geschreven om te lezen
Currently viewing the category:
"Interwebz"
We hadden het er vanmorgen nog over op de trein. Davy houdt niet van prutsen. Niet meer. Ik wel. Ik hou ervan om wat te foefelen aan de achterkant van blog en andere webdingen.
Ook al weet ik dan dat het op zich niet zoveel voorstelt. Iets in de php en dat wat van de css en als ik het niet meer weet het op twitter vragen dan dan krijg je hulp enzo.
Dan wil je dat linklistblogding ook eens proberen en dan kom je tot de conclussie dat daar dan toch meer bij komt kijken dan je oorspronkelijke had verwacht. Dan moet je ervoor zorgen dat die posts herkenbaar zijn in de RSS en dan vraagt een andere lezer of die niet gewoon uit de RSS kunnen en dan doe ik dat en dan zet ik een andere feed op met alleen die categorie voor de mensen die het interesseert en dan wil ik nog een pagina die… en daar houdt het dan op. Grenzen bereikt en dat vind ik dan jammer.
Gedaan met prutsen. Uitbesteden die handel wegens het niet kunnen. Terwijl het zo eenvoudig moet zijn dat ik het waarschijnlijk in een uur ofzo geregeld zou moeten krijgen. Enfin. Het wordt geregeld voor mij, ik heb andere specialiteiten zeker.
Maar toch, er zijn dingen die ik niet kan die ik wel zou willen kunnen maar grenzen hé, grenzen. Er is van alles te weinig maar niet van grenzen.
Yesterday, as I looked up something on wikipedia, I saw the famous / notorious donation banner. I reckon it was the unfamiliar face of programmer Brandon Harris that made me actually see it.
As I have donated (€ 20 before you ask) last week, I thought it would be nice if it would be gone. So I turned to Twitter and mentioned @jimmy_wales and asked. He told me to just click the x-sign and that it would be gone.
@janseurinck Or you can just click the little ‘x’. 
Jimmy Wales
jimmy_wales
I thought it very cool that he answered my question. I really do. But I decided to push my luck. He misunderstood me after all.
So I told him that I saw a business opportunity there. That it would be an incentive to donate (with hindsight I should have added that he shouldn’t take it personally). He was slower to answer this time too. He eventually did.
@janseurinck Ah, sure, I suppose, but that’s not really our style.Jimmy Wales
jimmy_wales
Maybe I’m reading too much into it but I actually spoke with someone that changed history for the better. Letters from Steve? I got tweets from Jimmy Wales.
Social media experts zijn neutraal gesproken specialisten binnen één specifiek deel van wat we algemeen de marketing- en communicatiebranche zouden kunnen noemen. Een aantal factoren zorgen er echter voor dat van dat neutraal weinig in huis komt.
Het is de aard van de media die de social media expert de das omdoen. Niemand betwijfelt de competenties van de affichespecialist of de televisiespotjesproducent. Slechts zelden hoor je hoongelach wanneer iemand radiospots aan de man weet te brengen.
Anders zit het met de social media expert. Zijn tools zijn die van het publiek. Facebook. Twitter. Foursquare. Die zijn leuk om te gebruiken. Leuk. Werk. Dat lijkt verdacht. Dat wat wij social media noemen nauwelijks tien jaar bestaat, helpt ook niet aan de overtuigingskracht. Dat enkele opportunisten een gat in de markt denken te zien nog minder.
Het is daar waar de mythe van de social media expert begint. De mythe waarbij de bijvoeglijke naamwoorden zelfverklaard en zogenaamd nooit ver weg zijn. Want wie is social media expert? Hij toch die het zelf zegt te zijn? Het zogenaamde karakter van zijn expert-zijn is slechts een dekmantel om niet sjacheraar te hoeven zeggen.
Het voordeel van een mythe is dat ze, eens een eigen leven ingeblazen ook zelf kan gaan spreken. Dan lees je dingen als
Al die ‘”experten” die roepen dat je als bedrijf aanwezigheid moet zijn of je mist iets, proberen je ofwel iets te verkopen, ofwel zijn ze toch niet zo bekwaam als ze zelf beweren.
Het is niet zozeer wat de social media expert zegt wat zijn imago maakt, het is zijn mythe die spreekt. Er wordt, zonder een zelfverklaarde of zogenaamde expert te raadplegen voorondersteld wat hij of zij zou zeggen in een bepaalde situatie. Dat iets is dan natuurlijk net fout of niet juist genoeg in de ogen van de auteur van het zogenaamd gezegde.
Wanneer Google Plus (schrijf ik Google+?) op de markt komt wordt de vraag gesteld hoe lang het zou duren tot de zogenaamde experten hun zeg zouden doen. In de veronderstelling dat die experten zouden gaan controleren op welke manier met een medium zou moeten worden omgegaan.
Die expert die zegt hoe je het moet doen en social media in termen van zekerheden en voldongen feiten ziet bestaat helemaal niet. Zou niet mogen bestaan. Het is wel een mythe die ontstaan is. Een mythe die zelf spreekt en daarmee zichzelf in stand houdt.
cc foto: Pete Prodoehl op flickr.com
Steve Rubel, blogger en nogal wat in PR-land via Edelman, heeft zijn kap over de haag en zijn blogposts door de gootsteen weggekapt. Rubel doet nu van Tumblr. Dat is sociaal. Zegt hij. Verschroeide aarde over het verleden. Nieuwe lei.
Paul Bradshaw, professor online journalistiek, experimenteert een maand lang met een facebook page als alternatief voor een blog. Hij bewaart het verleden nog even. Hij zal terugkeren, dat ruik je zo. 3,9 minutes of fame. Hij kreeg zijn deel van mij.
Wie ben ik om iets over de mannen te zeggen. Van mijn eerste blog is geen spoor. Twee janseurinck.be’s kwamen en gingen. Nevenprojecten. Bevliegingen. Verschroeide aarde. Niet eens sociaal. Wel het moment voor Gigaom, zonder meer de beste techblog van dit moment om zich af te vragen of dit het moment is om in casu wordpress de bons te geven.
Want blogs dat is niet sociaal genoeg meer. Zeker nu ook Google al sociaal doet met een +1-knop (een stelling die ik niet helemaal aanhang) en facebook en tumblr dat is toch allemaal gemakkelijk en alles viraal en toestanden. Dat Tumblr, dat is nu al zo succesvol als wordpress. Iedereen microblogger!
Het gaat Rubel duidelijk over lezers. Zoveel mogelijk. Dat is een keuze die je kan maken. Het is niet mijn keuze. Het gaat Rubel over eyeballs trekken via sociale media. De unieke hybride (sociaal netwerk en blog) zoals hij het noemt ten volle benutten. Google voldoende spijs geven zodat hij hoog komt.
Het gaat Rubel duidelijk over de kopieercultuur van Tumblr, als je er zijn bloggeschiedenis van de eerste weken op naslaat. Het zonder meer overnemen van andermans blogposts, infographics en hele flappen tekst, zo zonder meer, zo zonder duiding schijnt de norm te gaan zijn. Makkelijk zat en zeven blogposts op een dag. Google juice van hier tot ginder.
Het lijkt op korte termijn zonder meer een winner te zijn maar wat koop je er mee? Een identiteit die via een blog niet mogelijk zou zijn? Geloof ik niet. Volgens mij is een blog een investering van tijd die moet renderen op lange termijn. Als je het niet als leuke maar nuttige tijdsbesteding ziet tenminste.
Het gaat niet om zoveel mogelijk lezers maar echte lezers. Geen engagement door de like- of tweet- of +1-knop maar een wisselwerking op poten zetten. Zien wat werkt en wat niet. Schrijven om te leren.
Misschien dat Rubel dat niet meer denkt te kunnen of nodig te hebben.
Sponsor
Laatste reacties