Monthly Archive for juli, 2011

Een beetje techniek / Ik dacht een beetje techniek

Het zit zo: een echte geek ben ik niet. Enfin. Wel echt zoals in ‘ik ben veel met technologie bezig’ maar ik begrijp geen peehaapees, noch lees ik java. Mijn Ruby staat niet op de rails om maar eens een goedkope woordspeling te bedrijven.

Sleutelen doe ik wel graag. Dan lees ik wat en dan moet ik dat hebben. Een plusboxje bijvoorbeeld. Nu, dat was eenvoudig te regelen want er is al een plugin voor WordPress en die heb ik dan maar in de plaats gezet van mijn follow me on twitter knop want de rek op mijn volgersaantal daar, dat zal wel op zijn eind gaan lopen.

Een andere zaak bleek die van Jan Seurinck versus The Author Known As Jan Seurinck. Die ging zo: Google laat sinds kort toe dat auteurs hun materiaal claimen via een systeem dat heel goed uit de doeken wordt gedaan op de google pagina’s en daar zijn dan handleidingen voor WordPress voor geschreven en heel de santekraam.

De geek in mij denkt dan: dat moet ik ook. Dat mensen zoiets zoeken en dat daar dan zo’n plaatje naast zou komen en dat ik dat zou zijn, dat lijkt me dan te gek. Die handleidingen zijn echter geschreven voor mensen die regeltjes willen volgen en eigenlijk gewoon al weten wat ze moeten doen en dat is niet mijn sterkste kant en ik weet die dingen niet en dan denk ik het te begrijpen en dan doe ik maar en dan werkt dat niet.

Howto-schrijvers aller landen moeten meer uitleggen wat zo’n systeem wil zien en niet wat je stap voor stap moet doen. Voor mij dan toch. Kwam het erop neer dat Google wil zien dat ‘rel = author’ en ‘author = me’ en dat zowel ik naar google moest verwijzen als google naar mij en dat kon dan op tig manieren die al dan niet zouden werken met mijn theme dat ik niet wil veranderen. Daar zijn redenen voor.

Enfin. Dat bleek allemaal niet zo moeilijk als dat leek. Het zou wel eens kunnen dat veel van die howto-schrijvers gewoon consultants zijn die willen dat je hen belt. Gewoon een <a href> naar mijn google profiel in een tekstwidget gestoken en op mijn google profiel gezegd dat ik hier woon en klaar was kees.

Krijg ik nu een badge?

Ik ben God niet

Een tijd geleden zat ik in de beste Antwerpse koffiebar koffie te drinken met iemand die geen koffie lust. Het was mijn voorstel om daar af te spreken. Hij was (en is nog steeds) Pascal Cools van Flanders DC.

We hadden het over wat men in vakjargon een opportuniteit zou noemen. De huidige communicatieverantwoordelijke vertrok en dus moest er iemand nieuw gezocht en wij hadden afgesproken en ik nam een dubbele espresso en hij nam ook iets.

We bekeken de vacature en hij stelde vragen en ik stelde vragen en we gaven beiden antwoorden. We gingen ons weegs. Dat ik erover na zou denken. Dat hij andere kandidaten zou zien.

Ik dacht na en hij dacht na en hij veranderde de vacature. Kampioen. Expert. Geek. God. Dat had hij niet gevonden. Ook bij mij niet. Geek, dat nog wel. Die God, dat was sowieso een overdrijving geweest.

We zagen elkaar opnieuw. Of ik Geek wilde zijn en God wilde spelen? Dat hij voor de twee andere taken op zoek was naar de geschikte kandidaat. Ik wilde. Dus nam ik ontslag bij mijn huidige halftijdse werkgever. Spijt in het hart versus opportuniteit.

Flanders DC dus. District of creativity. Ondernemingen creatiever maken en creatieven ondernemender. Social media en content. Ik zie dat zitten.

Podcasten dus en hoe daar dan toch meer komt bij kijken

Hupla. Podcast opgenomen dus. Podroulette. Enfin. Er was een zeker toeval mee gemoeid dat dat opnemen gebeurd is en toestanden, dank aan Samuel Debruyn daarvoor.

Dat ik de livestream had getest en dat audiohijack het op verschillende bronnen van browser tot iTunes deed en dat ik wel wat stress had maar me geen zorgen maakte.

Tot audiohijack niet wilde natuurlijk en het al kwart na negen was en dat ik tegen negen uur dertig had gezegd te beginnen en dat ik het niet te laat zou maken ook met de interne keuken van het huishouden enzo want als ik aan het opnemen ben dan is het toch elke keer mijn lief die naar beneden gaat alwaar onze jongste (en tevens ook oudste) niet ligt te slapen waar dat op dat ogenblik van de dag de gepaste handeling is voor een net geen éénjarige en dat het nu vakantie was bij tech45 en dat die dinsdagavond nu eens vrij zou zijn maar dat ik het op een vroegochtendlijk uur toch weer nodig had geacht om een idee uit mijn mouw te schudden en dat dat dan weer avondwerk was en dat dat telkens toch later wordt dan gepland ook al plan ik dan van tevoren dat het maar een uur zal zijn en dat er zes gasten zijn dat is elk tien minuten maar dat zijn dan geestige mensen of interessante of in het ergste geval beide en dat loopt dan uit en met die technische problemen in het begin en op het einde en in het midden en het was geestig en de reacties waren goed en er was vraag naar meer en nog en misschien dat we volgende week weer wat anders proberen omdat we dat dan tussen neus en wijsvingers alweer gezegd hebben en dat we dat nog wat moeten uitzoeken.

Podroulette. Het was net iets te haperend om echt van een vlot draaiende beweging te spreken. Ik was iets teveel het balletje en iets te weinig de roulette zelf. Zo gaat dat met een eerste keer waarschijnlijk. Misschien had het inhoudelijk wat nauwer afgebakend moeten zijn maar dat was nu net de bedoeling om het niet te zijn.

Komt alom, er is een luisteraar die het uiteindelijk heeft opgenomen, ik ben wat gastheer geweest maar Davy Buntinx van Tech45 en ook van de Belgian Waffles heeft mij bijgestaan in goede en in kwade tijden zoals dat dan heet.

De gasten waren leuk. Het was interessant. Ik heb bijgeleerd. We zijn meteen live gegaan en dat is goed en slecht tegelijk. De luisteraars waren vergevingsgezind voor de techniciteiten.

Binnenkort beschikbaar op een internet bij jou in de buurt.

Podroulette

Er staat een terugkerende afspraak in mijn agenda voor dinsdagavonden. Opname Tech45, luidt de titel. 21u30. Er zijn geen andere genodigden, enfin, de genodigden hebben zelf hun afspraken staan. Plaats van gebeuren: thuis.

Het is zomer en dan nemen we tech45-vakantie want het nieuws valt wat op zijn gat en wij zitten aan het strand en in de bergen. Of gewoon thuis. Zoals ik. Dus dacht ik: misschien neem ik wel eens wat op. Gewoon, just for fun. Podroulette, de eerste podcast waarin de gasten genext kunnen worden.

Een probeersel. Het moet me denk ik wel lukken om één en ander aan de stream te krijgen. Volg me even op den twitter als je wil weten waar het uiteindelijk allemaal doorgaat. Ben je kandidaat om opgeskyped te worden, laat het dan ook even weten.

Misschien probeer ik volgende week wat anders. Gewoon. Zien wat werkt, wat niet. Op de bek gaan als het nodig is. Als ik geen gasten vind voor vanavond bijvoorbeeld.

Flickr foto in cc van jasonsewell

Troepen

Wanneer Noorwegen ontploft, dan klopt er iets niet. Ontploffen, dat is iets voor Irak, Afghanistan, Noord-Ierland. De Tour. Wanneer het glas nog op straat ligt, wanneer de gewonden nog in allerijl naar het ziekenhuis worden gebracht, is er nieuws.

Feiten. Gissingen. De eeuwige W’s van wie en wat en waar en wanneer en waarom. De troepen. Het staat er. Het stond er. Lang en duidelijk. Noorwegen heeft troepen. Noorwegen heeft een verdachte vrijgelaten. De troepen. Afghanistan en Libië.

Het is achteraf makkelijk spreken uiteraard. Dat dat er stond en dat die troepen er niet hoorden te staan. Het is gemakkelijk spreken als je niet hoeft. Het is makkelijk spreken als je niet de enige twee bronnen samen moet leggen en het stukje online moet. Snel. Nu.

Het publiek vraagt. Het nieuws draait. Twintig keer na elkaar desnoods. De glazen zijn stuk. Er is paniek. Er is verslagenheid. Meer glazen. Meer paniek. Meer verslagenheid en dan dat verdomde eiland. Helemaal van voor af aan. Zonder glazen maar met meer verslagenheid.

Die troepen hadden daar niet moeten staan. Maar dat weten we nu.

Sponsor