geschreven om te lezen
Currently viewing the category:
"getest om te schrijven"
Geen idee hoe dat bij u zit maar voor mij, Epson, zijn dat printers. Waren moet ik zeggen. Zelf ben ik eerder van het HP type als het op printers aankomt. Blijken die van Epson nog andere dingen te maken ook dingen die niet met het werk te maken hebben. Zoals projectoren voor livingkamergebruik. Ik mocht er eentje testen.
Nu ja eentje. De EH-TW9000W wordt op de website omschreven als de ultieme Full HD WiFi projector. Die EH-TW, geen idee waar dat voor staat. 9000 wil zeggen ‘veel’ want dat is het hoogste cijfer in die reeks en W staat voor wireless. Verder doet dat ding dus aan Full HD met 1080 lijnen op de muur, een refresh rate waar je krank van wordt en 3D met actieve brillen.
Wenst die mens van de PR van Epson mij een fijn filmweekend, ik had de televisieprogrammatie van de aankomende weken bekeken en ik zag wielerklassiekers. Op groot scherm. Bij mij in de living. Even vreesde ik de zonnige dagen maar het moet gezegd, met 2400 lumen (dat is de eenheid van lichtsterkte) kom je een eind. Een eind zoals koers kijken in een zeer lichte ruimte. Drie ramen, vlak naast het scherm.
Als je het dan verduistert en wel een filmpje of iets anders bekijkt, dan kan je niet anders dan zeggen dat de copywriter van de teksten op de website gelijk heeft. Heel degelijk beeld met zwart zwart enzo. Niet gemakkelijk voor geen enkel scherm maar zeker dus niet voor een projector. Voor de kenners: dat ding werkt ook zo met 3 LCD’s (de meesten doen dat dus met ééntje). Wat de kleuren ook een pak beter maakt dan de gemiddelde huis-tuin en presentatieruimtebeamer.
De beste feature van deze EH-TW9000W (als ik van Epson was, ik zou iets aan die naamgeving doen, dat bekt voor geen meter) is de draadloze functie. Geen gedoe met kabels door je huis van kant één naar twee want dat had je niet voorzien hé bij de verbouwingen? HDMI-kabel in je digibox en hup. Een gemak. Al durfde het wel eens haperen bij het starten. Met het ventilatoren-vanvoor-design kan je dat ding ook in een kast kwijt enzo. Handig allemaal. Behalve dat soms haperen van dat draadloze dus.
Je moet een kat een kat durven noemen en die Epson een héél degelijk toestel voor een aardige prijs durven noemen. Het merk heeft misschien niet de uitstraling van Apple of wat zou een mens willen kopen maar wat een beeld. Het lief en ik zien het niet zo goed zitten om komende zaterdag een krimi op ochot-ocharme vierennegentig beelddiameter te bekijken.
Daarna komt de maar. Voor € 3229,16 heb je al een muur televisie natuurlijk. Met wat geluk is je woonkamer erop gebouwd en kan je € 400 kunnen besparen door voor de zwarte projector (zonder wireless) te gaan maar dan nog is het een doosje geld. Voor die prijs heb je natuurlijk wel een aardig toestel en als je dat op voorhand weet, dan kan je die televisieruimte uitsparen. Als ik het maar te rapen had, ze hadden dat ding niet meer terug moeten komen halen.
Laatst schreef ik hier nog over de Acer Allegro en binnenkort komt hier mijn review van de Lumia 800 die iedereen intussen al zal kunnen voorspellen maar eerst neem ik graag even tijd om te vertellen over de HTC radar en wat ik daarvan vond.
Lange tijd was ik nogal een fan van HTC. Het is op deze pagina’s al vaak over mijn HTC Hero gegaan en als ik het ‘vroeger was alles beter’ liedje zing, dan denk ik aan mijn HTC P4350. Het digitale equivalent van mijn eerste lief. Vandaag ben ik met een ander. Ze heet Samsung Nexus en ik hou veel van haar. Het laatste jaar hebben ze het daar in Taiwan niet zo goed gedaan. Dat zie je aan de cijfers. Dat zie je aan de HTC radar.
Het is een boutade geworden waar niemand ooit nog de oorsprong van achterhalen maar een telefoon is geen toestel om mee te bellen, it’s a fashion accessory. Als ik een fashion accessory zou moeten noemen dat vergelijkbaar is met de HTC radar, dan zou ik spontaan voor de Pearl bril gaan. Het doet wat het moet doen en doet dat zelfs heel degelijk maar het is saai, je kan dat niet anders zeggen.
Geen idee wie de Jonathan Ive van HTC is maar zij is niet uit hetzelfde stuk marmer gebeiteld. Leg de lower- en midrange HTC’s van de laatste pakweg anderhalf jaar bij elkaar en je ziet een reeks kopieën. De HTC Radar is die kleine met het windowslogo op.
Zet je het toestel op, dan krijg je dus die Windows Phone tiles waar ik hier al eerder over sprak. Sommige mensen (ik heb vooral het gevoel dat zij iPhonegebruikers zijn) lopen bijzonder warm voor het OS. Zo niet ik. HTC heeft ook op dit besturingssysteem een senselaagje geschilderd maar heel veel veranderen doet dat niet.
Gewone gebruikers misschien wel, die zouden dat kunnen appreciëren, die installeren niet zo makkelijk apps (echt waar). Zelf vind ik de Photo enhancer (maak je foto’s hipper dan ze in werkelijkheid zijn) wel een goeie. Andere applicaties als de zaklampfunctie en locations (foursquare maar dan zonder gebruikers) vind ik dan weer niet nodig.
Als dat de reden is dat zo’n HTC telkens achterloopt op de lancering van de nieuwe versies van een OS, dan kan ik alvast tegen microsoft zeggen: jullie zullen dat nog beklagen dat jullie niet rigoureus hebben vastgehouden aan het één OS en hetzelfde voor iedereen verhaal. Sense op Windows Phone is dan misschien geen laag zoals het dat op Android is maar toch. Maar toch. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb Steve.
Bij gebruik deed ik twee dagen met een batterij. Dat is verdomde veel voor een smartphone maar het moet gezegd dat met het ontbreken van echt mega-super-cool-fantastische apps op het platform, zo’n Windows Phone wel goed is voor je Smartphonehygiëne. Wat je jezelf ook bij die term wenst voor te stellen.
Als je graag wat specjes hebt zou ik kunnen zeggen dat het 3,8 inch S-LCD scherm van de Radar me noch in positieve, noch in negatieve zin is opgevallen. Dat S-LCD doet het als technologie nog zo slecht niet en de resolutie is met 480 bij 800 aardig. Met 512 MB RAM zit je dezer dagen aan het lagere eind van het smartphonespectrum maar ook daar: Windows Phone lijkt me niet veel nodig te hebben om degelijk te presteren. Het is zo standaard als wat bij de eerste Mangophones. Ook de 1 GHz Snapdragon processor hebben ze bij Microsoft per schip aangekocht en ook HTC heeft er daar een container of 37 van mogen hebben. Cameragewijs doet het ding 5MP en HD ready (720 lijnen dus) video.
Degelijk allemaal, daar niet van. Voor € 369 heb je eigenlijk ook recht op een leuk design. In hardwarestandaardisatie zit inherent al het verdwijnen van differentiatie ingebakken. HTC vergeet zich met dit toestel af te zetten en ik vind dat jammer. Gelukkig zijn hun nieuwe toestellen wel weer leuk en dat stemt me gelukkig.
Terwijl ongeveer half bloggend België liep te pronken met de nieuw verworven Nokia Lumia 800, was ik in stilte de Acer Allegro aan het testen. Het was de eerste keer dat ik Windows Phone ging gebruiken. De verhalen die ik erover hoorde waren, ook bij Apple fanboi’s, behoorlijk positief.
Layoutgewijs gebruikt Windows Phone actieve tiles, als je het nog niet gezien hebt, stel je iets voor tussen de statische iconen van iOS en de Widgets van Android. Zo zie je in je Peoples hub de foto’s van je contacten verschijnen, helemaal met facebookintegratie en alles erop en eraan.
De installatie van zo’n Windows Phone liep voor mij wat minder vlot dan bij Android het geval is. Je gebruikt je Windows Live account maar ook je gmail, facebook en andere twitteraccounts kunnen gekoppeld. Wat die integratie betreft zit er nog wat groeimarge op Windows Phone maar dat komt wel met de tijd.
Her en der laat het besturingssysteem nog wat gaten vallen. Zo is de app store gelokaliseerd (ik denk dat daar netwerk mogelijks ook GPS-coördinaten worden gebruikt). Om god weet welke reden wilde de Acer mij in de App store in het Frans bedienen. Of ik nu voor Nederlands (België) koos of Engels (Verenigd Koninkrijk) koos.
Wat apps betreft is er op Windows Phone nog minder keus dan op de andere platformen maar je moet het microsoft toegeven dat ze wel de ‘essentials’ hebben. Een officiële twitterapp die er gelikt maar niet zo goed als die op Android bijstaat, een evernote app, een deugdelijke facebookapp, dat slag. Geen apps waarvan je denkt: daarvoor ga ik nu Windows Phone gaan zie. De betalende apps die in de rekken staan, zijn naar huidige maatstaven aan de dure kant. Dat is gewoon een economische kwestie.
Van Acer had ik gelezen dat ze zich wat meer dan vroeger zouden profileren op design. Wie daar in een wereld waarin telefoons doorslagjes van elkaar zijn geworden tegen is, mag zijn melden voor enkele grondige tegenargumenten. De Acer ziet er jammergenoeg wat saai uit. Volgens mij staat er in de PR-handleiding ‘zakelijk’. Als je ‘zakelijk’ een goed woord vindt, en je overweegt een Windows Phone, ga er even naar kijken.
In het gebruik vond ik de hardware heel goed te gebruiken. Wat minder lag tussen actie van de gebruiker en reactie van de telefoon misschien maar dat is geen snelheidsindicator. Waar je in Android na even wachten meteen de app krijgt, kom je hier nog even langs een lichtgrijs scherm. Enfin, die Windows Phones hebben wat standaardspecificaties en die liggen bij Acer niet anders dan bij pakweg Nokia of HTC en die zijn meer dan degelijk. 1Ghz in de processor, 8 GB op de schijf en een plek voor een SD-kaartje van 32.
Als je van een recente high-end Android komt, is de Acer Allegro aan de kleine kant maar dat ligt meer aan de grootte van de Androids van tegenwoordig. Eén en ander zorgde er wel voor dat ik bij het tikken wat last had van mijn dikke vingers. Het toetsenbord is nog zo’n plaats waar wat verbetering mogelijk is in Windows Phone denk ik.
De achterkant van de Allegro is licht bol en het toestel is redelijk dik wat het meteen voldoende body geeft om vast te houden en waar waarschijnlijk ook het geheim verpakt zit voor het feit dat de Allegro het in mijn handen langer dan een dag (ik bedoel tot twee dagen) wist te trekken. Iets wat sedert 2008 geen enkele smartphone die door mijn handen is gegaan niet meer heeft gekund.
De Acer is geen dure telefoon maar dat merk je niet zo. Ook al is het scherm met een resolutie van 480 bij 800 op papier misschien een mager beestje, in het gebruik zag ik vooral heldere kleuren en was het me niet echt opgevallen als ik het niet had opgezocht. Dat is een compliment. Wat ik wel zou verwachten in een telefoon van eind 2011-begin 2012 is een flash op het fototoestel. Niet dat een kat daar ooit al een deftige foto mee heeft genomen maar het is wel handig als je je sleutels niet meer vindt.
Rest mij een antwoord te bieden op de vraag of ik dit toestel zou aanbevelen. Dat zou ik durven. Het is een betrekkelijk goedkoop toestel (€ 309) met deugdelijke specs en nee, niet iedereen heeft een iPhone nodig, je moet dat niet persoonlijk nemen, als je je telefoon alleen gebruikt voor SMS en agenda en mail en als je alleen de meest populaire apps gebruikt, is er niets verkeerd om hiervoor te gaan. Als ik een bedrijf had met werknemers enzo, dan zou ik overwegen om er een doos van te kopen.
Op dit moment zitten de Lumia 800 en de HTC Radar nog in mijn handtas te wachten op een degelijke test. Die komt er en dan daarna een vergelijking. Misschien moet je een RSS-abonnement nemen?
Proximus heeft de aanval ingezet op Mobile Vikings met een dienst gericht op data. Zo klonk het. Aanvankelijk. Meer nog dan een aanval op Mobile Vikings lijkt het me een versterkte dijk tegen de noormannen en een aanval op mobistar en BASE. Hier volgt mijn redenering.
Generation connect, dat is 2GB aan data, SMS’en aan honderd in het uur (al laat ik me vertellen dat jongeren er vandaag de dag wat van kunnen) en dus met 2000 per maand maar net of net niet rond zullen komen. Kunnen ze nog 80 minuten bellen ook.
Op zich een vergelijkbaar aanbod met de vikings maar € 5 duurder. Sneller netwerk wordt in het verschiet gesteld. Wat ook in het verschiet werd gesteld is dat het bij 5000 klanten zou ophouden. Schaarstemarketing noemen we dat, niets van aan trekken.
Een test dan maar. Gedurende een korte periode had ik het Generation connect kaartje samen met een BASE-sim. Daarmee kon ik behoorlijk vergelijken.
De plek waar ik vooral om internet, een snel netwerk en andere first world dingen verlegen zit, is de trein. Mijn kantoren (Flanders DC, Aspace, mijn terras) hebben net als mijn huis WiFi, ik frequenteer niet zo heel vaak de horeca en als ik ze bezoek is mijn koffie belangrijker dan de kwaliteit van mijn telefoonverbinding. De dagen dat ik mij buiten de stad begeef zijn jammergenoeg uit het hoofd te tellen.
Op de trein dus. Tussen Leuven en Antwerpen. Niet de beste omstandigheid voor een test maar ook niet voor het Proximusnetwerk, zo blijkt. Er was mij gewaarschuwd dat een test in mobiele omstandigheden het beeld wat zou vertekenen en dat doet het ook.
Die 3G dekking op een trein wil al eens tegenslaan wegens interferentie met andere signalen en da, gaat zo’n netwerk over naar 2G en terug naar 3G. Je hoeft daar geen last van te hebben maar erg batterijvriendelijk is dat allemaal niet.
Daarenboven lijkt Proximus wel een degelijk 3G netwerk te hebben maar via BASE (ook het netwerk van de Mobile Vikings) kwam ik minder tot de vaststelling dat het echt vast zat. Wel is er een kritieke plek voor mobiel internet, ergens tussen Mechelen Nekkerspoel en Haacht. Op dat stuk weigert BASE dienst. Dat had ik niet met Proximus.
De treintest is niet van dien aard dat ik spontaan zou zijn gaan overstappen als ik Mobile Vikings gebruiker zou zijn. Het aanbod is €5 duurder en als je al een abonnement hebt bij Proximus moet je dat opzeggen en Generetion Connect worden (zo’n mobiel abonnement dat word je op één of andere manier altijd). Enfin. Niet dat je het voor je eigen -ik zit al bij proximus dus- gemak moet doen. Daarom dat ik ook stel: dit is veel meer de tactiek van de verschroeide aarde voor de Vikings en een visje gooien naar de dataklanten van BASE en Mobistar.
Over die klantenservice bij de Vikings is al een pak geschreven. U kent de verhalen. Ik stuur die gasten een twitterbericht dat ik op het Creativity World Forum zonder mobiel internet zit, zij brengen mij een kaartje, ook al ben ik geen klant. Met de dienst naverkoop van Proximus heb ik geen ervaringen. Mijn collega Jan B daarentegen, zou daar een blog over kunnen beginnen. Ik hou het op de dienst voorverkoop.
Update Richard is gevonden, zo meldt Belgacom. Hij krijgt zijn telefoonlijn. Les: kijk altijd na of je wel de juiste gegevens opgeeft.
We schrijven 12 december 2011. Onderweg naar de coworkingspace om de hoek wordt mijn podcast onderbroken door een telefoontje. Belgacom. Of het zou passen om mijn telefoonlijn de volgende dag te komen installeren.
Dat zou niet lukken want ik moest die dag in Leuven zijn. Wat meer is: ik woon in Antwerpen, werk in Leuven en heb geen huis in Gent noch heet ik Richard en ik heb een pakket bij Telenet waar ik niet actief ontevreden van ben. Een Belgacomlijn had ik dus niet van doen.
Dus vertelde ik mevrouw Belgacom, laat ons haar voor het gemak Eva noemen, dat die installatie niet zou kunnen doorgaan en wel om deze en gene reden. Eva nam akte, verontschuldigde zich voor het telefoontje en dat was dat.
Of niet. De volgende dag. Telefoon. De Belgacomtechnicus. Dat hij bij mij voor de deur stond voor die lijn. Het verhaal. Excuses. Een SMS. Technicus heeft zich aangeboden, niemand thuis. Klaar.
Een grapje op twitter. Je krijgt een misverstand in 140 karakters als je daar een beetje creatief mee omspringt. Deze zaak was van de baan. Er zijn wat mensen van Belgacom op Twitter, misschien kunnen ze wat met mijn info. Misverstanden gebeuren, worden opgelost. Klaar.
Of niet. Week erop. Telefoon. Of het zou passen voor de volgende dag. Neen. Het verhaal. Excuses. Klaar.
Of niet. Enkele dagen later een technicus. Of hij langs kon komen. Het verhaal. Geen SMS deze keer.
Het verhaal nog eens op twitter. Minder reactie. Minder duidelijk verhaal. Een follow-upstory werkt daar nooit zo goed. Het is allemaal wat in het moment. Een toevallig telefoontje met iemand van Belgacom om een andere reden. Het verhaal was gekend. Complexe organisatie enzo. Ik begrijp dat.
Radiostilte. Zaak opgelost denk je dan.
Niet dus. 2 januari. Een SMS in het Engels. Dat er een technicus zich zou aanbieden op 4 januari en dat ik dat kon verzetten door een SMS terug te sturen in een bepaalde vorm. De mogelijkheid ‘ik ben niet Richard, woon niet in Gent, heb geen telefoonlijn besteld’ zit niet in die gestandaardiseerde procedure opgenomen.
Omdat ik weet dat Belgacom de sociale media nu ook wat opvolgt, zet ik het op Twitter. Hoogst waarschijnlijk is daar wel iemand te vinden met een engagor account en met 3000+ volgers zou je al eens denken dat iemand met toegang tot een Belgacomsysteem daar oren naar heeft.
Helaas. Geen gehoor via den Twitter. Wel aan de telefoon. De technicus die belast was met mijn zaak. Dat hij morgen (dat is vandaag) wou langskomen voor die installatie. Het verhaal. Dat hij even langs zou gaan bij Richard om te zien waar die lijn moest komen. Geef die man opslag.
Hij heeft bot gevangen deze morgen. Daar kreeg ik een SMS van. De arme man stond om 8u27 aan de deur van Richard van Gent en daar gaf niemand thuis.
Lieve mensen van Belgacom. Het is een andere organisatie, ik weet het. Maar kijk eens naar Telenet. Als ik daar durf piepen dat mijn internetlijn lastig doet, dan krijg ik daar snel reactie op. Dat ik wat meer followers heb en een blog enzo, dat zit daar waarschijnlijk voor iets tussen. Maar toch.
Er zullen nog Richards zijn in dit land. Zonder blog en zonder Twitter. Jullie installatiedienst en klantenservice is net zo belangrijk als jullie verkopers. Stel nu dat ik een overstap had overwogen. Omdat ik de voetbal wou zien of wegens een interessante actie of whatever, dan zou ik dat nu niet meer doen.
Als jullie niet in staat zijn te registreren dat het nummer 0486/322750 (wat overigens sedert kort een proximusnummer is) te registreren als niet van Richard van Gent, dan zou ik niet weten hoe jullie een technisch issue voor mij zouden oplossen.
Sponsor
Laatste reacties