Monthly Archive for januari, 2010

Page 3 of 5

Nieuw! Marketingcommunicatie

Het docentenbestaan bevalt me wel. Kennis overdragen aan geïnteresseerde studenten, het geeft een voldoening die niet echt vergelijkbaar is met iets anders. Een beetje zoals een presentatie geven op barcamp maar dan elke week en drie uur aan een stuk. Gegarandeerd publiek toe.

marcomDaarom stuurde ik de directeur van mijn school een mailtje. Of ik in het volgend semester nog een vak kon doceren? Communicatieanalyse bevalt me als vak, maar zo iets concreet tastbaars, dat zag ik ook nog wel zitten.

Uit de bus kwam marketingcommunicatie, een module uit de richting ondernemingscommunicatie die me op het lijf is geschreven. Volgend semester ga ik studenten aan Birm vertellen over merkenbeleid en public relations, over doelgroepen en mediaplanning, over direct marketing en POS-reclame. Daarvoor worden mij 80 lesuren en een voorgefabriceerde cursus ter beschikking gesteld.

Als er mensen mensen uit de reclamewereld zijn die interessante en recente casussen hebben liggen, ik ben zeer geïnteresseerd. Mijn contactgegevens vind je hier.

Meer informatie over de richting en het vak vind je op de site van BIRM, in de afdeling ondernemingscommunicatie. Of stuur de lieve mensen van het secretariaat een ingevuld contactformuliertje.

U

Laatst zag ik twee mannen op leeftijd, ze begroetten elkaar hartelijk op het voetpad in hun woonbuurt. Het was kort na nieuwjaar en ze hadden elkaar nog niet gezien na de jaarwende. Ze schudden elkaar de hand en tikten elkaar vriendschappelijk tegen de schouder als voerden ze daar, vlak voor mijn neus, een jarenlang geoefende choreografie uit.

Maar het is niet het plaatje waar ik het met u over wil hebben, wel over de manier waarop ze elkaar aanspraken. De twee heren vousvoyeerden elkaar. “Mijn beste wensen voor u en uw familie”. “Voor u hetzelfde, hoe gaat het met uw gezondheid”. Mijn oren spitsten zich terwijl ik hen voorbijwandelde, het eenletterwoord u bleef hangen.

Men zegt wel eens dat er te weinig respect is, sommigen spreken over vervagende normen en waarden. Het in onbruik raken van de u-vorm zou hiervoor symptomatisch zijn. Ik ben het met die mensen oneens. U en uw hebben niets te maken met respect, ze hebben alles te maken met communicatie. Wie respect eist, zal tegenwind oogsten om maar eens een klassiek spreekwoord naar mijn hand te zetten.

Je moet stijl hebben om u te gebruiken. Het gebruik van het woord impliceert dat je van de tegenpartij ook verwacht dat die u gebruikt. Je moet dat weten in te schatten. Ontvanger, context, medium, kanaal, alles moet juist zitten. Als je dan u weet te gebruiken, dat is communicatie op z’n best.

Ik zie de mannen hun nieuwjaarschoreografie doen, in de smalle straatjes rond de universiteit. Ik lees een persoonlijk bericht, verstuurd via twitter. U galmt het door mijn hooft, u danst het om mijn scherm. Stijl, dat is het. Stijl.

Dyson zuigt

Disclaimer: ik heb het toestel dat hieronder is beschreven gekregen van de fabrikant. Zij hebben me niet gevraagd, laat staan verplicht om deze blogpost te schrijven. Dat doe ik uit mezelf.

Dit gezegd zijnde: toen wij ons appartement kochten en daarna ook de startersinboedel stofzuiger-mixer-strijkijzer-televisietoestel, keek ik lonkend naar de Dysons. Maar als je zo net een appartement hebt gekocht, kijk je ook al eens naar de prijs en dat gaf toen mede de doorslag. Nu vallen die prijzen mee maar ik meen mij te herinneren dat ze toen relatief duurder waren.

Vorige week kreeg ik dus een mailtje van Dyson dat ik een Dyson DC26, aka Dyson city mocht ophalen. Mijn mailtje had de originaliteitsprijs gewonnen bij een bloggersactie. De voorwaarde: dat ik hen een mailtje zou sturen hoe ik het toestel vond. Dat zal ik doen als ie wat langer heeft gediend. Hier toch al mijn eerste bevindingen.

De officiële foto van dyson laat het toestel zien op een vrouwenhand gedragen, daarmee aangevend dat het ding echt klein is. Jawel, zo klein is ie dus. Onze Nilfisk, toch ook al aangekocht wegens zijn compactheid, is er serieus groot bij, zoals je op mijn uitpakfoto’s kan zien. De Dyson ziet er ook een serieus stuk blitser uit.

Bij het uitpakken valt al op dat er weinig lucht is vervoerd. En dat het toestel zelf dus klein is. Ik bedoel dus echt klein. Licht en handig ook. Langs de trap is dat geen gering voordeel. De ingeniositeit vlamt er dan ook vanaf. Het ene wiel bevat de kabel, het andere de filter. Verder ziet ie er volledig als een dyson uit. Met zo’n cycloonzuiger en een stofopvangbak.

Het belangrijkste: dat ding zuigt. Letterlijk en oerend hard. Met 1100 Watt is het stofzuigertje zo’n 500 Watt zwakker dan onze Nilfisk. Het is dan wat je leert wat die stofzak doet met de zuigkracht. Je zuigt de helft zak en een helft stof. En dan bedoel ik geneens een bijna-volle zak.

Wat ook leuk is: je ziet resultaat van je werk. Niet alleen op de vloer maar ook in je bak. Ik denk dat vooral mannen dat leuk zullen vinden.

Niet Dyson-gebruikers zullen zeggen: jamaar je moet die bak telkens leegmaken en dan vliegt het stof je weer om de oren of krijg je allergieën na het stofzuigen. Zever, gezever. Je doet dat bakje in een vuilzak, snoert dicht, duwt op een knopje, bakje klapt open, het stof valt in de bak, klaar.

Is het allemaal perfect? Neen, door de compactheid is ook bespaard op snoer. Althans, als ik vergelijk met onze Nilfisk. Geen echt probleem maar als je huis niet rijk bezaaid is met stopcontacten zal je misschien een verlengstukje moeten voorzien.

Zou ik een dyson kopen, zal u zich afvragen. Als je dan toch al zover hebt gelezen. Het simpele antwoord: ja dat zou ik. Voor de prijs moet je het niet laten (niet vergeten dat je geen stofzakken meer moet kopen), die dingen zuigen big time en they got the looks man, they just have.

Wat ik wil horen op Barcamp Antwerpen 2010

Op 6 maart vindt in Antwerpen een Barcamp plaats. Een barcamp is een conferentie die geen conferentie is. Een conferentie waar iedereen aan meewerkt. Een conferentie die gratis is. Een conferentie waar je zelf ook kan, mag of moet spreken.

Barcamps hebben nogal de neiging om een selecte incrowd aan te trekken, twitterati, bloggers, IT-specialisten en andere online marketeers. De organisatoren van de Antwerpse editie willen het geheel opentrekken, u bent dus ook welkom. Ik heb een kort lijstje opgesteld van onderwerpen waar ik wel eens wil naar luisteren.

  • Wat je moet weten over Kwantummechaninca.
  • Filosofie van het alledaagse leven, een oefening in kijken.
  • Ik ben arbeider en daar ben ik trots op.
  • De adel anno 2010.
  • Moderne kunst, wat je moet weten om niet met rode kaken op een vernissage te staan.
  • Lokale politiek: een inleiding.
  • Antwerpen, begin er maar eens aan.
  • Mijn beroep: priester/imam/rabbijn/…
  • Tijd, een geschiedenis.
  • Een Ugandese Europeaan, van Lake Victoria tot ‘t Scheld.
  • De Middeleeuwen: duistere periode of verlucht boek?
  • Sociale media: een sociologische benadering.
  • One way to study music: study Duchamp

De inschrijvingen starten ergens half februari. Meer informatie vind je op de website.

Wat kom jij vertellen? Wat wil jij horen? Vertel het in de reacties. Of blog een stukje. Of vertel het aan je vrienden.

Wat Eco mij leerde over techniek

Vlak voor het slapengaan, lees ik graag nog even. Gedachten verzetten enzo. Dezer dagen ga ik te bed met Umberto Eco’s Op reis met een zalm, een verzameling essays uit 1992 waarin Eco op nogal ironische wijze alledaagse taferelen omschrijft.

Gisteren las ik bijvoorbeeld de stukjes ‘hoe voorkom je het gebruik van de fax’, ‘hoe kom je langs de douane’ en ‘hoe voorkom je dat je weet hoe laat het is’. Verder ook in het boek: ‘hoe loochen je een loochening’ en ‘hoe falsifieer je Heraclitus’

Uit het eerste stukje wil ik graag enkele citaten halen. Dat heeft een reden. Ik kom zo bij u terug.

“De fax is werkelijk een grootse uitvinding”

“Helaas geldt er voor de technologie één onontkoombare wet: als de meest revolutionaire uitvindingen voor iedereen toegankelijk worden, houden ze op toegankelijk te zijn”

“Bovendien wordt de wereld bevolkt door een groeiend aantal mensen dat jou iets wil mededelen dat je niet interesseert: hoe je beter kunt investeren, hoe je een bepaald voorwerp kunt aanschaffen, hoe je hen gelukkig kunt maken door hun een cheque te sturen [...]“

Vervang nu even //fax// door //e-mail// of //twitter/ of //facebook// en je weet waarom zo’n Eco een groot semioticus en denker is. Niets is nieuw. Echt niets.

Sponsor