Zeeman is goed in virale marketing. Gratis boxershorts vorig jaar en dit jaar Frank. Voor wie het niet gezien heeft (o zonde, o schaamte) dat ging zo:
Je steekt een fictief label in elkaar, je stuurt de madammen en meneren de catwalk op in Zeemangerief. Iedereen vindt het mooi. Camera erop. Snelle funky montage. Lachen. Snobs! Delen. Sharen. Twitteren. Facebooken.
Goed gemaakt. Echt. Helemaal af. Werkelijk geniaal. Maar dan. Dan kom je langs de Zeeman. Op weg naar de bakker. Het is ochtend. Op een scooter voor de deur zit een in Zeemanwerknemer verklede mevrouw een sigaret te roken. Ze is te vroeg. Het pleit voor haar.
Dan vraag ik me af wat dat allemaal betekent, dat social media succes. Dat zoveel likes en zoveel shares en awareness en brand recognition.
Een model trek je een slobbershirt aan en het is nog mooi, daar is geen kunst aan. Als je er nu eens voor zorgde dat je werknemers er in Zeeman gekleed echt goed uitzien vraag ik me dan af, zou dat niet mooier zijn?
Kan je ineens ook van die affiches met stockmodellen af. Het is maar een gedacht.
Wanneer Noorwegen ontploft, dan klopt er iets niet. Ontploffen, dat is iets voor Irak, Afghanistan, Noord-Ierland. De Tour. Wanneer het glas nog op straat ligt, wanneer de gewonden nog in allerijl naar het ziekenhuis worden gebracht, is er nieuws.
Feiten. Gissingen. De eeuwige W’s van wie en wat en waar en wanneer en waarom. De troepen. Het staat er. Het stond er. Lang en duidelijk. Noorwegen heeft troepen. Noorwegen heeft een verdachte vrijgelaten. De troepen. Afghanistan en Libië.
Het is achteraf makkelijk spreken uiteraard. Dat dat er stond en dat die troepen er niet hoorden te staan. Het is gemakkelijk spreken als je niet hoeft. Het is makkelijk spreken als je niet de enige twee bronnen samen moet leggen en het stukje online moet. Snel. Nu.
Het publiek vraagt. Het nieuws draait. Twintig keer na elkaar desnoods. De glazen zijn stuk. Er is paniek. Er is verslagenheid. Meer glazen. Meer paniek. Meer verslagenheid en dan dat verdomde eiland. Helemaal van voor af aan. Zonder glazen maar met meer verslagenheid.
Die troepen hadden daar niet moeten staan. Maar dat weten we nu.
Yesterday Google announced that it would stop doing Google Labs. Not for the first time since Larry Page took over as CEO, one can see the impact the changes at Googles top will have.
(…) we’ve decided to wind down Google Labs. While we’ve learned a huge amount by launching very early prototypes in Labs, we believe that greater focus is crucial if we’re to make the most of the extraordinary opportunities ahead.
For shareholders, this will be music to the ears. Google will focus more on doing what is right for them. Earning money. For geeks, this is a sad thing to hear.
I doubt whether this is a good choice in the long run. With the launch of plus, Google has shown they are capable of not only launching a social network but being social too. With employees reaching out to the audience and helping them to get to know the product.
With Labs, they could have had active feedback for all of their products. Labs had the potential to inspire and make geeks feel part of the company and its products.
When you close your eyes and keep walking, eventually you will walk into a lamp post, a car or any other object.
If you work with your eyes closed, without vision or plan, you will walk into a lamp post too.
Which will hurt most?
If my name was Seth Godin, you could easily be sharing this blogpost.
Er bestaat in blogtechland een concept dat unboxing heet. Al heel lang. De BBC schreef er al over in 2008. Men gebruikt de Engelse term consequent. Nog steeds. Unboxing. Dat hoort erbij. Niet in het minst omdat het Nederlands zou tonen wat het eigenlijk is. Unboxing is cool.
Bij unboxing komt het erop aan een doos met een bepaald product onder handen te nemen. Bedoeling is de doos open te maken en het product eruit te halen. Hierbij wordt door de auteur van het werkstuk verteld wat er juist uit de doos wordt gehaald, alsook een eerste beoordeling. Wanneer dit niet teveel handelingen vraagt, kan het toestel ook ten dele of volledig in elkaar worden gezet.
Het geheel wordt gefilmd en/of gefotografeerd. Het resultaat wordt in al dan niet bewerkte vorm en eventueel begeleid van een weinig tekst (google dient ook gediend, dat spreekt) online gezwierd. Op het eerste zicht biedt dit weinig meerwaarde. Behalve dan voor het PR bureau dat het product heeft toegezonden.
Een unboxing video, dat is het openen van een cadeautje en wie is er nu niet enthousiast over een cadeau. Of roep jij niet enthousiast: “Hoera! Onze derde ontbijt met bubbels bongobon, dat is net wat we konden gebruiken”.
Twitter Updates
- Smartphonegebruik per leeftijd en OS in België bit.ly/J3vUlv 6 hours ago
- Kan er iemand eens een bezoekje brengen aan de brillenmarkt in Antwerpen en die mensen een nieuwe site verkopen? Thx. bit.ly/J3mDd0 7 hours ago
- (Mijn ervaringen met) Facebook’s business model bit.ly/JzpNtJ 8 hours ago
Tag cloud
android antwerpen apple barcamp BIRM blog bloggen bloggers Borgerhout business model communicatieanalyse content experiment facebook Fictie gender Gent google htc innovation internet ipad journalism journalistiek kindle Marketing media Nanowrimo nieuws online podcast privacy quote review Schaatsen social media sociologie tech45 technologie toekomst trends tumblr Twitter vioe woord van de week


Laatste reacties