Mijn mening is dat het me niet interesseert

Geen spatje opwinding of enthousiasme. De Olympische Spelen zijn duidelijk niet aan Kristien Hemmerechts besteed. Cituis, altius, fortius? Op die wondermooie hoek in de Antwerpse Zurenborgwijk zal je hartstochtelijke kreten horen opstijgen wanneer de Borlées straks een gooi naar een medaille doen. Alleen hoogspringen kan de schrijfster wel appreciëren, geeft ze in een zeldzame bui van ootmoedigheid toe. Ze heeft daar een mening over en die mening is: het interesseert me niet.

Het is niet alleen Hemmerechts die dat soort ‘het interesseert me niet en dat is mijn mening’ ventileert. Ik lees het dagelijks op de sociale media die ik frequenteer. Of het nu gaat over Pokemon Go, over Tomorrowland of over Instagram Stories, telkens weer zie ik mensen een mening ventileren over wat anderen beroert maar waar ze zelf warm noch koud van kunnen worden.

We hebben meningitis. Met z’n allen. Dit stukje is wat dat betreft -o ironie- meer dan een spreekwoordelijke pot. We hebben de indruk dat er een mening van ons verwacht wordt. Of nee, we verwachten een mening van onszelf omdat we onszelf met die mening ‘in de markt’ kunnen zetten. Zo hoorde ik het recent iemand noemen. Ze had er vast een cursus personal branding voor gevolgd.

Een mening die vooral uit desinteresse bestaat zet de schrijver ‘in de markt’. Wij hebben onze televisie buitengegooid want televisie is stom en nu kijken we Netflix en illegaal gerief op onze laptop. Mij interesseert die nieuwe iPhone niet, ik heb al jaren een Android en ik ben daar tevreden over. Of dan het eeuwige ‘was er iets op televisie vanavond’ wanneer de Rode Duivels een match spelen.

Hou toch op man (m/v). Waarom die mening als het je toch niet kan boeien? Word je echt beter van het je afzetten van de mainstream of de ondersstroom? Kan je niet beter pleiten voor iets waar je echt wat aan hebt?

Schrijven is wat columnisten doen. Hemmerechts heeft een alibi. Ze zal de avond voor de deadline wat te lang in café Zeezicht zijn blijven plakken. Dus kroop Hemmerechts met kleine oogjes in haar digitale pen om een stukje te plegen over… Een snelle blik op de voorpagina’s en het werden de Olympische Spelen. Het is haar vergeven. Een mindere dag, vast.

Alleen jij, wij, wat is ons excuus als we in plaats van de schouders van de reuzen kiezen om op de tenen van onze medeburgers te gaan staan om zelf wat groter te worden? Wie zet er zichzelf dan in de markt en wie is de grootste? Denk daar eens over na als je zonder de hete adem van deadline roepende hoofdredacteur in je nek voelt.

 

Angst blijft een slechte raadgever

Precies omdat justitie een kwestie van balans en evenwicht is, d.i. een “ars aequi et boni” die geen extremiteiten verdraagt, ook niet in de bestrijding van het kwaad, lijkt het beter overdrijving en polemisering te vermijden. Onder het motto naar de angsten van de mensen te luisteren, zou men die angsten -zij het ongewild- kunnen aanwakkeren. Is de angst van de bevolking begrijpelijk en concreet, dan blijft ze voor de bewindslieden een slechte raadgever.

Geschreven door en gelezen bij minister van justitie Koen Geens

De invloedrijkste politicus van de voorbije 25 jaar

… deze maatregel (is) het zoveelste bewijs dat Filip Dewinter van het Vlaams Belang de invloedrijkste politicus is van de voorbije 25 jaar. Langzaam maar zeker hebben ook de meeste andere partijen zich een aantal vileine aspecten van dat heimelijk racistische wereldbeeld eigen gemaakt. Het vergif zit in alle hoeken en kanten van het debat.

Geschreven door Joël De Ceulaer, gelezen in De Morgen

De po­li­tiek is op een ge­vaar­lijk pad

De po­li­tiek is op een ge­vaar­lijk pad. Ook de vak­bon­den zor­gen voor een nooit ge­zien de­struc­tief maat­schap­pe­lijk kli­maat. De re­ge­ring-Mi­chel is nu bijna twee jaar aan de macht en staat voor een kruis­punt der wegen. Ofwel gaat ze op een een­drach­ti­ge ma­nier over tot kracht­da­dig be­stu­ren ofwel zinkt ze ver­der weg in ‘rien ne va plus’ en opent ze de deur voor po­pu­lis­me à la Trump en pro­fe­ten die met slo­gans en sim­pe­le op­los­sin­gen een vals ge­voel geven van lei­der­schap.

Geschreven door Wim Van de Velden. Gelezen in De Tijd

The Biggest Culture Gaps Are Within Countries, Not Between Them

(…) demographic groupings such as occupation and socio-economic status were superior to country when capturing similarity in work-related values between people. What that means is that if you put a bunch of physicians from different countries together in a room, they are likely to have more shared work-related values compared to a group of random people from the same country. And, likewise, people in similar socio-economic conditions or with similar levels of education would have more shared values among them than with groups from their birth country.

Onderzoekers Bradley Kirkman, Vas Taras en Piers Steel beschrijven de resultaten van hun onderzoek naar culturele verschillen binnen en tussen landen uit bij  HBR

België is Somalië niet, maar…

België is Somalië niet, maar er zit iets grondig scheef. Nergens zag ik een land met zo’n duur, ingewikkeld en fundamenteel inefficiënt overheidsbestel. Ik denk niet dat iemand een politieke constellatie met vijf parlementen in deze stad als efficiënt zou bestempelen.

Politico hoofdredacteur Matthew Kaminski is sinds een jaar in Brussel en legt een pleister op de wonde in De Tijd

The real miracle of contemporary art

(…) the real miracle of contemporary art is not that it is bought and sold for lunatic prices by oligarch collectors. It is that you and I also find meaning in it. A luxury object sold for obscene amounts is at the same time a popular phenomenon that draws crowds to galleries. Art is both an investment for the 1% and entertainment for everyone else. If we could understand this paradox we might understand how 21st-century capitalism gets away with so much.

Gelezen bij The Guardian

 

De enige manier om volledig legaal te genieten van de Panamese belastingtarieven

De enige manier om volledig legaal te genieten van de Panamese belastingtarieven bestaat erin zich daar te vestigen: de armoedegraad is er 35 procent, het klimaat vochtig en ongezond. Als u wilt genieten van de Belgische sociale voorzieningen en andere voor- en nadelen, moet u zoals iedereen bijdragen. Zeg niet dat u dat niet wist, we leven in 2016.

#Noelssaid