Als er denken aan te pas komt of er zijn uitdagingen in het spel, dan interesseert iets mij al snel. ‘Een probleem oplossen’, zou ik een score van 4,5 op 5 hebben gegeven op de likeabilitytest van het PMS als ze mij dat hadden voorgeschoteld.
Wanneer Apache, het journalistencollectief, de nieuwssite, het medium op zoek gaat naar een businessmodel zie ik een uitdaging. Dan ruik ik denken. Dan ben ik er graag bij.
Er was een oproep van Nick van Board of innovation. Er was een DM van de genoemde Nick. Niets voor jou dit? Uiteraard wel. Dat ik daarmee een les moet verzetten is een spijtige doch onvermijdelijke zaak. Het was ook een unieke gelegenheid voor mijn studenten communicatiemedia dat ik als hun docent kon meedoen. Denk ik. Omdat ik dan kennis kan delen.
Enfin. Dat systeem van The Board, dat kan je aan het werk zien in een presentatie die de wereld is rondgegaan. Dat bestaat uit whiteboards en stiften en magneten en de wereld zou erbij gebaat zijn als die surface computers ooit door zullen breken. Zeker met 100% mannen aan onze tafel zijn de lijnen vaak niet geweest wat ze hadden kunnen zijn.
Je kan het systeem zelf uitproberen dankzij een google drawer wat wel grappig om doen is maar niet zo handig als het echte gerief. Dat met handen en stiften en woorden een pak sneller werkt dan een computer en een muis en slepen.
Het moet gezegd, ik zou met die magneten en met mensen zo uit verschillende sectoren mijn dagen kunnen vullen. Nieuwe ideeën bedenken die ik dan door anderen zou laten uitvoeren. Uitvoeringen waar ik me dan aan zou kunnen ergeren. Of niet. Uitvoeringen die ik zelf niet beter had gedaan. Of wel.
We zochten een verdienmodel voor Apache. Je vindt dat niet op een avond. Je hebt ideeën en richtingen en opties maar man, wat boeiend. Echt. We zochten inspirerende voorbeelden, we haalden uit het achterste van onze hersenmassa een website waar we wel eens wat hadden over gehoord. We dwaalden af. We kwamen op de essentie. Geld verdienen met nieuws en dat dat niet gemakkelijk is. Dat niemand daar echt goed uit is.
Dat ik wel behoorlijk op de hoogte was, vertelde iemand die zich eerder had voorgesteld als lid van de kernredactie. Dat ik mijn best deed, zo antwoordde ik naar eerlijkheid. Ik stel me voor dat ik de rest van de avond nog het best op een glimworm moet hebben geleken.
Dat ik een gelukzak ben met de dingen die ik kan en mag doen, ik heb dat al gezegd, ik ga dat nog doen.
