Vorige week vond in Amsterdam de Nederlandse editie plaats van het TED symposium. Volgende week is Brussel aan de beurt. Hoewel ik nogal een fan ben van TED ga ik er niet naartoe. Vraag me niet waarom. Niet ingeschreven. Gewoon. Hopelijk komen de video’s snel online, al valt daar voor te vrezen.

Waar TEDx Amsterdam een open gebeurtenis was, naar TED normen de normale gang van zaken, dreigt TEDx Brussel een besloten bijeenkomst te worden waar we het een hele dag met partiële twitterberichten zullen moeten gaan doen. Zelfs fotograferen schijnt er verboden te zullen worden. Begrijpe wie begrijpen kan.

TEDx Amsterdam had een mooi programma vond ik, met een half oor heb ik de hele dag aan de livestream gehangen. Met een heel oor (zelfs 2) heb ik enkele interessante lezingen gevolgd. En kijk: er staan nu al wat interviews en flashes online op youtube.

Ik denk deze morgen even aan mijn leerlingen voor te leggen. Of misschien wacht ik tot zijn volledige talk online is. Interessante man.

Als je mij zou vragen van welk mediamerk ik fan ben, dan zou de BBC ongetwijfeld het eerste merk zijn wat in mijn hoofd opkomt. Niet alleen omdat ik een behoorlijk grote bewondering heb voor wat er aan fraais wordt geproduceerd daar in het broadcasting house maar ook over de state of the art technologie waar ze zich steeds van bedienen.

Als je de BBC iPlayer bijvoorbeeld vergelijkt met wat de VRT aanbiedt, dan moet je toch even achter de oren krabben. Ik weet dat ze het aan de Reyerslaan met zoveel minder centen moeten stellen, I know. Al is creativiteit is niet altijd in geld uit te drukken.

De BBC bedient zich niet alleen van state of the art technologie, ze loopt er ook op voor. Zo lanceerden ze eerder deze maand BBC digital revolution, een project, een experiment om te zien waar de digitale revolutie mogelijk toe kan of zal leiden. Op de site kan je rushes downloaden van programma’s en ze zelf in elkaar knutselen, je kan er discussiëren op de blog en er is een kortfilmcompetitie voorzien.

Ze hebben het daar goed voor mekaar in Londen, dunkt het mij. Ze richten zich met de ter beschikking staande fragmenten op een duidelijk internetminded publiek. Al is en blijft het natuurlijk een experiment, dat benadrukken ze daar ook. Het blijft afwachten of mensen echt hun eigen programma’s willen gaan maken. Mij lijkt dat nogal sterk.

Waar het wel op wijst, is een duidelijke verschuiving van de taak van de broadcaster. Misschien zal het in de toekomst zo zijn dat we, naast het knip-en-plakwerk van het journaal ook de volledige interviews ter beschikking zullen krijgen. Mijns inziens ligt daar de digitale revolutie, in het extra aanbieden van content. Zo is het in het verleden altijd gegaan. De krant was een uitbreiding van het vlugschrift, de radio werd omschreven als het gesproken dagblad, televisie als radio met beeld. Zo zal het ook met internet gaan. Een aanvulling op onze mediaconsumptie, geen vervanging.

De Digital revolution die door de BBC telkenmale wordt aangevuld met (working title) zal volgens mij dan ook een traditioneel experiment zijn in de traditionele zin van het woord. Een experiment dat geen doel op zich is maar wel blootlegt in welke zin de evolutie zal plaatsvinden.

Deze uitzending van het radioprogramma Digital planet bevat meer informatie. Benieuwd wat het wordt. Et tu?

#fail

Inspiratie genoeg eigenlijk, maar ik vond het een mooie introductie op deze Know Your Meme. Zo’n heerlijke site ook.