Monthly Archive for mei, 2010

I can haz iPad?

Geplaatst door Jan Seurinck op 31/05/2010 in geeky er zijn 2 Comments Tags: , .

Schrijf ik vorige zaterdag een stukje over wat ik met een iPad zou kunnen doen, vind ik zondag een mailtje in mijn bus. Iemand die blijkbaar mijn blog leest en liket (of hoe schrijf je dat?) heeft zich zo’n ding aangeschaft en ze wou niet pedant doen maar enfin allez, ik mocht eens gaan en proberen.

Eerst wilde ik niet, ik hield de boot af maar ja, ze bleef aandringen en kom toch af Jan en alhier en alginder. Nee serieus, mijn mailtje was snel geschreven: “Ja, ik wil!”. Ik kwam, ik zag en ik keurde. Niet dat dit een doorwrochte review is maar toch. Ik heb er ene vastgehad, dus wil ik mijn gedacht even zeggen.

Zoals gezegd lees ik in mijn dromen mijn feeds en boeken in de zetel en op andere comfortabele en aangename plaatsen op dat ding.

  • Een aantal mensen schreef dat ze bij het uitpakken merkten dat het toestel zwaarder was dan gedacht. Mijn vermoeden: die mensen hebben nog nooit een dik boek vastgehad.
  • Het design. Moet het gezegd? Helemaal Apple natuurlijk. Het scherm helder en scherp. Ook dat zijn we van Jobs inc. gewend.
  • Je schijnt er niet op te kunnen multitasken. Ik heb dat nooit helemaal goed begrepen maar komt alom dat je muziek en boekje lezen wel kunt combineren. Een combinatie die bijvoorbeeld op een terras best ideaal zou kunnen zijn. Typen en lezen lukt niet samen maar dat is volkomen normaal.
  • Feedly, mijn gebruikelijke feedreader heb ik niet getest, wel google reader en ook nog een app. Zo ging het in mijn dromen ook ongeveer. Behalve dat ik nu ten volle besefte dat ik het toestel zou moeten teruggeven aan de rechtmatige eigenares.
  • Boeken lezen van de bookstore. Tja, wat kan ik zeggen? Dit is het boek zoals het altijd al bedoeld is geweest. Niet alleen leesbaar op alle mogelijke plekken maar ook nog eens doorzoekbaar. Dat het scherm niet leesbaar is in de vlakke zon? Ooit al eens geprobeerd met een zwart- op wit gedrukt boek?
  • Verbazingwekkend: het geluid wat dat ding produceert is geeneens zo kwaad. Niet dat ik het boven mijn macbook zou verkiezen maar laat ons wel wezen: dit is een ding ter dikte van een bundeltje papier waar een beetje student zijn hand niet voor omdraait. Althans de mijne niet.
  • Typen gaat vlotter dan verwacht. Hé, het is een nieuw toetsenbord en mensen die zoals ik switchen tussen Mac, PC en mobiel weten dat het even duurt voor je drie patronen in je hoofd geprogrammeerd hebt zitten. Doch: mij lukte het aardig een woordje te typen.
  • Dit is, zoals eerder in de tech45 podcast gezegd een ideaal toestel voor mensen die geen jota van computers verstaan én voor geeks. Ook uniek in de geschiedenis me dunkt. Dat navigeert gelijk zot en je kan, unlike in notebooks en van die dingen, niks verkeerd doen. Het nadeel: je hebt een notebook of andere computer nodig om dat ding in gang te zetten.

Wat mij bij de volstrekt logische gevolgtrekking brengt: dit toestel staat hoog op mijn lijstje. Ik denk dat ik er wel eentje met 3G zou willen. Kwestie van on the move ook bezig te kunnen zijn. Als de trotse bezitster zou bloggen of twitteren, ik zou haar linkliefde geven en alles maar zulks is helaas niet mogelijk. Ze moet het hier maar lezen.

De parabel van de bouwgrond
of het potentiële nut van sociale media

Geplaatst door Jan Seurinck op 31/05/2010 in mediafilosofie er zijn 1 Comment Tags: , .

Stel u een wereld voor waar maar twee steden zijn. De twee steden zijn perfect gelijk, zowel naar omvang als naar structuur. Zelfs de demografische samenstelling van de bevolking, de sociale structuur en de inrichting van de macht zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Elke vreemdeling die zich op het lege stuk bouwgrond in het midden van één van de twee steden zou bevinden zou nauwelijks kunnen zeggen in welke stad hij zich bevindt.

Beide steden hebben een intern communicatiesysteem maar tussen de steden is er niet in het minst contact. Je zou kunnen zeggen dat ze nauwelijks notie van elkaars bestaan hebben. Hoewel het nieuws uit de ene stad wel langzaam doorsijpelt bij de andere stad is de interesse voor de anderen beperkt.

Als bij toeval worden in beide steden verkiezingen geörganiseerd op hetzelfde moment. De inzet: het braakliggend terrein in het midden van elke stad. De meningen binnen de steden zijn verdeeld. De plannen variëren van niets doen tot een groots flatgebouw, van een park tot een museum, van torenflat tot zwembad. Sommigen houden vast aan de bestaande toestand.

De beslissing valt. In de eerste stad is er een meerderheid voor het braak laten liggen van het terrein. Er komen wat bomen om het geheel op te fleuren. Een bloemenperk ook hier en daar en paadjes om het dwarsen van het terrein te vergemakkelijken. Verder blijft het een lege plek.

Mensen steken het plein over, zeggen elkaar goeiedag, doen een praatje en gaan elk hun weg. Er zijn immers geen bankjes om even te toeven. Veel mensen merken niet dat er iets aan het plein is veranderd. Ze wonen immers aan de andere kant van de stad en verder dan de winkelstraten van het centrum komen ze niet.

Het plein in het midden van de stad verwordt tot een grote oversteekplek. Een kruispunt waar mensen als mieren door elkaar krioelen, elk beladen met zijn eigen last.

De andere stad besluit tot bouwen. Voor het eerst in de geschiedenis verschillen de steden significant van elkaar. Er komt een museum voor actualiteit. De plek, zo spreken de plannen, moet meer zijn dan zomaar een museum. Het moet een ontmoetingsplaats zijn voor mensen. Een plek waar verschillen elkaar kunnen ontmoeten, waar gelijkgestemden met gelijkgestemden kunnen samenzijn.

“Het museum”, zo spreekt de directeur die is aangesteld bij de opening, “moet de burgers bij elkaar brengen, het moet een aantrekkingspool zijn in het midden van de stad, een plaats waar iedereen zichzelf kan zijn en kan terugvinden”.

De woorden vallen niet in dovemansoren. Het publiek is razend enthousiast over de steeds veranderende tentoonstellingen. Al snel worden bijeenkomsten georganiseerd voor muzikanten en amateurfilosofen, wielertoeristen uit heel de stad verzamelen op zondagmorgen voor het plein. Mensen die ver van elkaar wonen vinden elkaar in het midden van de stad.

Dat, beste lezer, kan het nut van sociale media zijn vandaag.

Lezen op de iPad

Geplaatst door Jan Seurinck op 29/05/2010 in geeky er zijn 1 Comment

Eigenlijk wil ik heel graag een iPad. Correctie: ik wil graag een comfortabele manier om des avonds en op de trein te lezen wat ik lezen wil en daarvoor lijkt de iPad mij op dit moment de beste manier.

Netbooks vallen af. Met mijn MacBook heb ik al een relatief kleine notebook. Een tablet, ik geloof daar in maar laat ons wel wezen, de iPad heeft op dit moment geen concurrenten. Geef toe, die Dell Streak die deze week is gelanceerd, dat is pas écht een uitvergrootte iPod touch die op Android draait. Een verouderde versie van Android ook nog eens. Die HP slate komt er niet eens, zo hard zijn ze daar geschrokken.

Zo’n kindle vond ik lange tijd de max maar ooit al eens een RSS-feed gelezen op zo’n ding? Nee, dat is niet wat ik zoek. Een kleurenscherm, de mogelijkheid om verder te kijken dan je tablet lang is (lees: surfen). Die apps, och, die zijn leuk meegenomen maar lezen wil ik doen.

Ik kijk de kat nog wel even uit de boom (lees ook: ik wacht wel tot er concurrentie komt en de prijzen dalen). Volgens mij komen google en htc later nog wel met een échte concurrent. Tot die tijd kijk ik af en toe op iPadpeek en surf ik daar in het rond.

Afbeelding 4

Why Social Media Doesn’t Matter Anymore

Geplaatst door Jan Seurinck op 28/05/2010 in quotes er zijn 0 Comments

We don’t need social media tools, social media plans, social media agencies, or social media departments, we need marketing strategies and tactics that are informed by a terribly heightened customer expectation. I’m not the first marketer to suggest this for sure, the idea of engagement has always been a part of the social media thread, but we aren’t moving fast enough to stamp out this idea that social media is somehow still a new and meaningful concept – now that we understand what actually happened it’s time to drop the term, concept, and confusion and focus on what really matters.

via Why Social Media Doesn’t Matter Anymore | Small Business Marketing Blog from Duct Tape Marketing.

Borgerhout

Geplaatst door Jan Seurinck op 28/05/2010 in bedenkingen er zijn 1 Comment

Borgerhout is weer in het nieuws geweest de voorbije week. De combinatie van “Borgerhout” en “in het nieuws” is meestal niet heel erg veelbelovend. Ook nu was zulks niet het geval.

Een aantal heethoofden kwamen zever verkondigen in een buurthuis, een ex-guantanamo-gevangene heeft zich in ons district gevestigd en ergens in Borgerhout schoot een onverlaat met een pistool.

Oh nee, wacht. Die pistolenmens deed zijn ding in Antwerpen (postcode 2060). Maar omdat het over geweren gaat en gezien de aard van het café leek het waarschijnlijk wat makkelijker te verwerken voor lezers als daar ineens maar Borgerhout van werd gemaakt. Beide districten grenzen immers aan elkaar en als je nu echt uit moet gaan leggen aan je lezers… nee, dat zou teveel nuance vragen. Antwerpen met geweren, dat is Borgerhout.

En zo blijf je dus vragen krijgen als je zegt dat je in Borgerhout woont. Of het daar écht nog altijd zo… En met die vreemdel… Allez, begrijp me niet verkeerd, daar zitten ook goeie gasten tussen hé… Durf dan maar eens te vertellen dat je nog nooit bent overvallen en dat je nog nooit een drugsdeal hebt zien plaatsvinden. Dan word je voor blind of naïef versleten.

Nee, niet alles in Borgerhout is rozengeur en maneschijn. Er is zwerfafval en er heerst armoede, er zijn teveel mensen en te weinig ruimte, er zijn teveel auto’s en niet genoeg parkeerplek. Maar verder is het hier fantastisch wonen. Het is maar dat u die kant van het verhaal ook eens hoort.

Sponsor