Archive for the 'Persoonlijk' Category

Geen goeie voornemens voor 2012

Dat ik een lijstje zou maken, zo stond me voor. Net als vorig jaar. Met dingen die ik anders zou doen in 2012. Dingen die moesten en zouden, zo stond me voor. Dat ga ik dus niet doen. Goede voornemens, daar komt niets van in huis.

Doelen en plannen, dat ga ik maken. Maar na 1 januari. Niet ervoor. Met een stappenplan en wat en waar en wat ik wil doen en wat ik wil bereiken. Eén. Vijf. Tien jaar. Wat leuk zou zijn en wat moet.

Tenslotte word ik in 2012 dertig jaar en dat was altijd het jaar waarin ik ‘iemand’ wilde zijn. Ik ben iemand die geen goede voornemens heeft.

Mijn Humo eindejaarsvragen

Vandaag kocht ik de krant. De Morgen. Dat doe ik altijd als ik wat aan een journalist heb mogen vertellen en die dat neergeschreven heeft. Er ligt hier een stapeltje en ik weet niet wat ik ermee aan moet. Uiteindelijk ben ik niet bekend of beroemd ofzo, ik heb gewoon wat meer gelezen dan gemiddeld.

Vandaag kocht ik geen Humo. Dat ik het met dat geblog van mij nooit zo ver ga schoppen dat ik eindejaarsvragen in dat boekske mag beantwoorden steekt wel een beetje.

Want wie zit er nu helemaal te wachten op een stelling over pageviewjournalistiek? Niemand. Ceedee van het jaar, dat willen de mensen weten. Wie ben ik het om het jullie te ontzeggen. Denk er de Humo even rond, wil je?

Wat vindt u de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar?
Het nationalisme dat niet meer in vraag wordt gesteld als politieke stroming. Wie niet Vlaams is, moet Belgisch nationalist zijn. Schijnbaar.

Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2011?
Het slechtste heb ik niet gezien of gehoord, waar ik dit jaar van genoten heb, zijn de radioprogramma’s van Fabio en Grooverider en Annie Mac op BBC. Op televisie heb ik genoten van Sherlock Holmes.

Wat vindt u het beste boek, de beste film, het beste toneelstuk/concert en de beste cd van 2011?
Jeff Jarvis’ Public parts zou ik veel mensen willen aanraden, het is niet het beste boek van 2011 waarschijnlijk maar lees het toch maar. Op toneelvlak wist ik alles van Theater Zuidpool te smaken. De beste CD is op de valreep ISAM van Amon Tobin geworden.

Wie wenst u wat toe voor 2012 (ten goede of ten kwade)?
Voor 2012 zou ik iedereen wat meer nuance en wat argumenten willen wensen om discussies op een rationelere manier te voeren. Wat minder #fail en wat meer hand in eigen boezem.

Getting more things done

Tot voor kort leefde ik zonder todo-lijst. Tot voor kort was wat ik deed afhankelijk van wat er op dat moment top of mind was. Zelden vergat ik écht belangrijke dingen en als ik ze vergat, antwoordde ik dat ik het meteen zou doen en ik deed het meteen.

Adrenaline is een onderschatte drug.

Van nature ben ik chaotisch. Lijstjes en excelsheets zijn mijn vrienden niet. Als mensen mij vroegen waar ik zo allemaal mee bezig was, dan kon ik nauwelijks antwoorden. Vroegen. Was. Kon. Praeteritum. Verleden tijd. Onvoltooid.

Elke transitie begint met een idee. Er was geen verlichtingsmoment. Er was een langzaam proces. Mijn geest zat vol met dingen die ik moest doen. Mijn werkgeheugen slibde dicht. Er was een lijstje. Digitaal. Papier, dat werkt niet bij mij. Niet meer.

Er kwam een betere tool. Ik kocht de pro versie van die tool. Technologisch determinisme. Weet ik nu. Transitie weet u wel. Ik heb een deel van mijn brein uitbesteed maar ik heb bovenaan een backup zitten. Niet van de belangrijke dingen maar van alles. Zonder onderscheid.

Gelukkig is er podcastcollega Davy die zonder blad voor de mond zegt: Seurinck, ge doet het verkeerd. Hier is mijn boekje, ik heb het even voor je uitgeschreven. Jij doet het zo en het hoort anders. Je leest alles dubbel, stelt uit zonder actie. Dan herken ik dat en dan moet ik dat toegeven.

Transitie. Leuk kan je dat niet noemen maar als ik merk hoeveel efficiënter ik nu al geworden ben, loont het de moeite.

Feest

Vandaag vieren wij feest. Wij. Mijn lief en ik. Vandaag zijn wij tien jaar samen. Dat heet een tinnen jubileum te zijn. Dat heb ik op wikipedia opgezocht.

Tien jaar, dat is veel en toch niet. Dat is snel gegaan en toch is er al veel veranderd. Wij zijn fysiek en wettelijk gaan samenwonen, wij hebben een zoon, wij hebben een abonnement op de zoo en op de trein. We hebben samentijd. We hebben werk. Teveel soms misschien.

Heden geen werk. Feest. Want 10 jaar is speciaal. Daar hoort een feest bij. Bijpassend, zo zegt Wikipedia. Proficiat aan onszelf.

Toen drukte ik #002#

Heden meld ik u een bevrijding. Bevrijding van de ergste aller mailboxen. De voicemail. De laatste dagen was ik de hort op. Het is veel. Het is druk. Mijn hoofd staat op ontploffen. Overal berichten.

Vier mailboxen zijn er te beheersen in mijn leven. Ze lopen vol. Ik kan er niets aan doen. Ook al spring, vlieg, loop en val ik, sta ik elke keer op en ga ik door. Voicemail is daar teveel aan. 5 onbeluisterde berichten vond ik vanavond op het toestel.

Ik heb vijf keer 2 gedrukt. Ik heb niet geluisterd. De meeste mensen had ik al teruggebeld. Sommigen waren er niet toen ik ze deze middag probeerde te bellen. Als je me nog wat moest vragen. Ik heb het niet beluisterd.

#002#. het schakelt de voicemail uit.

Sponsor