geschreven om te lezen
Currently viewing the category:
"gelezen om te schrijven"
Meestal lees ik een boek meerdere keren. Dat is mijn manier om dingen in te laten werken. Dat deed ik ook toen ik studeerde. De cursus op één dag door en de volgende dag gewoon opnieuw. En dan nog eens.
In het kader van mijn aankomende Kindle, kocht ik What would google do? van professor Jeff Jarvis. Eerder las ik het boek in het Nederlands en nu las ik het kindlegewijs wat af en aan op laptop en telefoon.
Die apps zijn niet helemaal ideaal maar enfin, ik wilde het e-lezen alvast wat proeven. Net nu ik het eerste boek op die manier uit heb, krijg ik de melding dat mijn Kindle er volgende week aankomt. Goed nieuws dus.
In What would Google do? schrijft Jeff Jarvis vanalles over media en mensen. Over de toekomst en hoe we daar heen aan het fietsen zijn. Google is in die zin meer een metafoor of pars pro toto voor een veranderende maatschappij. Een draad om een verhaal aan op te hangen. Vandaag zou het boek misschien What would Facebook do getiteld zijn.
Het boek gaat veel meer over andere industrieën (met name over de media) en hoe je de google-manier van werken er zou kunnen toepassen dan over google zelf. WWGD? is dan ook meer een inspiratie- dan een kennisboek.
Wie denkt meer te weten te komen over de manier waarop google werkt of wat de economische rationale achter het bedrijf is, kan beter een ander boek lezen. Wie Jarvis kent van zijn optredens tijdens TWiG, kent ‘s mans stokpaardjes. Openheid, Transparantie en een geloof in Het Algoritme.
Als je het nog niet gelezen hebt: doen. Het leest als een trein en ja, ik geloof wel dat ik het nog eens lees. Al was het maar diagonaal. De powerpoint van de hand van de auteur geeft alvast een idee.
Als je het boek via deze link bestelt, dan heb ik er ook wat aan.
WWGD? – The PowerPoint
View more presentations from jeffjarvis.
Eén van mijn voornemens voor 2010 was meer lezen. Correctie: een gestructureerdere manier van kennisopbouw. Een deel van dat structuur brengen is minder pulp en fragmenten lezen en meer boeken. Dit jaar las ik er al drie: Het portret van de artiest als jongeman van James Joyce en Op reis met een zalm van Umberto Eco.
Mijn derde boek is Planeet Google geworden. Als er dan toch moet gesproken worden over fanboys, dan ben ik dat eerder van Google dan van Apple (zijn er microsoft fanboys in de zaal?). Hun doelstelling om alle kennis van de wereld te verzamelen spreekt me wel aan. Als idee. Niet in zijn praktische uitvoering.
Planeet Google is geschreven door Stanford Professor Randall Stross en vertelt de geschiedenis van Google van 1998 tot zo rond 2008. Het spreekt voor zich dat je veel van de besproken bedrijfsdivisies en projecten van google al kent. Zeker als je wat geek-bloed door je aderen hebt lopen. Het gevecht om Youtube, de flop van Google Answers, de ietwat trieste staat waarin Google Video zich altijd heeft bevonden en vandaag nog altijd bevindt.
Stross vertelt echter meer dan dat. Het is duidelijk dat hij een goed inzicht heeft op wat het bedrijf doet, waarom het dat doet en wat de achtergronden bij de diverse projecten zijn. Hij kijkt naar economie en naar sociologie. Reflecteert over persoonlijkheden binnen het bedrijf en strategieën. Stross doet dat niet op de toon die je op veel websites vindt. Stross is een wetenschapper en zo vat hij het boek ook op. Hij beschrijft, de lezer wordt verondersteld een eventuele mening zelf te vormen.
Stross weet daarenboven een schrijfstijl te hanteren waar een boel wetenschappers van wat kunnen opsteken. Hij neemt je mee op een ontdekkingstocht door de wandelgangen van google en voor je het weet sta je aan het einde van je rondleiding. Je hebt dan misschien niet alle kamertjes van binnen en vanbuiten omgekeerd maar een nieuwe acties zoals google social search en de socialisering van gmail kan je meteen beter begrijpen.
Naar de boekhandel, kindertjes!
Mijn volgende boek: De alledaagse onwerkelijkheid, een essaybundel van Umberto Eco
Sponsor
Laatste reacties