Vorige week was ik te gast op het creativity forum van Flanders DC. Te gast op voorwaarde dat ik over één van de bloggers een stukje zou plegen voor op de Inspiratie Blog van de genoemde organisatie. De huiskamervraag van vandaag: hoeveel keer moeten ze dat vragen?
Fout. Drie keer. Want ik zou pas in de namiddag daar geraken en qua energie enzo. Maar kijk, het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo sta ik thans te pronken op die blog. Mijn artikel vind je hieronder, als je er liever afbeeldingen (ook: coole mindmapachtige tekening) en foto’s bij hebt of je kijkt liever een video’tje, dan kan ik u doorverwijzen.
Christie Hefner is de dochter van haar vader en dus kwam ze als CEO aan het roer van de Playboyuitgeverij te staan. Dat ze meer is dan de dochter van bewees ze vorige week als afsluitende spreker van het Creativity Forum van Flanders DC.
Hefner vertelde hoe ze in 1982 het roer overnam en omgooide. Playboy werd van een uitgeverij een multimediaconcern gespecialiseerd in bloot. Je eigen bedrijf in vraag blijven stellen, wat je bent, waar je voor staat en wat je product is, was meteen één van de rode draden van haar betoog.
Creativiteit is een zaak van diversiteit
Innovatie en creativiteit komt echter niet zomaar. Je kan ze niet opleggen maar wel stimuleren. Daarvoor moet je je teams zorgvuldig samenstellen. Diversiteit binnen die groepen kan de creativiteit alleen maar ten goede komen. 30% van de creatieve teams moet ‘anders‘ zijn dan de anderen.
Niet alleen wat gender of etniciteit betreft maar ook als het op specialisatie aankomt scoren gemengde teams volgens haar beter. Hefner maakte binnen Playboy dan ook komaf met het structureel silodenken. Een team vol specialisten is volgens haar een stuk minder effectief dan wanneer je een groep leken over het onderwerp laat meedenken.
Groepsprocessen en de remmen op creativiteit
Groepsprocessen kunnen net zo goed dodelijk zijn voor creativiteit. Wanneer iemand binnen een groep een idee lanceert, zitten heel wat mensen met een banbliksem klaar. Men richt zich dan op de zwakke punten van het idee. Beter is een idee de ruimte te geven. Het kan een bouwsteen zijn voor het proces.
Sowieso zitten heel wat mensen binnen de groep met een eigen agenda. Ze zijn gefocust op hun eigen idee en luisteren niet of nauwelijks naar wat de anderen te vertellen hebben. Als je jouw idee binnen de groep wil brengen kan je hen dus maar beter betrekken. Begin je verhaal met het einde en werk dan je weg terug.
Hiërarchie en de angst om fouten te maken remt creativiteit en innovatie
Daarnaast pleit Hefner voor vlakke organisaties. Door de top opgelegde innovaties sijpelen maar langzaam door en stuiten op heel wat verzet. Werknemers de tools in handen geven om zelf aan de slag te gaan is vaak veel beter. Niet alleen kennen zij de concrete situatie van hun job, zij zullen ook veel beter in staat zijn die problemen aan te pakken.
Daarbij mag niet over het hoofd worden gezien dat fouten een essentieel onderdeel vormen van het leerproces van zowel een werknemer als een bedrijf. Never bet the mansion is hierbij Hefners vuistregel. Je mag (en moet) risico’s nemen maar niet koste wat het kost.
De context als bron van innovatie
You don’t know what you don’t know, het klinkt als een dooddoener maar het wordt vaak over het hoofd gezien. Wanneer Playboy begin de jaren ‘90 voor de keuze stond om een website te maken werd de beslissing genomen dat te doen. Het bleek een schot in de roos. Playboy kon meteen meesurfen op het succes van het internet.
Het kan een les zijn voor de huidige situatie van de uitgevers. Hoewel Hefner het niet met zoveel woorden heeft gezegd, gaat mijn idee meteen richting de appification van het nieuws. Voorbereid zijn is de boodschap. Voorbereid zijn betekent dat je niet te veel kan weten, niet te veel interessante mensen kan kennen en niet teveel conferenties en bijeenkomsten kan bezoeken.
