Monthly Archive for september, 2010

Open Koffie

Geplaatst door Jan Seurinck op 29/09/2010 in werk er zijn 0 Comments

Dat ik nogal fan ben van openheid, hoef ik niet meer te vertellen geloof ik. Dat ze daar bij ons (waarbij ons in dit geval de Vlaamse Overheid betekent) mee bezig zijn, heb ik u ook al verteld. Nu gaan ze ook van Open Koffie doen en ondergetekende mag de spits van de sprekerslijst afbijten.

Op 21 oktober vanaf 11u heb ik het over Social Media in het algemeen en mijn ervaringen dienaangaande. Ik zal vertellen over het VIOE en over De Kogge en over deze blog en over mijn twittergebruik en wat nogal niet? Verwacht geen hogere filosofie of andere managementspeak maar concrete tips en praktische dingens.

Volgens mij kan dat interessant zijn voor mensen in andere overheidsdiensten of ook wel nog elders. Mensen die professioneel geïnteresseerd zijn in sociale media maar wat drempelvrees hebben. Mensen die graag openheid zien. Enfin. Het is nog een maandje weg en er is gelegenheid om vragen te stellen, je bedenkt maar iets.

Open overheid nu organiseert en bij deze ben jij ook uitgenodigd. Inschrijven is verplicht en er zijn maar 60 plaatsen beschikbaar. Dat zou wel eens uitverkocht kunnen geraken (eerlijk: hoop ik). Inschrijven kan trouwens hierzo.

De bibliotheek voorbij

Geplaatst door Jan Seurinck op 27/09/2010 in iedereen heeft recht op mijn mening er zijn 6 Comments Tags: , .
Sedert 1 september zijn de voorwaarden bij de Antwerpse bibliotheken veranderd. Waar je vroeger materialen voor vier weken kon ontlenen en een keer verlengen, is deze termijn teruggebracht naar een periode van drie weken zonder de mogelijkheid om te verlengen. Na drie weken betaal je leengeld. Toevallig gelden hiervoor dezelfde tarieven als bij de vroegere boetes. CD’s en DVD’s worden gratis uitgeleend.

Dat alles om de omloopsnelheid van de materialen te verhogen. Zo gaat het verhaal dat door onderzoeken en cijfers en peilingen en bevragingen wordt ondersteund. Ik ga daar in de volgende alineas over stijgeren. Omdat dit een asociale maatregel is tegen die mensen die de stad net dreigt te verliezen. De mensen die deze stad hard kan gebruiken. Een groep waar ik toevallig lid van ben. Dat wil lukken.

Serieus. Vandaag kan je bij de Antwerpse bibliotheken, naast tien DVD’s en CD’s, tien boeken ontlenen. Je moet niet gek doen om met 3000 pagina’s leesvoer huiswaarts te keren. Dat staat in de nieuwe regeling gelijk met vier keer What would google do of anderhalve keer De gebroeders Karamazov of die twee boekjes samen in een week tijd. Ik weet niet hoe lang jij erover hebt gedaan?

Neen. Bibliotheken zijn toefplaatsen voor piraten geworden. Of hoe verklaar je de aan solden in mediamarkt gelijk leeggeroofde cd-bakken. Zomaar ineens. Geen Kraftwerk meer te bespeuren, alles van de Rolling Stones onvindbaar, klassiek was er nog wel. Mahler doet het niet zo goed op de wereldzee die internet heet.
De bibliotheek wordt een plek waar bejaarden zich bevoorraden van een berg boeken en ja, ik ben blij voor hen maar voor mij zijn bibliotheekboeken niet meer weggelegd.
“Moet je die boeken maar kopen” was de laconieke reactie die men wist te produceren. Ooit. Tijdens een vergadering waar de genomen beslissing werd voorgelegd aan een comité van wijzen. Onze rol bestond erin goed te keuren.
Het zal wel zijn dat het daarmee meer mensen van dezelfde boeken kunnen genieten en ik weet ook wel dat er overal bespaard moet worden en ja, ik ben een slechte klant van de bibliotheek want ik verleng altijd. Mijn boeken zijn niet uit op een maand, laat staan drie weken.
Dus word ik uitgerangeerd. Samen met een hoop andere mensen die een stuk of wat van hun dag werkend doorbrengen. Eens de rol van de bibliotheek zal veranderen van uitleenplek voor auteursrechtelijk beschermd materiaal naar een ontmoetingsplaats, want daar gaan we met de toenemende digitalisering heen, zal het dus waarschijnlijk zonder mij zijn.
Mijn Kindle staat in het verlanglijstje van Amazon maar ik twijfel nog, misschien dat ik met een Sony e-reader meer kan, zoals Nederlandse boeken kopen bij Bol. Ik moet dat nog eens bekijken. Wat die lidkaart betreft: die reserveer ik voor de kleinste van het gezin.
update: uiteraard is er inmiddels een facebookgroep

Een hoge boom of hoe ik mezelf niet voor de kop kan slaan

Geplaatst door Jan Seurinck op 24/09/2010 in Persoonlijk er zijn 7 Comments

Vorig jaar, ergens in oktober, nam ik een beslissing. Op een aantal vlakken was ik aan het aanmodderen. Freelancer worden, werknemer blijven, een blog runnen, ik wilde alles tegelijk maar de rails waren los en de wissels onbetrouwbaar. Dus nam ik een besluit.

Ik zou blogger worden en ik zou iemand zijn. Ik zou advertenties hebben op mijn pagina’s en ik zou zeggen waar het op stond. Ik zou werk hebben, halftijds en voor de rest zou ik mijn weg zoeken.

Zulks geschiedde. De advertenties kwamen. Er kwamen volgers en lezers. Ik testte telefoons en ging op reis, ik had een mening, meerdere zelfs en ik luisterde naar een stereo-installatie. Ik vond werk bij het Vioe en ik bleef opdrachten hebben binnen de culturele sector. Ik werd journalist.

Ja, ik was zeker van mijn beslissing. De aandacht liet ik me welgevallen, ik ga dat niet ontkennen. Maar ineens sta je daar, met je neus in de wind. Je wordt invloedrijk genoemd en je hebt lezers en volgers. Ja en dan.

Op dat moment krijgt alles wat je zegt een waarde. Elke mening is een pose. Iedere tweet moet iets bevatten. Als het geen mening is, dan wel een link naar waardevolle informatie. Je vangt wind. Blijkbaar vinden sommige mensen dat hoge bomen geen mening meer mogen. Dat is jammer.

Want ik, ik ben van Kortemark, mijn ouders zijn working class heroes, zoals ik ze hier eerder heb beschreven en neen, ik voel me niet beter dan jij. Naar het schijnt word ik iets vaker gelezen maar als ik je opmerk, dan zet ik een link.

Misschien heb ik het gevoel dat ik me moet verantwoorden. Soms.

Reacties op blogs en hoe dat allemaal nog zo simpel niet is

Geplaatst door Jan Seurinck op 24/09/2010 in geeky er zijn 8 Comments

Zegt Filip deze week op den twitter:

Ok, ik beken! Ik lees de blog van @janseurinck altijd! Maar ik laat nooit een comment achter. #nochtans #goedgeschreven #blogWed Sep 22 18:32:23 via EchofonFilip Vanderstappen
Filipvds

Waarna een discussie over het hoe en waarom van reacties en ja hoor, ook de vraag om daar eens een stukje over te doen. Bij deze.

Het valt mij op dat ik tegenwoordig heel vaak reacties krijg via het medium waarlangs heel veel van mijn bezoekers en misschien ook jij binnenkwamen. Het genoemde sociale nieuwsnetwerk met het vogeltje en de kleine t. Dat zorgt soms voor triestige taferelen.

Neem nu mijn blogpost over welk fototoestel ik moest kopen. Daar zijn, ondanks de open vraagstelling ogenschijnlijk geen reacties op gekomen. Dat ziet er nogal lullig uit. Zo. Edoch, de reacties zijn gekomen, ik heb goeie tips gekregen en die heb ik vervolgens allemaal in de wind geslagen maar goed, ik ga niet ontkennen dat ik niet graag wat reacties had gekregen op mijn blog.

Het is ook een beetje zoals Guido zegt:

@janseurinck @janseurinck @steven_db @Filipvds in all honesty, ik denk dat een RT dikwijls meer betekent dan een reactie.Wed Sep 22 19:07:32 via TweetDeckguido everaert
guidooohh

Dat is waar als veel bezoekers je doelstelling is. Of nieuw publiek aantrekken.

Voor mij komt het hierop neer: alle communicatie is in zekere zin reactie. Aangezien alles wat een mens doet zowat communicatie is, dan komt het neer op: iedereen die op de link klikt, stelt al een vorm van reactie. Een blijk van interesse om precies. Grotendeels anoniem, maar hey, this is the interwebz.

Reacties zijn leuk, overal, elke vorm van reactie. Iedereen is daar vrij in. Het is, zoals in het geval van het fototoestel wel handiger voor latere bezoekers met dezelfde vraag als de tips gegroepeerd staan.

Waar ik dan weer wel een hekel aan heb, zijn de reacties om de reactie. Je ziet ze vaak bij Pieter en Michel. Mensen die weten dat beide heren druk gelezen worden en onder elk stukje een woordje kwijt willen. Gewoon omdat ze inkomende links willen naar hun website of blog of twitter. Het mag hé maar ik vind het een beetje verspilling van die mensen hun tijd.

Misschien reageer je via twitter omdat je enkel mij helpen en misschien heb je lak aan mijn lezers. Ik dank u zeer voor uw hulp maar filosofisch gezien bent u dan zeer fout bezig, heeft u immers lak aan uzelf.

Die keer met Adam Curry

Geplaatst door Jan Seurinck op 23/09/2010 in op de podcast er zijn 0 Comments

Mocht u het nog niet weten, het tweede seizoen van Tech45 is begonnen. Er zijn wat veranderingen doorgevoerd zoals daar zijn: we zijn nu een wekelijkse podcast, Davy is flexibel panellid, we hebben snelnieuws en we zenden live uit op dinsdag vanaf 22u.

Deze week hadden we een heel speciale gast. Van het type “een wikipagina in zes talen“. Dan begin je mee te tellen, zo lijkt me. Kort samengevat: een Nederlandse Amerikaan, host bij MTV geweest, voortrekker van het podcasten, regelmatige gast in grote Amerikaanse technologiepodcasts, lid van het olijke duo dat No Agenda presenteert en, nu ja, een CV vol eigenlijk. Adam Curry, dames en heren, rechtstreeks uit de VS of A, in het Nederlands en alles.

Die was dus te gast in tech45. Wij allemaal wat zenuwachtiger dan anders. Hij een opvallend normale mens waar de ervaring zo lichtjes vanaf druipt. Het is misschien niet onze beste uitzending maar goed, onze site ging tijdens de uitzending plat en dat zegt wat over het verkeer. U wordt aangemoedigd te luisteren via onderstaande knop. Misschien wil je wel een abonnement. Of kom volgende dinsdag eens live luisteren.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Sponsor