Archive for the 'iedereen heeft recht op mijn mening' Category

Page 2 of 6

Het is niet maar om te lachen

Geplaatst door Jan Seurinck op 01/04/2011 in iedereen heeft recht op mijn mening er zijn 1 Comment

Nee, een groot liefhebber van 1 april ben ik niet. Niet dat ik een droogstoppel ben ofzo. Het is in het algemeen niet mijn type humor al vind ik sommige dingen wel een glimlach waard.

Het is folklore. We doen er in grote getale aan mee. Het is universeel verenigend, zo lijkt het. Nu bedrijven, massamedia en misschien zelfs internetcelebs meedoen, is het hek helemaal van de dam. Het is een dag van twijfel aan alles wat gezegd en geschreven wordt. Soms is het subtiel. Soms niet.

Humor is grensoverschrijdend en daarmee grensverleggend. Wanneer je met elkaar of jezelf kan lachen heb je een hogere vorm van samenleven bereikt. Dat moeten ze ook bij Radio 1 gedacht hebben. De Ronde Van Vlaanderen komt eraan en dat is al jaar en dag de meest overgehypte koers van het jaar en dit jaar moest er nog een schepje bovenop met een fictiereeks en we moeten de koe die melk geeft melken.

Dan krijg je dit:

Marokkanen komen je gras af rijden dit weekend. Gratis charmeactie nav #deronde Interesse? bel vandaag snel 070-344 030 #pepiFri Apr 01 07:26:42 via webRadio 1
radio1be

Humor kan ook de grens naar onder verleggen, dat blijkt. Even ervoor klonk het nog:

KifKif reactie op grasmaaiende Marokkaan in #deronde :100Marokkanen gaan dit weekend gratis gras maaien.Voor positieve beeldvorming #pepiFri Apr 01 07:14:11 via webRadio 1
radio1be

Wie ooit de uitdaging is aangegaan nieuwkomers of allochtonen te betrekken bij het culturele leven, bij de maatschappij, bij de buurtwerking zal het met mij eens zijn. Dat is geen makkelijke doelgroep. Wie ooit in Borgerhout of Molembeek of 2060 heeft rondgelopen, ziet de schotelantennes.

Het is stellig mijn indruk dat de VRT deze gemeenschap niet bereikt. Niet met haar uitzendingen, niet in haar personeelsbestand of je moest het kuispersoneel meetellen. Dit is niet zomaar om te lachen. Want lachen, dat kan je alleen met iemand die terug kan lachen.

Dat ze het bij Radio 1 daarbij nodig vinden een ondergefinancierde organisatie die nauwelijks communicatiemiddelen heeft ook eventjes in het belachelijke trekken, zegt veel over de fijnbesnaardheid waarmee minderheden doorgaans worden behandeld.

Klanten zijn ook medemerkers

Geplaatst door Jan Seurinck op 10/03/2011 in iedereen heeft recht op mijn mening er zijn 2 Comments

Medewerkers die via sociale media dingen vertellen over hun werkgever, zijn medemerkers.
Medewerkers die dat op café doen, zijn dat ook.
Medewerkers die in contact komen met de klant, zijn medemerkers
Medewerkers die een hoofddoek dragen zijn dat ook.

Klanten die vragen aan een winkel of een medemerkster haar hoofddoek zou willen afzetten omdat hen dat stoort, zijn klanten. Klanten zijn koning. Klanten zijn dictator. Contracten van mensen met een hoofddoek worden niet verlengd. Niet bij Hema.

Bedrijven die de onverdraagzaamheid van hun klanten niet veroordelen maar bevestigen zullen de medemerkers oogsten die ze gezaaid hebben.

Er waart (g)een spook

Geplaatst door Jan Seurinck op 06/02/2011 in iedereen heeft recht op mijn mening er zijn 4 Comments Tags: , , , , , , .

Er waart een spook door internet, zo heft een artikel dat vrijdag verscheen op De Wereld Morgen aan. Vier Amerikaanse grootmachten worden genoemd als onderdeel van het doorluchtige wezen. Amazon, Apple, Facebook en Google.

Een vluchtige blik door mijn woonkamer. Kindle. Macbook. Twee iPods. Twee Android telefoons. Het is gedeeltelijk voor mijn werk dat ik op facebook woon, google zorgt voor mijn boodschappenlijstjes, mijn wegbeschrijvingen, vindt voor mij wat ik zoek en host één van mijn blogs.

Wat dan volgt is een heel vreemde bocht. De grote vier leggen de Angelsaksische waarden en normen op waarbij geen tepel gezien mag worden, waarin pagina’s verwijderd worden en apps geweigerd, waarin zoekresultaten automa… (sorrry, dat is men vergeten). Niet te vergeten: hun onwaarschijnlijke marktaandeel.

Dat zorgt voor een verschraling van de markt en van de cultuur, zo wordt gezegd. Gelukkig valt het de bedrijven zelf niet aan te smeren maar zijn de mainstreammedia de schuldige. Die hebben immers nood aan hypes die ze dan kunnen propageren wat hen hipper laat uitschijnen dan ze zijn en de grote vier opnieuw wat groter maakt.

Dus moeten er regels komen. Europees of andere. Om andere initiatieven zuurstof te geven. Om de verschraling tegen te gaan. Meer regels voor meer vrijheid. Hoe vreemd het ook mag klinken, soms klopt het plaatje.

Maar wat is hier juist het probleem vraagt een mens zich af. Voor mensen die geen facebook willen, is er netlog of hyves, ik weet dat uw vrienden daar niet zitten maar dat ligt aan die vrienden, niet aan facebook. Voor mensen die geen boeken willen kopen bij Amazon zijn er tig boekhandels, elektronisch of analoog gelijk. Er zijn meer zoekmachines dan Google en Dell en HP zullen u met een even brede glimlach een PC aan de hand doen.

Twee weken geleden kon ik via Amazon het Communistisch manifest gratis downloaden om te lezen op de Kindle. Net als de Amerika-kritische boeken en DVD’s van Michael Moore. Zelfs met een iPad kan je tepels kijken zoveel je wil, als je de browser maar wil gebruiken. Google vult dan misschien niet automatisch jouw zoekterm aan, als je zover bent weet je wel wat je zoekt, niet?

Op facebook zitten ook minderjarigen. Moeten die echt? In de naam van cultuur? Google houdt meer lokale blogs in de lucht dan je je kan inbeelden en buren vinden elkaar op facebook. Hoezo Amerikaanse dominantie? The medium is the message opnieuw verkeerd begrepen?

Het zijn de mensen, de aandeelhouders, de consumenten die keuzes hebben gemaakt. Wild venture capital kapitalisme leidt blijkbaar tot monopolisering zo blijkt. Daar waren we nog niet achter.

De Wereld Morgen bezondigt zich bij monde van haar auteurs aan dezelfde fout die ze de mainstream media aanwrijft. Een focus op een aantal in het oog springende bedrijven en hun producten die tot de verbeelding spreken en pageviews en handtekeningen opleveren. A man can’t be too careful in the choice of his enemies.

De auteurs van de petitietekst zoeken een strategie waar er geen is. Jobs, Page, Bezos en Zuckerberg hebben alleen aandeelhouders, concurrentie en markten in hun nek. Geen sociologen of antropologen.

Ik had liever een artikel gezien over het feit dat de e-readers bij ons zo duur zijn dat ik ze voor de helft van de prijs uit Amerika kan laten komen. Welke inspanningen er door de Belgische uitgeverijen is gedaan om Dimitri Verhulst in de Amazon-rekken te krijgen.

Een artikel over hoe Netlog en hyves falen om tot de verbeelding te spreken, over hoeveel aandacht Apple in de media krijgt en dan gaat het mij niet om cultuur maar om centen. Een artikel over hoeveel Europa nu al heeft geïnvesteerd in zoekmachines die er nooit zijn gekomen?

Zijn we op weg naar een Amerikaanse monocultuur? Ik denk het niet. Dat is doemdenken. Want er zijn alternatieven. De situatie waarin we ons bevinden, is voor een groot stuk bepaald door de consument. Kapitalisme is een bitch. Ze bestieren een hel.

Tot nader order lijkt mij het het minst slechte systeem.

Het dictaat van de iToestellen

Geplaatst door Jan Seurinck op 21/01/2011 in iedereen heeft recht op mijn mening er zijn 13 Comments Tags: , , , , .

Op 1 en 2 januari werkte de wekker van de iPhone niet. U heeft er vast van gehoord, zowel VRT als VTM hadden het in hun journaals steken. De radiozenders hadden het erover. Ook in de eerste krantenedities van 2011 werd het geval besproken.

Leuk fait divers. Een telefoon van een dikke zeshonderd euro zonder betrouwbaar alarm. Maar om daar nu een item aan te wijden, compleet met beeld en voiceover en wat nog allemaal niet? Om daar een artikel met foto en alles over af te drukken. Nee toch zeker? Een vermelding in de marge. Een weggevertje op het eind van de uitzending. Hoeveel van die toestellen zijn er verkocht? Hoeveel procent van de Belgen?

Eigenlijk ben ik het beu. Ik heb het al een paar keer gezegd tijdens tech45 maar op digitaal papier leest dat altijd wat harder: er heerst een dictaat van de iToestellen. Begrijp me niet verkeerd. De iPad is een goed toestel. Meer evolutionair dan revolutionair maar toch. De iPhone een goede telefoon. Het was een revolutionair toestel dat de mobieletelefoonmarkt volledig op zijn kop heeft gezet.

Maar trop is teveel. Elke krant heeft intussen zijn iApp. Dat noemen we vooruitgang en daar ben ik voor. Dat de concrete uitvoering nog niet op punt staat, vergeef ik de krantenuitgevers. De markt is klein en de marges zijn niet meer wat ze geweest zijn.

Wat mij stoort is de overmatige aandacht die de toestellen krijgen in de media. Elk nieuw toestel is nieuws, elk kwartaalresultaat een item waard. Het is van iHier en iGinder. Het zou een teken kunnen zijn dat technologie niet langer als niche-item wordt behandeld maar dat is het niet.

Wanneer Google, de zoekmachine die door 97% van de Belgen* wordt gebruikt, van CEO verandert kan er niet eens een vermelding af. Op de website lukt het nog net. Websites zijn gemakkelijk. Veel makkelijker dan apps trouwens. Je moet er eens een proberen.

*De andere 3% weten niet hoe je de standaard zoekmachine in IE van Bing naar Google kunt veranderen vermoed ik

…And transparency for all

Geplaatst door Jan Seurinck op 01/01/2011 in iedereen heeft recht op mijn mening er zijn 2 Comments

In de laatste De Standaard van 2010 schrijft Marc Michils van Saatchi & Saatchi Brussel een opiniestuk over wat hij ziet als dé evolutie van 2010. Onder te titel Power to the people wordt uit de doeken gedaan hoe bedrijven en overheden transparant moeten zijn omdat ze anders de consument tegen zich in het harnas jagen.

Onder invloed van internet, radioprogramma’s als Peeters en Pichal en televisieprogramma’s als Volt wordt het inderdaad duidelijk dat de burger zich aan het manifesteren is. Power to the people is echter niet genoeg.

Open overheden. Open bedrijven. Terechte eisen allemaal. Geen verstoppertje meer of achterkamerpolitiek. Helemaal mee eens. De droomwereld die reclame is, doorprikt. Verantwoording voor beslissingen. Luisteren. Bijsturen. Excuses op tijd en stond.

2010 mag dan de opstanding van de burger hebben betekend, 2010 was ook het jaar waarin diezelfde burger zijn privacy bedreigd zag, ook daarop luid riep om rechten en verworvenheden.

Nu wil het feit dat transparantie en privacy elkaar tegensprekende concepten zijn. Zou het fout zijn van bedrijven en overheden om meer transparantie te vragen van medewerkers? Meer transparantie van klanten en stakeholders? Meer transparantie van burgers?

Het is een publiek geheim dat dezelfde burger die aan allerlei alarmbellen gaat hangen en roept om meer tegemoetkomingen van bedrijven, die roept dat de NMBS op tijd moet komen en politici verantwoordelijkheidszin moeten tonen, zelf graag wat minder belastingen betaalt en daar ook het nodige voor onderneemt.

Het Power to the people dat zich in 2010 manifesteerde was eerder een Power to the media. De discussie of de media nu het publiek beïnvloedde in haar vraag naar meer transparantie of vise versa zal wel een kip- of eiverhaal blijven.

De vraag moet echter zijn of wij, als burger ook bereid zijn om meer verantwoording af te leggen. Of het fout zou zijn dat ook wij de hand in eigen boezem steken en ons niet alleen afvragen waar overheden en bedrijven tekort schieten. Moeten we durven zeggen dat we roepen om meer rechten voor de maatschappij maar eigenlijk onszelf bedoelen?

Uiteindelijk zullen ook wij transparantie moeten tonen, willen we dat bedrijven dat ook doen. We eisen vertrouwen maar schenken alleen argwaan. Die situatie is op de lange termijn niet houdbaar. De vraag is alleen: zijn we daar wel klaar voor?

Sponsor