geschreven om te lezen
Currently viewing the category:
"op verplaatsing"
Heden vlieg ik per Boeing 737-400 en samen met Boskabout naar Barcelona. We gaan er morgen een evenement verslaan en we gaan vertellen wat er wordt voorgesteld en we gaan daar enthousiast over doen als enthousiasme gepast is en alleen dan.
Het is mijn vierde keer in de stad en ik ben er nogal enthousiast over. Het dambordpatroon is geweldig. Van de alom geprezen sfeer op de ramblas ben ik minder fan. De nog steeds niet afgewerkte Sagrada familia is zo divers dat ik er… ahum… gemengde gevoelens bij heb.
Als we. Ik zeg. Of als ik. Als. Als ik de kans heb om even wat te doen, ga ik even langs Picasso denk ik. Of Miro. Of langs La Pedrera. Dat is er eentje van Gaudi. Zeker langs La Pedrera, dat is zo hard in het centrum dat je moeite moet doen om er niet te passeren denk ik nu. Of Park Güell als we daar in de buurt moeten zijn. Maar het zal wel niet. Ik verwacht niets.
Enfin. Behalve de spulletjes dan waarvoor we naar ginderachter vliegen. Morgen. Kom morgen eens terug. Dan lees je er hier over. Live via coveritlive denk ik. En daarna blogpostgewijs. Op twitter zal ook wel wat te beleven zijn.
Fotocredits voor Christopher Chan op flickr
Twunch is van oudsher een fastfoodaangelegenheid. Enfin. Oudsher. Twee jaar ofzo. Gesticht en gefundeerd door Tom en Koen van 10to1 en nog wat anderen. Ik heb de foto’s gezien van toen, die eerste keer. Ik was er niet bij. Quick en de low impact veggie levensstijl gaan niet zo goed samen.
Later organiseerde die andere Tom twunches in een Italiaans restaurantje in Berchem waarvan behalve wij gelijk niemand goed op de hoogte was en waar je moest reserveren zodat het zou opengaan. We bestelden onze schotels en dronken Italiaanse wijn die uit flessen kwam, zo groot dat we er met zijn allen uit konden drinken en ze aan het eind van de middag nog niet op waren. Hoogdagen, wat ik je brom. Het lijkt eeuwen geleden. Het restaurantje bestaat niet meer. (correctie) Het restaurantje heet rigoletto en heeft nu zelfs een website.
Dirk en Melanie vonden het nog eens tijd voor een twunch in Brussel. De brasserie van de Bozar mag de naam van David Martin voeren en dat schijnt een naam te zijn die ik had moeten kennen. Hij staat achter de potten in La Paix, wat dan weer de enige brasserie in België met een Michelinster is.
Enfin. Bozar. Michelinster. Verwachtingen dus. Voor een twunch deluxe. Het moet gezegd dat het lekker was, daar in de cultuurtempel. Van vegetariërs hadden ze echter nog niet vaak gehoord dus moest er wat gepuzzeld en vooraf gebeld en gemaild en toen was men het toch vergeten maar eruit kwamen we wel. De risotto was heel lekker, het slaatje vooraf had genoeg culinair te bieden. Geslaagd, maar om nu luid te gaan roepen van allen daarheen, dat nu ook weer niet.
Aan de andere kant werd gekozen uit entrecôte en kabeljauw die met een schattig francofone tongval werd opgediend. Het was allemaal niet zo heel erg speciaal, zo werd mij verteld. Ergens hoorde ik een niet helemaal warm. Niet wat je verwacht als je een by David Martin in de naam van je brasserie hebt staan. Dat je de schaduw van een Michelinster wat opwekt.
Een geslaagde twunch vond ik het dan weer wel. Daarvoor was voldoende interessant volk aanwezig. Daarvoor ga ik tenslotte vooral. Ook de organisatie van Dirk was top. Merci.
Stichting marketing congres. De laatste blogpost. Beloofd. Ook de belangrijkste eigenlijk. De reden waarom ik daar was ook. Tijs nodigde mij uit omdat hij wel eens wilde weten wat een niet-commerciële marketeer van zo’n event zou vinden. Eerlijk gezegd: ik had geen idee waar ik heen toog. Eerlijk: ik heb me reuze gehad.
Toegegeven, ik ben misschien niet het prototype van een niet-commercieel marketeer. Ik volg de trends op, ook al weet ik dat ik er misschien nooit budget voor zal hebben. Ik blog en twitter en facebookgroup en ik weet wie old spice is en als één van de sprekers voor de tigste keer het Nike+ verhaal afsteekt weet ik ook al welke lessen getrokken zullen worden.
Het verschil tussen niet-commerciële en commerciële marketeers is misschien niet zo groot als gedacht. Misschien is er eerder een verschil tussen marketeers mét en marketeers zonder veel interesse in het vak.
Het thema van de tweedaagse mag dan al relevantie geweest zijn, waarschijnlijk had de persoon die vertelde dat veel aanwezigen na twee dagen geknikt te hebben bij “het kan ook anders mensen” gelijk als hij inschatte dat zij op maandag nieuwe aan folders aan het schrijven zouden zijn. Misschien omdat dat moet. Misschien omdat de boodschap toch niet zo goed doorgedrongen is.
In die zin denk ik dat het experiment van Tijs niet helemaal gelukt is. Een Englishman in New York was ik niet. Hoewel. Ik sprak met mensen. Behoorlijk wat eigenlijk. Mensen uit de media en mensen uit de marketing, creatieven, strategen en account mensen.
Toen zag ik dat ik naar de oppervlakte keek. De spreekwoordelijke ijsberg. Het schaakspel dat op zo’n congres wordt geleverd. Wat er in de wandelgangen over sprekers en concurrentie wordt gezegd. Het genetwerk. De deals. Het pitchen en het aftoetsen.
Ja, ik ben op het stichting marketing congres geweest en ja, ik heb de sprekers gehoord. Ja, sommigen waren interessant terwijl anderen op automatische piloot een iets te grijze plaat opnieuw opzetten.
Maar neen, ik heb het stichting marketing congres niet gezien. Dat congres verliep onder mijn ogen maar ik kon het niet aanraken. Alsof ik naar een discussie keek tussen twee mensen in een mij volstrekt onbekende taal.
Morgen en overmorgen mag ik naar het Stichting Marketing Congres in Gent. Dankzij Tijs krijg ik er een plekje met een stroomaansluiting.
Het valt te verwachten dat ik me daar tussen de andere bloggers zwaar zal vergrijpen aan het twittermedium.
Want hoewel ik het steeds relevant probeer te houden, loop ik het risico mezelf te verliezen in het moment en daar zitten jullie dan. Uiteraard wil je mij de persoonlijke vernedering van het unfollowen niet aandoen, uiteraard wil je weten wat voor interessants de sprekers te melden hebben, uiteraard wil je er bij zijn zonder je te hoeven verplaatsen.
Enter Relephant. Volg het Stichting Marketing Congres maar vermijd ballast. Lees alleen de oneliners en vergeet de tweets over de wijn en de hapjes, negeer de mensen die de hele dag roepen “was ik maar daar” of “was ik maar thuis gebleven”.
Of steek zelf een handje toe. Doe van Oauth op Relephant.co of favorite de beste quotes in jouw twitterclient en spaar een stuk of wat mensen van de irrelevantie.
Sponsor
Laatste reacties