Weet je waar ik het moeilijk mee heb? Echt serieus moeilijk en alles? Met lezers. Echt waar, ik zie jullie allemaal even graag, ik vind het geweldig dat jullie dit lezen maar ik sla in een knoop als ik weet dat jullie er zijn.
Ja, ik durf toegeven dat ik naar de statistieken van deze blog kijk. Dagelijks. Ja, ik durf toegeven dat ik het leuk vind dat er een stijgende lijn in het aantal bezoeken zit. Ja, ik geef toe dat ik al eens heb gedacht, wie zijn die mensen die mijn blog lezen? Ja, ik vind het leuk dat jullie reacties achterlaten.
Maar als iemand zegt dat ze mijn blog graag leest, dan krijg ik stress en durf ik even niets schrijven, behalve dat het me bang maakt dat ik lezers heb. Hoe graag ik jullie ook over de vloer zie komen.
Ineens stel ik mijn meningen in vraag, ineens durf ik niet meer spontaan een half uur letters op digitaal papier vlammen.
Dat weet u dan ook weer. Nu kan ik weer verder.
Succes als writer's block, dat is iets nieuw. Als uw studenten allemaal slagen met onderscheiding, ga je dan stoppen met lesgeven? Uiteindelijk komt het er toch nog steeds op neer dat je dit schrijft voor jezelf.
Iedereen maakt dat wel mee. Uiteindelijk schrijf je interessante dingen, nieuwe dingen en dingen die uitnodigen tot discussie (zoals nu).
Succes als writer's block, dat is iets nieuw. Als uw studenten allemaal slagen met onderscheiding, ga je dan stoppen met lesgeven? Uiteindelijk komt het er toch nog steeds op neer dat je dit schrijft voor jezelf.
Iedereen maakt dat wel mee. Uiteindelijk schrijf je interessante dingen, nieuwe dingen en dingen die uitnodigen tot discussie (zoals nu).