Archive for February, 2010

Erfgoed in het internettijdperk

Dat het morgen, de 28ste februari van het jaar 2010 onzes heren, gaat stormen mensen. Regen met bakken en een stevige wind van alle kanten. Je kan dus maar beter in een gebouw zijn dat zijn degelijkheid heeft bewezen. Neem nu de pastorij van de Sint-Janskerk in Borgerhout. Recent omgedoopt tot Mattheushuis. Gebouwd zo ergens rond 1896.

Daar geven mijn collega’s van de wijkblog namelijk een vertoning ten berde. De erfgoedcel Antwerpen omschrijft het als volgt:

Hoe kunnen we heemkunde en ons lokaal erfgoed op een aangename manier aan de mensen voorstellen met internet? Een groep jonge mensen van de omgeving Krugerplein hebben een prject opgestart en zonet hun 1000ste blog geplaatst. Op een eenvoudige en aangename wijze brengen zij de rijke geschiedenis maar ook het dagelijkse leven komt aan bod. Tijd om dit in de kijker te zetten.

Eén van die jonge mensen ben ik dus. Mijn deel zal zich richten op de technische kant van de blog. Voor het erfgoed-gedeelte komt mijn collega-vanaf-overmorgen aan de beurt. Het verhaal achter de blog doet Hans, de sympathiekste Nederlandse Borgerhoutenaar. Voor € 3 bieden we u een veilig onderdak tegen de storm en veel meer…

zondag 28 februari 2010 – Mattheusstraat 4 – Borgerhout – vanaf 14u45

Spreken is zilver

Eigenlijk doe ik dat wel graag, spreken. Zo op een barcamp enzo. Of les geven. Iets uitleggen aan mensen, dat vind ik leuk. Of het nu gaat over erfgoed of web2.0, over marketingcommunicatie of communicatieanalyse. Ik wil dat meer gaan doen.

Het valt mij op hoeveel tijd ik daar telkens weer insteek en hoe diep ik me in een onderwerp inwerk voor ik tot een evenwichtige presentatie kom. Het valt met op dat ik hardnekkig vermijd om gelijkaardige presentaties te bekijken op slideshare. Een originele invalshoek, daar willen mensen naar luisteren toch? Niet naar opgewarmde soep?

In de komende 8 dagen staan er mij een serieus aantal spreekuren te wachten. Je leest de blogpost van een glimlachende mens. Zondag spreek ik samen met mijn collega’s van de wijkblog over erfgoed in het internettijdperk, donderdag gaat het op een congres over web2.0 in een onderzoeksomgeving, donderdagavond heb ik een afspraak met mijn studenten marketingcommunicatie en zaterdag is er Barcamp Antwerpen alwaar ik ga spreken over statistiek (al kan dat na mijn discussie met Tijs gisteren ook nog weer copyright en authenticiteit worden).

Vandaag heb ik geen stem. Opgelopen bij jongtuig gisteren. Ideaal. Zwijgen is vandaag dus eens te meer goud.

Tech45 over privacy, doorbroken monopolies, internet op treinen en andere buzz

Zo, het tech45-verhaal gaat maar door. Samen met de andere leden van de Tech45cast zat ik ook deze week een uur achter de microfoon. Deze week kon Jojanneke er om SvenKramertechnische* redenen niet bij zijn en dus werd ik opnieuw vervanger. Ik lijk Wesley Sonck wel.

We hadden het over Google en Microsoft, over privacy en internet op treinen. Luisteren kan hieronder of via de website van tech45 of je neemt een abonnementje via iTunes. We horen graag je commentaar via reactie@tech45.eu.

De volgende aflevering wordt opgenomen tijdens Barcamp Antwerpen, is dus live mee te maken en zal iets anders zijn qua invulling.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

*Sven Kramer reed tijdens de opname die dramatische 10 kilometer waar ik het hier eerder over had

Fata morgana

Je kan me een pessimist noemen maar het wordt niets met wintersport in dit land. Je zal opmerken dat er Clijsters is en ook Henin en dat de wielrenners toch ook… Dat wij de zomer hebben. Parels. Zwijnen. Als het erop aankomt gaan België en sport tout court niet door dezelfde deur.

Sport wordt voor een groot stuk beleefd op en dankzij de televisie. Daar ging mijn thesis ooit over. Drie rijen dik langs de kant van de weg of een vol stadion is een druppel op de plaat van de kijkcijfers.

Sport in België is een kralenketting van evenementen. Tussen die evenementen is er de grote leegte. Sport is televisie geworden. The medium is the message. Alles Fata Morgana. Een decor uit bordkarton. De deelnemers zijn liefst gewoon en met beide voeten op de grond. Geen arrogantie of torenhoge ambities. De volgende dag wordt er opgeruimd. Het feest is voorbij.

Op dit moment lopen in Vancouver de Olympische Winterspelen. België is er met acht atleten vertegenwoordigd. Nee, we zijn geen natuurlijk wintersportland. Nee, bij ons geen natuurijs waar je van jongsaf het klappen van de schaats leert. Bij ons geen gletsjers waar je tot ver in de zomer de latten kan onderbinden. Het zit hem in de benadering.

De bobsleemeisjes, zo wordt mij verteld, zagen tot drie jaar geleden nog nooit een bob van dichtbij. Via een televisieprogramma werden ze opgespoord en nu zijn ze dus in Vancouver. Het zijn gewone mensen, vroeger waren het sporters. Reality killed the sports star. Elke supporter man bijt hond. Nu eindigen ze vijftiende. Binnen de top 16 was het opzet. Missie geslaagd. Als Belgische sportkijker vind ik dat vernederend.

Het zal de aard van het beestje zijn. Dat gewone. Dat bescheidene. Dat eeuwige underdoggevoel. Belgen genieten wanneer hij die het luidste roept het onderspit delft. Zien humor in het verlies van een gouden medaille.  Had hij maar niet zo arrogant moeten wezen.

Onder de Galliërs zijn de Belgen de dappersten, want zij liggen het verst verwijderd van de verfijnde en beschaafde levenswijze der Provincie.

Niets aan toe te voegen

Eenvoudig vegetarisch (3): Hutsepot (met tempeh)

Vegetarische hutsepot, het kan! Volgens mij doen veel vleeseters het sowieso al zonder de originele ingrediënten. Het schijnt typisch Vlaams te zijn. Al is het eerder een Vlaamse versie van de wereldwijd bekende stoofpot.

Mijn favoriete lifelogger heeft over de Vlaamse versie een verhaal/recept (even scrollen) geschreven. Het is één van de weinige van zijn stukjes die ik niet heb gelezen.

Wij doen het vandaag dus zonder vlees. Het idee. Varkenspoten. Buik. Lamsnek. Het zal sommige mensen als muziek in de oren klinken. Mij klinkt het als de Guantanamoversie van Vlaamsche Slagers (pun intended).

Ingrediënten

2 grote ajuinen
Bussel wortelen
500 gram spruiten
Savooikool
2 rapen
5 grote aardappelen
Blokje tempeh (400 gram)
Tijd. Vergeet dit ingrediënt niet!

Werkwijze

Maak de spruiten schoon en snij ze diagonaal in.
Schil de aardappelen
Maak de wortelen en de raap schoon en snij in blokjes
Schil de ajuin en snij fijn

Kook de spruitjes en aardappelen tien minuten in gezouten water. Het water hebben we straks nog nodig, niet afgieten dus!

Laat de ajuin fruiten in boter of plantaardig vet
Voeg de wortelen en de rapen toe
Laat even sudderen en voeg dan de savooikool toe.
Voeg, wanneer de savooikool voldoende is geslonken, de spruitjes en de aardappelen toe.

Kruiden met peper, zout en optioneel een scheutje sojasaus.

Zet het stoofpotje op een laag vuur en roer regelmatig om.
Voeg af en toe kookvocht toe.

Klein vuur aanhouden en geduld oefenen. Quality time terwijl de ruimte zich vult met heerlijke geuren.

*zet de stem van de verteller bij kabouter wesley op*

vier uur of meer later

Snij de blokjes Tempeh in dunne plakjes

Verhit olijfolie in een pan (heet laten worden!) en voeg de tempeh toe.
Kruiden naar smaak

Opdienen en laat het smaken.

Qik

Soms heb je het gevoel dat de techniek nog een serieuze weg af te leggen heeft. Het volgende moment vind je diezelfde techniek in je jaszak. Nog voor je kan denken: hadden we nu al maar… dan is er aan deze of de andere kant van de wereld iemand mee op de proppen gekomen.

Neem nu Qik, een videoservice voor mobiele telefoons waar je live video mee kan maken en bekijken. Geen camera nodig, een smartphone (hoe langer hoe vaker vind ik dit een gruwelwoord) en een beetje internetconnectie en je kan live de ether in. LIVE. Zoals in rechtstreeks. LIVE zoals in breaking news en uw verslaggever ter plaatse.

Gisteren stond ik bijvoorbeeld aan het De Coninckplein. Uit de zijstraat die in Antwerpen en reisboekjes bekend staat als China town hoorde ik drums en belletjes. Chinees nieuwjaar. Met draken en bommetjes en muziek, echt leuk om zien. Om even live de ether in te sturen ook. Geen breaking news maar toch.

Techniek jongens, het staat voor niets.

Cafépraat in de ochtend

Is er een complot? Wordt er informatie achtergehouden? Waarom is het publiek niet op de hoogte? Waarom was Jannie Haeck te gast in Ter Zake en heeft hij ons niets verteld? Waarom is er nog steeds geen schuldige aangewezen? Hoe komt het dat Etienne Schouppe zou nadrukkelijk uit beeld blijft? Het volk verwacht antwoorden.

Je zou denken dat een serieus medium de handen uit de mouwen steekt en even het telefoonnummer van Haeck uit de lijst haalt en de man aan de tand voelt. Of dat ze Schouppe om een reactie vragen.

In de plaats krijg je een spoorwegspecialist. De conclussie: er zijn nog veel vragen. Om daartoe te komen zijn om en bij de 5 minuten zendtijd nodig.

Cafépraat in de ochtend. Cafépraat die je ook in kranten kan lezen, daar niet van.

luister zelf

Algemene relativiteit en de krant

Wij hebben een abonnement op de krant. Ik weet het, het is ouderwets, het verbruikt papier en een voldaan gevoel hou je daar niet van over. Het is niet anders. Het is een van ouders op kinderen doorgegeven traditie en zo meteen is het er nog niet uit.

Mijn lief pendelt, dus neemt zij de krant mee op de trein en blijf ik achter met het nieuws van eergisteren in de krant van gisteren. Het nieuws an sich kan ik overslaan, dat heb ik inmiddels via andere bronnen geconsumeerd. De wetenschapsbijlage op donderdag is wat minder nieuwsgevoelig.

Dus krijg ik vandaag het artikel “Einsteins algemene relativiteitstheorie wordt bevestigd in het lab” onder ogen. Ik meen dat ik er al iets over had gehoord had. Evengoed duik ik het artikel in. De journalist schrijft een goed krantenartikel: hij leidt in en vertelt wat de algemene relativiteitstheorie zegt: de tijd gaat trager op de begane grond dan hoog in de lucht. Juist ja.

Daar stuit ik dus op de grens van wat een krant voor mij, anno 2010 nog kan betekenen. Nu ben ik geen fysicus, noch ken ik het alpha en omega van de sterrenkunde en het werk van Einstein. Iets in mij zegt dat ik met die twee zinnetjes de essentie van de rest van het artikel ga missen.

There’s an app for that en die app heet chrome. Die vind ik snel op mijn MacBook. Even algemene relativiteitstheorie in de zoekbalk pleuren en hups: daar komt een artikel. Verleg ik mijn zoektocht naar het Engels, dan kom ik al snel op sciencedaily en kan ik lezen zoveel ik wil (en kan begrijpen).

Je zal mij niet horen zeggen dat kranten geen toekomst hebben. Wel integendeel. Er is zoveel bagger out there dat ik door de bomen het bos niet meer kan zien. Maar mag het iets meer zijn dan enkel de samengevatte vertaling of een kopij van het persbericht? Mag het wat meer zijn dan wikipedia en mag ik ook meer weten dan wat jullie mij willen vertellen?

Wat ik jullie ook nog moet vertellen

Toegegeven, ik heb iets verzwegen, beste lezer. Twittervrienden, er is iets dat ik moet vertellen. Facebookers aller landen, ik heb iets achtergehouden. Jullie die alles weten. Familieleden, vrienden, ik weet het, misschien had ik jullie allemaal moeten bellen. Maar jullie zijn met zovelen.

Ik wil jullie iets vertellen. Heel stil en fluisterend. Luid en duidelijk. Roepend en dansend. Want ik ben blij en gelukkig maar ook in afwachting. Misschien is verwachting een beter gekozen woord. Het lief, mijn lief, zij, V is zwanger.

De planningsdatum staat op 28 augustus en bij de controle gisteren was alles helemaal goed. Het was de eerste keer dat ik bij zo’n gynaecoloog was en het moet gezegd, als je dat kleine leventje daarbinnen ziet, het doet wat met een mens.

Mijn lief wil niet graag op internet, dat weet u vast. Ik respecteer dat. Hetzelfde geldt voor onze baby in wording. Die komt niet op het net. Niet op facebook. Niet op twitter. Niet hier. Of het moest in tekst zijn. Klaar. Goede afspraken maken goede vrienden.

In de komende maanden zal ik jullie updaten met het laatste nieuws. Enkel uit mezelf. Ik mag dan het kind niet dragen, vader worden is ook niet niets, zo hoor ik ;-)

Intussen lees ik alvast geekdad.




nomineer samuel

read my rss feed

Categorieën