Zet u en luistert een kwartiertje. Tijdloos.
Zet u en luistert een kwartiertje. Tijdloos.
Bloggers are the Italian Catholics of the Internet; we’re made to feel guilty about everything. We’re constantly told that our work doesn’t matter, that we’re narcissists, and that we’re nothing without our audience.
Mensen vragen mij wel eens: wat wordt zo het volgende? Na Facebook en Twitter? Meestal mompelde ik dan iets in de stijl van ‘location based’ of ‘live video’. Nu lees ik overal, tot op de gedrukte pagina’s van De Standaard toe, dat het Tumblr gaat worden.
Tumblr is een microblogging tool. Niet in de zin dat twitter dat ooit is geweest. Echt een blog. Maar dan korter. Met foto’s of teksten. Citaten of grappige links. Blogs zijn dood. Leve microblogs. Zoiets.
Gij dwaalt, niet wetende de Schriften, noch de kracht Facebooks. Nee. Dat Tumblr, dat wordt het niet. Ook die andere easy-bloggingtool, posterous gaat het niet worden. Niet dat die dingen waardeloos zijn ofzo, verre daarvan. Voor mainstream heb je echter wat meer nodig dan een artikel in De Standaard.
1 Tumblr bestaat al te lang
Van 2007, zo leert ons wikipedia. Dat is lang. Heel erg lang in internettermen. Als je het op die tijd niet hebt kunnen maken?
2 Te divers gebruik
Tumblr is een blogging tool. Het is een plek om leuke dingen te delen. Het is een portfolio. Het is een website. Het is een plaats om jouw foto’s te tonen. Het is een reisgids en een verzameldoos. Trek er maar eens een lijn om. Geen USP.
3 Tumblr gaat om concepten, niet om mensen
Fuckyeah, zo beginnen veel url’s op tumblr. Hip en alles hé en postmodern en alles, daar niet van. Maar niet meteen sociaal. Wat zit er achter zo’n url? Eén iemand? Een groep? Mensen willen zo’n site wel bezoeken maar plakken?
4 Geen centrale plek voor statusupdates
Het sterkste van facebook: één pagina met de statussen van jouw vrienden. Meteen ook de plek waar je je eigen leven even voor de wekker kan halen. Bij Tumblr staat alles verspreid. Clients zijn beschikbaar (kan zelfs met tweetdeck) maar gewone gebruikers installeren geen clients.
5 Geen makkelijke postmethode
Enfin. Het is te zeggen. Dat lukt allemaal wel hoor. Dat is een CMS en daar zijn geen onmogelijke toeters en bellen aan. Maar het is een CMS. Leg het maar eens uit. Dan heeft posterous dat alvast beter bekeken. Daar post je per mail.
6 Mainstream voor geeks ermee weg zijn
Na de introductie van een product duurt het even voor het een utiliteit vindt. Wat voor hardware geldt, geldt eens te meer voor software. Zeker als die gratis is. Dan probeer je maar wat. Nu is het een plek voor hip kids, zo schijnt het mij toe. Dat schrikt zo mogelijk nog meer af dan geeks.
7 Er is (soft)pr0n
Oh ja, juist, het bruist op het internet van plaatjes en videomateriaal waarvan je niet wil dat mensen weten dat jij het bekijkt. Nog nooit een link gezien op twitter eigenlijk. Op facebook al helemaal niet. Tumblr blijkt een plek te zijn waar je nogal wat van dat materiaal kan vinden. Mocht u op zoek zijn. Ga jij fuckyeahgeekgirls tussen je volglijst zetten? Ik dacht het al. Laat staan de rest.
8 Het is een website/het zijn websites
Hoe word je vriend van iemand op facebook? Url: facebook.com. Even zoeken. Naam. Klaar. Niet zo bij tumblr. Was het nu fuckyeahzus of fuckyeahzo? Had het een eigen domein ingesteld of was het een subdomein van tumblr? Googelen dan maar. Positie elfendertig. Ga maar vast lopen.
9 De traditionelen zijn er voor de nieuwen
Het was deze zomer al in het nieuws. Enfin. Het internetnieuws. Media lopen met de armen uitgestrekt op Tumblr af. Misschien daarom dat De Standaard het wil pushen. Je kan het hen niet kwalijk nemen. Digitale voorsprong geef je niet zomaar af.
10 ze hebben ruzie gemaakt met 4chan
Credits voor Davy. Het was me niet opgevallen maar hij vertelde het tijdens het jaaroverzicht van Tech45. Tumblr heeft een robbertje gevochten met 4chan en heeft er 24 uur mogen liggen. Sorry for the inconvenience. Dat kan twitter nog net maken. Maar vertel het eens op facebook.
Wat jij? Tumblr fan of zijn we toch echt op zoek naar wat anders? Bestaat the next big thing al en waar kunnen we het vinden?
Gisteren lanceerde Bart het online trendrapport 2011 en wat moest gebeuren, gebeurde ook. De zee splitste zich. Hoera! Riepen enen. Awoert! Riepen anderen. Ik riep niet. Ik las. Zag heel veel #fail en weinig constructief.
Dat er een deeteefout instaat. Dat het een pdf is zonder sociale interactie. Dat ‘het’ trendrapport een verkeerde woordkeuze is. Dat die opgeblazen ballon dringend eens doorprikt moest worden. Dat Bart die ballon was. Maar geen kloten aan het lijf om te zeggen: “Hey Bart, uw ego is groter dan de Hindenburg en ik zou je wat graag tegen je ankerplaats zien varen met je 200000m3 waterstofgas”. Zielig vind ik dat.
Pijlen dan maar op de andere schrijvers. Je kan hen trendsletjes noemen of valse profeten. Je kan hen een gebrek aan inzicht verwijten en een ontoereikende kennis van zaken. Een gebrek aan relativeringsvermogen. Je doet maar. Echt waar. Het raakt mijn koude kleren niet. Niet meer. Ik vind het zielig. Ik durf niet eens denken wat de achterliggende motivering is.
Mensen die daar zin in hebben: lees het jaar door gerust 563 rss-feeds en nooit eens markeer alles als gelezen. Deel het interessantste nieuws met de wereld, maak een podcast, schrijf een blog of drie vol. Zomaar voorniet.
Mensen die zeggen, die Bart doet dat voor zijn eigen eer en glorie: maak gerust een rapport waar je concurrenten aan het woord laat en betaal een designer een weekje of twee om het in elkaar te flansen.
Maar misschien eerst eens beginnen met gewoon lezen.
De trends van 2011 zijn bekend. Vier dagen voor aanvang van het nieuwe jaar kan je die netjes (zéér netjes) gebundeld vinden op het/de blog van Netlash. Vijfendertig bijdragen dit jaar. Dat is een stuk of wat minder dan vorig jaar.
Blij toe dat ik tussen het lijstje mag staan van 35 toch wel… euhm… ja… toppers van de Vlaemsche internetscene. Serieus. Ik ben heus geen expert hoor. Noch een moderne nostradamus en dat is allemaal relatief hoor, ik heb dat ding op de avond voor de deadline bij elkaar gepend bij gebrek aan tijd. Maar ik heb wel drie keer meer RSS-feeds gelezen dan jij dit jaar.
Enfin. Experts is de algemeen gangbare term voor de auteurs van het werkstukje dus plaats ik mezelf ook onder die noemer. Er zullen mensen zijn die dat serieuzer nemen dan ik.
Zoals vorig jaar heb ik ook weer een twitterlijstje van de deelnemers gemaakt. Handwerk. Bio toe indien beschikbaar. Je kan de lijst hier volgen of kies jouw favorieten uit onderstaande lijst. Ondergetekende volg je hier op twitter.