan werk ik periodes van 30 minuten en neem ik pauzes van 7 minuten. Via het instellingenmenu van Pomodoro for mac is dat aan te passen. Will keep you lot posted.
Mijn presentatie op Barcamp Gent ging dus over onze wijkblog en waarom jij er ook een moet lanceren in jouw buurt. Je vindt ‘m ook op slideshare en ook hieronder. Belangrijk om zeggen: de google analytics cijfers beslaan 3 weken, geen maand zoals gebruikelijk.
View more presentations from janseurinck.
