Monthly Archive for January, 2010

Page 2 of 3

Nieuw! Marketingcommunicatie

Het docentenbestaan bevalt me wel. Kennis overdragen aan geïnteresseerde studenten, het geeft een voldoening die niet echt vergelijkbaar is met iets anders. Een beetje zoals een presentatie geven op barcamp maar dan elke week en drie uur aan een stuk. Gegarandeerd publiek toe.

marcomDaarom stuurde ik de directeur van mijn school een mailtje. Of ik in het volgend semester nog een vak kon doceren? Communicatieanalyse bevalt me als vak, maar zo iets concreet tastbaars, dat zag ik ook nog wel zitten.

Uit de bus kwam marketingcommunicatie, een module uit de richting ondernemingscommunicatie die me op het lijf is geschreven. Volgend semester ga ik studenten aan Birm vertellen over merkenbeleid en public relations, over doelgroepen en mediaplanning, over direct marketing en POS-reclame. Daarvoor worden mij 80 lesuren en een voorgefabriceerde cursus ter beschikking gesteld.

Als er mensen mensen uit de reclamewereld zijn die interessante en recente casussen hebben liggen, ik ben zeer geïnteresseerd. Mijn contactgegevens vind je hier.

Meer informatie over de richting en het vak vind je op de site van BIRM, in de afdeling ondernemingscommunicatie. Of stuur de lieve mensen van het secretariaat een ingevuld contactformuliertje.

U

Laatst zag ik twee mannen op leeftijd, ze begroetten elkaar hartelijk op het voetpad in hun woonbuurt. Het was kort na nieuwjaar en ze hadden elkaar nog niet gezien na de jaarwende. Ze schudden elkaar de hand en tikten elkaar vriendschappelijk tegen de schouder als voerden ze daar, vlak voor mijn neus, een jarenlang geoefende choreografie uit.

Maar het is niet het plaatje waar ik het met u over wil hebben, wel over de manier waarop ze elkaar aanspraken. De twee heren vousvoyeerden elkaar. “Mijn beste wensen voor u en uw familie”. “Voor u hetzelfde, hoe gaat het met uw gezondheid”. Mijn oren spitsten zich terwijl ik hen voorbijwandelde, het eenletterwoord u bleef hangen.

Men zegt wel eens dat er te weinig respect is, sommigen spreken over vervagende normen en waarden. Het in onbruik raken van de u-vorm zou hiervoor symptomatisch zijn. Ik ben het met die mensen oneens. U en uw hebben niets te maken met respect, ze hebben alles te maken met communicatie. Wie respect eist, zal tegenwind oogsten om maar eens een klassiek spreekwoord naar mijn hand te zetten.

Je moet stijl hebben om u te gebruiken. Het gebruik van het woord impliceert dat je van de tegenpartij ook verwacht dat die u gebruikt. Je moet dat weten in te schatten. Ontvanger, context, medium, kanaal, alles moet juist zitten. Als je dan u weet te gebruiken, dat is communicatie op z’n best.

Ik zie de mannen hun nieuwjaarschoreografie doen, in de smalle straatjes rond de universiteit. Ik lees een persoonlijk bericht, verstuurd via twitter. U galmt het door mijn hooft, u danst het om mijn scherm. Stijl, dat is het. Stijl.

Dyson zuigt

Disclaimer: ik heb het toestel dat hieronder is beschreven gekregen van de fabrikant. Zij hebben me niet gevraagd, laat staan verplicht om deze blogpost te schrijven. Dat doe ik uit mezelf.

Dit gezegd zijnde: toen wij ons appartement kochten en daarna ook de startersinboedel stofzuiger-mixer-strijkijzer-televisietoestel, keek ik lonkend naar de Dysons. Maar als je zo net een appartement hebt gekocht, kijk je ook al eens naar de prijs en dat gaf toen mede de doorslag. Nu vallen die prijzen mee maar ik meen mij te herinneren dat ze toen relatief duurder waren.

Vorige week kreeg ik dus een mailtje van Dyson dat ik een Dyson DC26, aka Dyson city mocht ophalen. Mijn mailtje had de originaliteitsprijs gewonnen bij een bloggersactie. De voorwaarde: dat ik hen een mailtje zou sturen hoe ik het toestel vond. Dat zal ik doen als ie wat langer heeft gediend. Hier toch al mijn eerste bevindingen.

De officiële foto van dyson laat het toestel zien op een vrouwenhand gedragen, daarmee aangevend dat het ding echt klein is. Jawel, zo klein is ie dus. Onze Nilfisk, toch ook al aangekocht wegens zijn compactheid, is er serieus groot bij, zoals je op mijn uitpakfoto’s kan zien. De Dyson ziet er ook een serieus stuk blitser uit.

Bij het uitpakken valt al op dat er weinig lucht is vervoerd. En dat het toestel zelf dus klein is. Ik bedoel dus echt klein. Licht en handig ook. Langs de trap is dat geen gering voordeel. De ingeniositeit vlamt er dan ook vanaf. Het ene wiel bevat de kabel, het andere de filter. Verder ziet ie er volledig als een dyson uit. Met zo’n cycloonzuiger en een stofopvangbak.

Het belangrijkste: dat ding zuigt. Letterlijk en oerend hard. Met 1100 Watt is het stofzuigertje zo’n 500 Watt zwakker dan onze Nilfisk. Het is dan wat je leert wat die stofzak doet met de zuigkracht. Je zuigt de helft zak en een helft stof. En dan bedoel ik geneens een bijna-volle zak.

Wat ook leuk is: je ziet resultaat van je werk. Niet alleen op de vloer maar ook in je bak. Ik denk dat vooral mannen dat leuk zullen vinden.

Niet Dyson-gebruikers zullen zeggen: jamaar je moet die bak telkens leegmaken en dan vliegt het stof je weer om de oren of krijg je allergieën na het stofzuigen. Zever, gezever. Je doet dat bakje in een vuilzak, snoert dicht, duwt op een knopje, bakje klapt open, het stof valt in de bak, klaar.

Is het allemaal perfect? Neen, door de compactheid is ook bespaard op snoer. Althans, als ik vergelijk met onze Nilfisk. Geen echt probleem maar als je huis niet rijk bezaaid is met stopcontacten zal je misschien een verlengstukje moeten voorzien.

Zou ik een dyson kopen, zal u zich afvragen. Als je dan toch al zover hebt gelezen. Het simpele antwoord: ja dat zou ik. Voor de prijs moet je het niet laten (niet vergeten dat je geen stofzakken meer moet kopen), die dingen zuigen big time en they got the looks man, they just have.

Wat ik wil horen op Barcamp Antwerpen 2010

Op 6 maart vindt in Antwerpen een Barcamp plaats. Een barcamp is een conferentie die geen conferentie is. Een conferentie waar iedereen aan meewerkt. Een conferentie die gratis is. Een conferentie waar je zelf ook kan, mag of moet spreken.

Barcamps hebben nogal de neiging om een selecte incrowd aan te trekken, twitterati, bloggers, IT-specialisten en andere online marketeers. De organisatoren van de Antwerpse editie willen het geheel opentrekken, u bent dus ook welkom. Ik heb een kort lijstje opgesteld van onderwerpen waar ik wel eens wil naar luisteren.

  • Wat je moet weten over Kwantummechaninca.
  • Filosofie van het alledaagse leven, een oefening in kijken.
  • Ik ben arbeider en daar ben ik trots op.
  • De adel anno 2010.
  • Moderne kunst, wat je moet weten om niet met rode kaken op een vernissage te staan.
  • Lokale politiek: een inleiding.
  • Antwerpen, begin er maar eens aan.
  • Mijn beroep: priester/imam/rabbijn/…
  • Tijd, een geschiedenis.
  • Een Ugandese Europeaan, van Lake Victoria tot ‘t Scheld.
  • De Middeleeuwen: duistere periode of verlucht boek?
  • Sociale media: een sociologische benadering.
  • One way to study music: study Duchamp

De inschrijvingen starten ergens half februari. Meer informatie vind je op de website.

Wat kom jij vertellen? Wat wil jij horen? Vertel het in de reacties. Of blog een stukje. Of vertel het aan je vrienden.

Wat Eco mij leerde over techniek

Vlak voor het slapengaan, lees ik graag nog even. Gedachten verzetten enzo. Dezer dagen ga ik te bed met Umberto Eco’s Op reis met een zalm, een verzameling essays uit 1992 waarin Eco op nogal ironische wijze alledaagse taferelen omschrijft.

Gisteren las ik bijvoorbeeld de stukjes ‘hoe voorkom je het gebruik van de fax’, ‘hoe kom je langs de douane’ en ‘hoe voorkom je dat je weet hoe laat het is’. Verder ook in het boek: ‘hoe loochen je een loochening’ en ‘hoe falsifieer je Heraclitus’

Uit het eerste stukje wil ik graag enkele citaten halen. Dat heeft een reden. Ik kom zo bij u terug.

“De fax is werkelijk een grootse uitvinding”

“Helaas geldt er voor de technologie één onontkoombare wet: als de meest revolutionaire uitvindingen voor iedereen toegankelijk worden, houden ze op toegankelijk te zijn”

“Bovendien wordt de wereld bevolkt door een groeiend aantal mensen dat jou iets wil mededelen dat je niet interesseert: hoe je beter kunt investeren, hoe je een bepaald voorwerp kunt aanschaffen, hoe je hen gelukkig kunt maken door hun een cheque te sturen [...]“

Vervang nu even //fax// door //e-mail// of //twitter/ of //facebook// en je weet waarom zo’n Eco een groot semioticus en denker is. Niets is nieuw. Echt niets.

Bij ons in de RSS

Bij ons in de RSS heerste tot voor kort de chaos. Bij ons in de RSS staan 549 abonnementen te dringen om aandacht. Niet dat ze allemaal even levendig zijn, sommigen zijn zelfs gewoon dood, maar toch. 549 is echt veel. Mensen die aan het circus meedoen zullen zeggen: té veel.

Inderdaad, daar was ik ook al een tijdje achter. Ik kreeg lang niet alles gelezen en door de chaos vond de kat (ik dus) er ook haar jongen (de interessante artikels) al lang niet meer in terug. Vandaar dat ik vandaag de eerste fase in “orde in de RSS” afkondigde. Alle feeds zijn netjes in mappen gestoken. Vanaf nu volgt een schiftingsreeks. Eerst op mapniveau (minder van dit = relatief meer van dat), dan op individueel niveau.

(deze paragraaf kan je overslaan)
Wat en waarover ik lees: Antwerpen, copywriting, cultuurcommunicatie, delicious (bookmarks van interessante mensen), e-mailmarketing, inspiratieblogs, it en geekyness, kennis en time-management, kmo marketing, kunst en cultuur, lifelogs, management en business, marketingcommunicatie algemeen, media, online marketing, ontspanning, overheidscommunicatie, politiek en opinie, PR, seo en analytics, social media, usability, nederlandstalige bloggers, wetenschap en tenslotte wordpress

Op zich allemaal leuk en interessant maar ik zal dus gaan schrappen. Ik vrees dat cultuur klappen zal krijgen en ook in de afdeling ontspanning zullen er lijken uit de kast vallen. Immers, kennis opdoen moet ontspanning zijn en dat was het even niet meer.

Wat je zelf doet, doe je meestal (niet) beter

Een tijd geleden deed ik hier een review van de tech45 podcast. Waarna ik wat aan de praat raakte met de heren en dames achter de podcast. Onder andere over mijn review maar ook over mijn interesse voor de Nexus One. Toen kwam daar een Direct Message op twitter.

Of ik niet eens gast-panellid wilde zijn? Zeggen en schrijven twee minuten voor de opname zou gaan beginnen. Waarna ik: “met mijn iPhone-oortjes of met mijn MacBook mic, zal dat niet ongelofelijk storen”? We waagden het erop. Het resultaat kan je horen in de 8ste aflevering van de Tech45 podcast.

Wat hebben wij vandaag geleerd?

- Podcasten is echt leuk. Ik ben een grote afnemer, maar produceren is ook leuk.
- Niet de techniek telt maar wat je vertelt is van belang
- Mede daarom: die RSS-feeds toch maar eens ordenen en ook Delicious terug in gebruik nemen
- Zorg voor alle zekerheid toch maar dat je altijd een goeie headset in de buurt hebt, je weet nooit dat je ineens aan het podcasten bent.
- Zorg dat je altijd een tip kan geven, over om het even welk onderwerp, niet alleen als je achter je laptop zit, maar overal en over alle onderwerpen. Op café over politiek en popmuziek, achter je laptop een geeky-tip, in de stad over onbekende plekjes. Je weet niet wie je aanspreekt en hoe je kan helpen.
- Wees niet onder de indruk. Zelfvertrouwen is alles. Yes, you can.
- Met enthousiasme spreken over een oude GSM is niet verkeerd, passie is alles.

Wit

Na een week van afwezigheid is het woord van de week terug. Een kort maar complex woord deze week. Wit. Wit het kleur. Wit het niet-kleur. Wit het symbool. Wit het verlangen. Wit de overgave.

Wit is een kleur dat geen kleur is. Wit is de afwezigheid van kleur, de perfecte reflectie. Zet je alle kleuren van de regenboog naast elkaar op een draaiende schijf, dan vormen die kleuren samen wit. Wit is geen kleur en alle kleuren samen.

Wit is de kleur van de sneeuw. Sneeuw waar we graag naar kijken. Sneeuw waar we naar uitkijken en die we, wanneer de eerste laag is gevallen, alweer vervloeken. Sneeuw waar we met kinderlijke verwondering van genieten. Sneeuw waar we voor reizen. Sneeuw waardoor we thuis blijven.

Bovenal is wit een symbool. Wit staat bij ons voor onschuld en maagdelijkheid, voor reinheid en zuiverheid. Bruiden hullen zich op de dag van hun trouwfeest in witte, lange jurken. Wit staat voor kinderen. Wit was in België het kleur van protest, zo ergens eind vorige eeuw. Wit staat voor overgave.

In de kerk draagt de priester de kleur op Kerstmis en Pasen, verwijzend naar Jezus Christus, het Lam Gods. In bepaalde Afrikaanse en Aziatische landen is wit het kleur van de rouw. Wit is daar wat zwart voor ons is.

Naar het schijnt zouden Inuït 9 tot 43 woorden hebben om wit in al zijn nuances te kunnen benoemen. Het verbaast niet.

De questionnaire van Proust

Het is de laatste dagen wat geweest met mijn blogposts, als ik er zo naar terugkijk. Een mail, liveverslaggeving over het maken van spaghetti. Ik had een punt, daar niet van. Maar mag het iets meer zijn? Ja, dat mag.

Hoe kan je beter niveau halen door een klassieker van stal te halen? De questionnaire van Proust, niet ontdekt maar bekend geworden door Marcel Proust, opgepikt door de boekskes en ook door de weekendeditie van De Morgen, gaat bij deze digitaal. Niet dat ik in enig opzicht denk daarmee de eerste te zijn.

Benieuwd of er in de blogosfeer nog van deze questionnaires opduiken. Het is behoorlijk confronterend. Het is maar dat je het weet, voor je er aan begint.

Wat is je belangrijkste eigenschap?
Openheid

Wat is je grootste fout?
Altijd geliefd willen zijn.

Voor welke fouten ben je tolerant?
Voor de fouten die ik zelf maak.

Met welk talent was je graag geboren?
Wat muzikaal talent had heus gemogen.

Wat is je favoriete activiteit?
Schrijven. Geef mij een klavier en een tekstverwerker en je zal mij lange tijd niet horen.

Wat is je huidige mentale toestand?
Optimistisch vooruitkijkend. Ik heb het gevoel dat 2010 een jaar van verandering zal worden. Een jaar waarin ik nieuwe horizonten ga verkennen en interessante dingen ga doen.

Wat is voor jou volmaakt geluk?
De tweevuldigheid ‘mijn lief’ en ‘mijn appartement’ waar ik de gelukkige derde in ben.

Waar heb je compleet de pest in?
Afgewezen worden. Bij sollicitaties of nieuwe projecten, ik neem dat vaak te persoonlijk.

Wie zou je willen zijn?
Mezelf maar dan in een verbeterde versie.

Waar zou je willen wonen?
Antwerpen, Gent, Brussel, Berlijn, Parijs. Steden dus, grote en kleine, steeds met karakter.

Wat is je favoriete kleur?
Rood

Wat is je favoriete bloem?
Een roos, maar dan alleen de bloem. Rozenstruiken zijn meestal niet heel erg mooi.

Wat is je favoriete vogel?
Een meesje, we hebben er eentje dat af en toe op onze vensterbank komt zitten. Schattig!

Wie is je favoriete auteur?
James Joyce. Meesterlijke boeken heeft die mens geschreven. Finnegans Wake ook. Al ben ik nog nooit verder dan pagina tien geraakt. Volgens mij is het zijn opgestoken middelvinger naar de literatuur, of zoiets. Kop noch staart, zeg ik u. Maar verder: topauteur.

Wie is je favoriete dichter?
Van poëzie ken ik te weinig om een favoriete dichter te hebben.

Wie is je held? (m/v)
Guillaume Van der Stighelen, ik was behoorlijk onder de indruk toen ik hem in de serie wereldverbeteraars op Kanaal Z aan het woord hoorde. De eigenaar van een boot horen suggereren dat we eens moeten nadenken over erfenissen. Ga er maar aan staan.

Welk fictiepersonage is je held? (m/v)
James Hathaway, de assistent van inspector Lewis in de gelijknamige detectieveserie. Ex-theologiestudent met meer humor dan een vat stand-upcomedians en een intellect om van achterover te vallen. Te mooi om waar te zijn maar dat zijn helden dus.

Wie is je favoriete componist?
Arnold Schönberg. Zijn emancipatie van de dissonant spreekt tot de verbeelding. Hoe goed moet je zijn om zoiets te kunnen? Om zo vernieuwend te zijn? R.E.S.P.E.C.T.

Wie is je favoriete schilder?
Rubens. Omdat hij meer was dan een schilder, hij was ook architect en diplomaat en zakenman. Hij perfectioneerde een businessmodel achter massale kunstproductie. In een andere tijd, en hij zou er vandaag niet mee wegkomen, maar toch.

Welke persoon uit de geschiedenis haat je het meest?
Joseph Goebbels, de minister van propaganda van Hitler. Wat een eng stukje mens. Wollt Ihr den Totalen Krieg? Enge man.

Voor welke militaire gebeurtenis heb je ontzag?
De bevrijding van de concentratiekampen. Ik stel me voor dat daar niet geschoten is, enkel gehuild.

Voor welke hervorming/evolutie heb je het meest respect?
De evolutie naar een democratische begeleide markteconomie. Het minst slechte van alle systemen. Er is nog wat werk aan maar we komen er wel. Ooit.

Welke eigenschappen waardeer je meest bij een man?
Een eigenschap die ik kameraderie zou willen noemen, al vind ik het woord verschrikkelijk. De eigenschap om een vriend in de echte betekenis van het woord te kunnen zijn.

Welke eigenschap waardeer je het meest bij een vrouw
Intelligentie. Vrouwen zijn op een andere manier intelligent dan mannen, ze zetten hun hersencapaciteit een stuk beter in.

Welke eigenschap waardeer je meest bij je vrienden? (m/v)
Bereikbaarheid en dan bedoel ik niet dat de gsm steeds moet opstaan maar wel het feit dat ik met mijn vragen kan komen aanzetten.

Hoe wil je sterven?
Niet.

Wat is je motto?
Daar speel ik leentjebuur bij Oscar Wilde: “there is only one thing worse than being talked about and that’s not being talked about”.

Breaking: @janseurinck maakt spaghetti

Het liveverslag is nog opnieuw te bekijken via de link. Spannend! Meeslepend!

Liveverslaggeving is belangrijker dan ooit. In de zaak rond de dubbele moord in het Limburgse Halen hebben we dat eens te meer mogen merken. Niet alleen het nieuws is belangrijk, ook het niet nieuws is van belang. Deze middag maak ik spaghetti. Je kan het hier live beleven! Exclusief op janseurinck.com!

klik hier

Vind je deze blog leuk?

read my rss feedqrcode