Zoals gezegd, verteld, geweten, werk ik sedert enige tijd een halftijdse job bij het VIOE. Mijn officiële titel is projectcoördinator publiekswerking. Het begint mij te dagen wat dat zoal kan en zal inhouden. Tot nu toe is het vooral bij kennismaken en inlezen gebleven maar ik zit zo ongeveer op het punt dat ik van mijn bureau weg ga breken.
Het project waar ik coördinator van ben, is dat van De Koggen van Doel. Om diverse redenen afgekort tot “De Kogge”. De bedoeling van mijn job is het publiek (u dus) warm maken voor een opgegraven boot. Het is mij een eer en een genoegen. Want wat een brok geschiedenis hebben we daar in handen. Ik citeer mijn collega Bart.
De kogge is een type goederenschip dat een niet te onderschatten rol heeft gespeeld in de middeleeuwse handel. In de late middeleeuwen was het huidige Vlaamse Gewest een belangrijk economisch en cultureel gebied in Europa.
En ook:
Tijdens graafwerken aan het Deurganckdok te Doel kwamen in het najaar van 2000 de resten van een zeer goed bewaarde kogge aan het licht. Het gevaarte is gemaakt van eikenhout, en is 22 meter lang en 7 meter breed. Toen het in de vaart was moet het netto zo’n 100 ton gewogen hebben.
Zo’n boot, dat was dus de vrachtwagen van de middeleeuwen of het containerschip of het vliegtuig of wat je het ook wil noemen. Ferm stuk materiaal. 700 jaar terug, dan spreek je dus over de tijd waarin Dante zijn boeken schreef, de paus naar Avignon verkaste, mensen nog de pest kregen en de renaissance ontstaat.
Dat mag ik straks alle dagen aanschouwen, ik vind dat wonderbaarlijk.
Voor de geeks onder mijn lezers, De Kogge twittert ook, volgen die handel!
