The Godfather (I)

Mijn neef Kenny en ik hebben nogal een band. Het is moeilijk te duiden. Kleine familie. Zelfde dorp. Zelfde lagere school, ‘s avonds samen in de opvang bij de grootmoeder.

Omdat we maar een jaar in leeftijd verschillen en er in onze school met graadsklassen werd gewerkt zaten we om het andere jaar samen in de klas. Samen vakantiejobben. Na het middelbaar samen een maand gaan rugzaktoeristen door Spanje. Het geeft een beeld.

Vorig jaar kreeg hij samen met zijn lief een eerste kindje. Ine werd vorig weekend gedoopt en ik mag de rol van peter op mij nemen. Ik content en trots en alles. Dat spreekt.

Hoe je dat doet, peter zijn, dat weet ik nog niet maar wel dat ik er eentje uit de duizend te stekken heb. Een hele middag van arm naar arm, koud water over dat kopje, zeven handen boven dat hoofdje en niet een keer een traan of zelfs maar het lachen verliezen.

Een speelkameraadje voor onze uk straks. Het leeftijdsverschil zal niet zo ver uit elkaar liggen. West-Vlaanderen en Antwerpen zijn dat wel. Daar vinden we dan wel iets op.