geschreven om te lezen
Mag ik even mijn Forrest Gump momentje? Herinner je de legendarische quote “life is like a box of chocolates”.
Anne schreef maandag een blogpost over het leven en haar doelen en dacht dat ik misschien wel een vervolg zou willen schrijven. Zulks was het geval en zo eens nadenken over jezelf, dat kan van tijd geen kwaad.
Maar mijn Forrest Gump momentje dus, hier komt het: “het leven is als een tijdrit”.
Ooit al eens een tijdrit gefietst? Moet je echt eens doen. Je tekent een parcours uit voor jezelf en je gaat er tegenaan. Zo hard je kan. Na drie van de 40 kilometer zit je stikkapot. En dan begint mijn analogie op te gaan. Op dat moment begin je je deeldoelen te stellen: tot aan die boom, de brug over, tot aan het water, tot aan die auto die daar geparkeerd staat.
Het zit namelijk zo: ik hang te graag af van het toeval om mij vaste levensdoelen te stellen. Mijn parcours zal er pas uitzien als een parcours als het gereden is. Voor mij zullen het bomen en bruggen en tot aan het waters zijn. Als ik terugkijk, ook nu, is het prikpapier. Een haast toevallige lijn langs gaatjes.
Terwijl we dan toch bezig zijn: op dit moment ben ik bezig met de doelen “een échte blogger worden”, “kennis verwerven en delen” en “professioneel succesvol zijn”. Binnenkort komt daar “een goede vader zijn” bij en daar kijk ik wel naar uit. In mijn achterhoofd spelen vervolgverhalen maar of die ooit bewaarheid worden, dat weet geen mens.
En jouw doel, wat is dat?
3 Responses to Het doel
Geef een reactie
Sponsor
Leuke post. Voor doelen in het leven hoe gek ook moet je 43 things eens gebruiken (http://www.43things.com/). Je kan een reminder instellen van bv een jaar. Niet opkijken van het feit hoe snel je vergeten bent welk doel je soms voor ogen had.
Leuk dat je analogie herkenbaar is, terwijl ik niet van fietsen houd, professioneel nog maar aan de vooravond van een zoektocht sta en nooit ofte nimmer een (goede) vader zal zijn.
En maar goed dat je bij de start van een tijdrit, of in een doosje chocolade nog niet kan aflezen waar we uiteindelijk eindigen.
@claudio, ik 43things al sinds 2005. Maar dat zijn van die kleine doeltjes. En ik was persoonlijk op zoek naar het ‘grote doel’. Mijn eigen ‘reden van mijn bestaan’.
Niet voor niets dat Jan er ‘oei, heb je een existentiële crisis’ van maakte