geschreven om te lezen
Currently viewing the category:
"spulletjes"
Onze eerste internetverbinding thuis, dat was een 33.6k inbelverbindingmodem. Tuuuuuu RuTuTuTuTuTuTuTu WhiieeWhieee Meeeeuuuuuhp internet. Toen kwam er ADSL van Scarlet. Vandaag woon ik samen met een kabelverbinding 
(pun intended).
Van de mensen van Scarlet (tegenwoordig een dochter van Belgacom) kreeg ik een doosje toegestuurd van de chinese producent Huawei. Met een simkaart erin wordt dat doosje op een internethotspot die vijf verbindingen aankan.
Je kan dat toch ook met je smartphone Jan, zo tetheren en zo? Juist maar daar heb je dus een issue. Dat tetheren is een batterydrainer van eerste orde en als het gedaan is met internetten, kan je ook niet meer bellen om te zeggen dat je geen internet meer hebt. Enzo.
Het ding instellen bleek geen sinecure. Een half uur had ik nodig om het aan de praat te krijgen. Kuch. Ahum. Nu ik toch bezig ben met opbiechten, ik heb de handleiding moeten volgen. Even aansluiten en klaar ging dat toch zo niet. Als ik nu de enige was die het voorhad, ik zou mezelf daarvan de schuld geven maar Niko en Davy en Michel lukte het ook niet meteen en dan zijn we al met vier.
Michel beweert dat hij tot wel drie dagen heeft gedaan met het ding. Dat lukte bij mij niet. Hoogst waarschijnlijk omdat ik het dan on the move gebruik. De plaatsen waar ik kom. Te weten thuis, werk en coworking (a)space zijn goed voorzien van één tot drie draadloze netwerken.
Er valt wat te zeggen voor zo’n one purpose device. Wel zo dat ik overweeg om het te blijven gebruiken. ‘s Morgens en ‘s avonds op de trein heb ik immers wat tijd te spenderen en waar ik dacht dat ik dat voor lezen zou inzetten, komt dat er (voorlopig) niet van.
Wat ik wel kan doen is wat mailtjes wegwerken en dan vind ik het hartstikke vervelend dat die in postvak uit blijven steken. Versturen hoort versturen te zijn. Klaar. Of RSS-feeds lezen. Om de hersenen op te starten.
Zou ik het toestel kopen? Ja. Zou ik daar het Scarlet Abonnement bij nemen? Nee, dat niet. Want bij de mobiele vikings krijg je voor dezelfde € 15 het dubbele aantal datatrafiek (bij Scarlet is dat met name 1GB, bij de Vikings zijn dat er 2) en dan krijg je er ook nog een berg sms’en bij enzo.
Eigenlijk is het fantastisch. Tussen mijn eerste internetverbinding en nu moet er ergens tussen de vijftien en twintig jaar zitten. Van Tuuuuuu RuTuTuTuTuTuTuTu WhiieeWhieee Meeeeuuuuuhp internet naar internet in een doosje op de trein met reële snelheden die vele malen sneller zijn.
Een tijd geleden kreeg ik de vreemdste aanvraag van een mobieletoestelbouwer ooit. Of ik een Nokia E7 wilde testen. Enig Googelen leerde mij dat de E7 drie kwartaal oud is en over een toetsenbord beschikt. Euhm, tja, geen idee wat dat geeft zo symbian maar een toetsenbord, dat mis ik al langer.
Intussen is de maand verstreken en is er duidelijkheid. Dat toestel kwam mijn richting uit omdat Symbian Anna werd gelanceerd, waarna de volgende versie, Symbian Belle, gedurende korte tijd en ‘geheel per ongeluk’ enige tijd online bleek te staan.
Over de E7 kan ik kort zijn: dat is één van de beste toestellen die ik ooit in mijn handen gehad heb. Echt. Degelijk in opbouw, ligt degelijk in de hand, geen scherm om van achterover te vallen maar kom, dat lukt wel, een 8MP camera met een flash die licht geeft en alles. Een batterijtijd die een mens meer dan de dag brengt, al kan dat ook met verminderd gebruik te maken hebben.
Dan komt de maar. Symbian. Ook na de update. Je hebt het gevoel dat je met een Ferrari rijdt waar de motor van een BMW 3-reeks is ingezet. Je komt razendsnel aan de grenzen van het OS te staan terwijl je het gevoel hebt dat er meer in moet zitten.
Dat Nokia een grote gebruikersgroep heeft die niet meteen staat te springen om grote veranderingen en dat zelfs de verandering van iconen enige weerstand oproept, ik wil dat allemaal wel geloven en in zekere zin misschien ook nog wel begrijpen maar soms is het nodig van klant te veranderen voor de klant van merk verandert.
Want die klanten hebben collega’s en vrienden met Android en Blackberry en iOS toestellen waarbij het besturingssysteem niet in de weg van de hardware gaat zitten, hoe snel of hoe traag die ook is.
De veranderingen van Anna tegenover Symbian^3 zijn niet wat je noemt spectaculair. De genoemde nieuwe iconen en een nieuwe browser, de vorige was zelfs voor mijn Nokia-gebruikende collega niet erg bruikbaar (aka it wasn’t me).
Ook aan de kaarten (nog steeds één van dé verkoopsargumenten die Nokiagebruikers overtuigen) is gesleuteld. Het toetsenbord in portrait toont nu ook een full-mode keyboard. Iets wat je van een toestel met keyboard zoals de E7 eigenlijk standaard verwacht.
Het grootste gebrek van Symbian zijn echter de apps. Ook met de nieuwe Anna-update. De ingebouwde apps schieten schromelijk tekort (de twitterapp heeft bijvoorbeeld geen retweet-functie), ook wat third party apps betreft zit je op je honger. Mijn must-have app evernote is afwezig, een hipsterfotomaker-met-achterliggende-dienst (cfr instagram of picplz) heb ik niet meteen kunnen vinden.
Er is een market, bij Nokia heet die OVI, daar vindt je best wel wat apps. Ook daar is een maar. Dé social networking tool heet Gravity maakt je VISA-kaart € 10 lichter. It’s the economy, stupid. Geen volume kunnen draaien en dus hogere prijzen.
Intussen doemen de geruchten over Symbian op en die zijn niet geruststellend. Nokia gaat Windows Phone toestellen maken en Symbian zal waarschijnlijk vooral voor de bestaande userbase worden aangehouden.
De neerwaartse spiraal dreigt. Zonder nieuwe instroom zal Symbian het niet redden. Geen gebruikers is geen apps is geen gebruikers, vrees ik. Vrees ik, want op zich voel je dat er potentieel in het systeem zit.
Alleen moeten er wat radicalere keuzes worden gemaakt en als je daar bestaande gebruikers mee op de tenen trapt, so be it. Naar een andere bouwer van Symbian toestellen zullen ze niet meer overstappen, Nokia is de laatste die het bastion houdt.
De E7 is mijn eerste langere-termijn-testtoestel, wat betekent dat ik het waarschijnlijk tot na de Belle-update op zak zal hebben. Ik ben benieuwd wat die jongedame mij zal brengen.
In april 2010 kocht Blackberry het besturingssysteem QNX. Om een tablet mee te maken, zo bleek begin 2011. Het ding zou de Playbook gaan heten en ondanks die naam de zakelijke markt targetten.
Van de mensen van Blackberry mocht ik er eentje testen. Als ik er ook een smartphone wilde bijnemen? De 9800 Torch? Jazeker.
Dat toestel draait dan weer Blackberry OS 6 en dat is de nieuwe versie van het oude OS van Blackberry en dat van dat tablet-smartphone duo wordt daardoor ook verklaard.
Het softwareprobleem (en een oplossing?)
De playbook heeft immers een probleem. Er zijn geen apps voor. Enfin, er zijn apps voor, niet veel en ook niet de apps die je wil.
Waar de Torch ook nog eens schittert met enkele serieus goeie ingebouwde apps (mail, twitter, facebook, youtube) en de klassiekers onder de third party apps (evernote, foursquare) blijken die voor QNX niet beschikbaar te zijn.
Wat meer is, wil je kunnen mailen, dan moet je de zogenaamde blackberry bridge gebruiken. Dan leg je de Blackberry torch op de salontafel, je doet hocus pocus met wat knopjes en hups, je kan de BB OS apps van je telefoon op je tablet gaan gebruiken.
Op zich is dat best awesome. Alleen hadden de ingenieurs die dat stukje spitstechnologie in elkaar hebben geduwd beter wat apps geschreven voor het QNX OS.
Blackberry kondigde intussen aan dat hun toekomstige QNX toestellen Android Apps gaan draaien. Ook daar zal aardig wat productie in gegaan zijn mag je veronderstellen. Zo crossplatform, dat gaat niet vanzelf. Je vraagt je af of zoveel ongeloof in het openbreken van zo’n eigen besturingssysteem wel gezond is.
Hardware
De Playbook is een 7 inch tablet, mijn versie had 16 GB geheugen, er is een versie met 32 en één van 64 beschikbaar. WiFi only voorlopig. Er is sprake van een 3G versie maar ik heb die in ons land niet meteen kunnen vinden.
Het meest opvallende is de UI. Waar je gewoon bent een touchscreen te gebruiken, krijg je er nu ook de randen bij. Swypen levert je heel vlot de volgende multitaskende app, van boven naar beneden om te sluiten, onder naar boven brengt je naar de home, vanuit de hoeken doe je weer iets anders. Het is even wennen maar eens je het onder de knie hebt, is het volstrekt logisch.
De 1 GHz processor en 1 GB RAM zorgen ervoor dat er vlot gemultitaskt kan worden en geblackberrybridged. Het scherm is meer dan behoorlijk, de camera’s vallen vooral wat de snelheid van beeldjes schieten wat tegen.
Voor € 479 kom je met 16 GB de winkel buiten, voor 32 betaal je € 579, 64 koop je voor € 689. Kiezen tussen de playbook en de iPad 2 wordt daarmee erg makkelijk gemaakt.
De torchtest
Wat bedoeld was als een Playbooktest werd uiteindelijk vooral Torchtest (wat een tongbreker, torchtest). Het was mijn eerste kennismaking met hun toestellen in een gebruikerservaring en het moet gezegd, ik zou het snel gewoon kunnen worden. Hardwarematig heel erg goed en ook het OS is aardig.
Het uitklapbare toetsenbord, vaste lezers of luisteraars van tech45 moet ik dat al niet meer vertellen, ik vind dat toch een groot gemak. De wat rubberig voelende achterkant zorgt voor een vaste grip en de Blackberrytechnologie, je voelt gewoon dat dat degelijk gerief is.
Google apps en andere gmail accounts worden goed ondersteund waardoor ik me dan weer op mijn gemak voelde en contacten en agenda’s en mails syncten dat het een lieve lust was.
Zozeer dat ik begrijp waar de Blackberryverslaving van Yves vandaan komt. Dat lampje licht op. Bovenaan het toestel. In wel vier kleuren. Om berichten van allerlei aard aan te kondigen.
Een van de aangenamere verrassingen deze 9800 Torch en voor € 479 te koop in de bekendere online smartphonewinkel.
Principes, ik vind dat belangrijk. Je moet die hebben en houden. Aan de kant schuiven ook, als je dat nodig acht. Eén van mijn blogprincipes was ooit: één gadgetreview per maand.
Maar ach, ik schrijf zoveel en ik heb niet het gevoel dat het iemand stoort. Het is leuk om te doen, het schrijft aardig weg en de mensen denken ineens dat je er iets vanaf weet en je weet er ook iets vanaf maar je wordt geen betere blogger.
Enfin. Dus dat principe ging aan de kant. Het werd ingeruild voor één gadget per keer. Zoals ik ook beloofd heb aan mezelf geen nieuwe kindleboeken te kopen als ik het vorige nog niet uit heb. Ook daar zijn uitzonderingen toegestaan.
De één-gadget-per-keer regel sneuvelde omdat je zowel een tablet als een telefoon op hetzelfde moment kan testen. Ook een draagbare en een mobiele tablet (10 en 7 inch) vallen te combineren.
Ook toegestaan is het testen van twee toestellen die samen worden geleverd. Dat is nu het geval met de Blackberry, die de Playbook Tablet blijkbaar standaard vergezeld laten gaan van een Torch, dat is een telefoon. Wie ben ik om die mensen tegen te spreken?
Ook te combineren zijn een testtoestel lange termijn (de Symbian E7 telefoon van Nokia) en een toestel voor de korte termijn of de Blackberry, die dus met twee zijn. Enfin. Ik kus mijn pollen dat ik drie bureaus heb waar ik die doosjes kan onderbrengen of mijn lief had mij voorzeker al verplicht ergens een garagebox te huren.
Eén principe ga ik niet verlaten: ik schrijf wat ik wil. Goed of slecht. Gegeven is gegeven. Een mens moet daar niet onnozel over doen, er zijn bloggers die net zo goed een review kunnen doen met goedheidsgarantie. Of mensen die een project hebben. Daar doe ik niet aan. Er zijn dingen genoeg die ik niet geschreven krijg.
Ook durf ik niet goed nadenken hoeveel centen een mens zo met zich meedraagt. Eigenlijk.
Ahum. Nee serieus. Ik zit in een lastig parket. De mensen van Nokia hebben mij een E7 toegestuurd. Dat is een Nokia die draait op symbian. Dat is een besturingssysteem. Zoals MeeGo en Windows Phone 7 wat ook door Nokia wordt gedaan.
Behalve mijn werkding heb ik nog nooit een Nokia voor langer dan een dag gehad en ik doe op een dag wel iets met zo’n telefoon en op Android heb ik mijn vaste applicaties maar die zijn er nu dus niet. Denk ik. Er is veel te vinden in die OVI store maar ik ga raad vragen. Help mijn digitale voortbestaan.
Wat ik nodig heb:
- Evernote. Het zou beschikbaar zijn voor Symbian maar ik kan het niet vinden.
- Barcode scanner. Ja, ik behoor tot die doelgroep die QR codes scant, gewoon om te weten wat het is.
- Browser. De browser die standaard is, ik krijg daar kop noch staart aan. Mijn collega Jan, die een Nokia heeft ook niet. Het ligt dus niet (alleen) aan mij.
- Picplz. 8 Megapixel camera en al hé maar om een beetje buiten te komen hoor je effectjes te hebben.
- Twitter. Er is een standaard Twitterapp maar die is nogal aan de trage kant. Het kan de hardware zijn ook natuurlijk, dat weet ik nog niet.
- Reader. Een goeie rss-lezer. Nee, ik lees mijn feeds niet op de telefoon maar zo wat casual stuff (dat is een map in mijn reader) dingen lezen, dat wil ik wel.
- Podcastdinges. Opstaan, wifi op en podcasts neerladen, het is een routine. Een app graag.
- Todo. Gewoon, iets wat synct met mijn google apps account zodat ik kan weten wat ik moet doen. Anders verveel ik me maar.
- Suggesties?
Echt veeleisend ben ik niet. Veel heb ik niet nodig. Gewoon enkele essentials en ik weet niet hoe lang ik het ding mag houden dus wil ik de zoektocht wat inkorten en ik zoek dus wat hulp. Alstublieft?
Sponsor
Laatste reacties