Via piratebay kan u dezer dagen de gegevens van 100 miljoen facebookgebruikers downloaden. Dat is 20% van het totale aantal actieve gebruikers. Privacyridders te paard! Alle hens aan dek! Schande! Te wapen!
Het is de zoveelste zogenaamde clash tussen facebook en privacy. Zogenaamde clash, inderdaad. Ik probeer het u uit te leggen aan de hand van een analogie. Niet dat ik denk dat u het niet snapt maar voor alle zekerheid…
Stel dat facebook een telefoongids was. Zo’n witte met allemaal namen en cijfertjes naast. Als je met een telefoontoestel het cijfer naast de naam intikt, kan je spreken met de man of vrouw in kwestie. Als je geluk hebt.
Nu zijn er drie mogelijkheden: een willekeurige persoon heeft
- geen telefoonnummer
- een telefoonnummer maar enkel geselecteerde personen mogen dat nummer kennen
- een telefoonnummer en iedereen mag dat kennen
Nu is er een organisatie die alle telefoonboeken ter wereld op een hoop gooit en een wereldwijde database van telefoonnummers maakt. Formaten worden bijgeknipt en alles wordt in een handzame lijst geduwd.
Het resultaat is een prachtig doorzoekbaar boek van ettelijke tientallen meters dik. 100 miljoen mensen met hun telefoonnummer dat sowieso bekend was maar dan nu in één dik boek.
Is dat een handig boek? Neen. Het is in digitale versie 2,8 gigabyte groot. Een kat vindt er, om het zo maar eens te zeggen, haar jongen niet meer in terug.
Dat zal allemaal wel tegen enkele regels van facebook zijn en die lijst zal wel duizenden keren gedownload worden. En dan? Facebook heeft een zoekfunctie. Als je echt iets wil weten over iemand, dan is daar de zoekbalk. Handiger en up-to-date bovendien.
De laatste maanden is facebook een aantal keer in het nieuws geweest met privacy-issues. Er is een mediawet die zegt dat een verhaal een looptijd nodig heeft om nieuws te kunnen zijn. Een raamwerk. Dat is nu al een tijdje gecreëerd. Mensen die nu nog niet weten dat hun gegevens op facebook publiek staan als ze niet anders kiezen moeten de krant lezen in plaats van statusupdates. Ineens stoppen met farmville mag ook.
De voorbije maand is de contactpagina van dit blog een honderdtal keer bekeken, de homepagina een veelvoud daarvan. Op beide staat mijn telefoonnummer (zoeken, zoeken, zoeken). Tenzij iemand mijn nummer was kwijtgeraakt en het hier heeft teruggevonden, heeft niemand mij op basis van die informatie gebeld. Dat zal ook met de facebooklijsten niet gebeuren.
Via piratebay kan u dezer dagen de gegevens van 100 miljoen facebookgebruikers downloaden. Dat is 20% van het totale aantal actieve gebruikers. Privacyridders te paard! Alle hens aan dek! Schande! Te wapen!
Het is de zoveelste zogenaamde clash tussen facebook en privacy. Zogenaamde clash, inderdaad. Ik probeer het u uit te leggen aan de hand van een analogie. Niet dat ik denk dat u het niet snapt maar voor alle zekerheid...
Stel dat facebook een telefoongids was. Zo'n witte met allemaal namen en cijfertjes naast. Als je met een telefoontoestel het cijfer naast de naam intikt, kan je spreken met de man of vrouw in kwestie. Als je geluk hebt.
Nu zijn er drie mogelijkheden: een willekeurige persoon heeft
geen telefoonnummer
een telefoonnummer maar enkel geselecteerde personen mogen dat nummer kennen
een telefoonnummer en iedereen mag dat kennen
Nu is er een organisatie die alle telefoonboeken ter wereld op een hoop gooit en een wereldwijde database van telefoonnummers maakt. Formaten worden b
