Er is van alles tekort in de wereld maar niet van tips. Tips zijn er in overvloed en komen in veelvouden van vijf. Tips over social media zijn er in veelvouden van tien.
Als ik een lezing geef, doe ik geen tips. Niet as such.
Soms hoor ik wel eens een twittertip. Ik sta open. Vanmorgen werd ik echter badend in het zweet wakker toen een tip die mij in de vorige dagen werd medegedeeld (en ik weet in alle eerlijkheid niet meer door wie of door wat) keihard mijn hersenpan wakker schudde.
“Maak een twitteraccount, volg interessante mensen in jouw vakgebied. Via de iPad en flipboard blijf je zo op de hoogte van de beste content”.

Soms, heel soms. Als het erg druk is. Zoals in deze periode. Wanneer ik mezelf gek verklaar dat er zoveel te lezen is dat ik die boeken die ik telkens weer plan te lezen, dat dat er niet van komt. Dan denk ik wel eens, dan word ik wel eens badend in het zweet wakker: waarom doe ik mezelf dat aan?
Zou ik niet beter wat interessante mensen volgen, mij in de zetel zetten met iPad en flipboard en anderen voor mij het vuile werk van oninteressante dingen uitwassen en meningen vormen over de beste content laten doen? Voorlopig niet.
Maar dat deze tips werkelijk de ronde doen. Lean back and relax, anderen zullen het voor jou wel doen, het zit me niet echt lekker, ik wil daar niet flauw over doen.