Archive for the 'Persoonlijk' Category

Page 2 of 14

Vrouwen, Google Reader en ik

Geplaatst door Jan Seurinck op 08/08/2011 in Persoonlijk er zijn 1 Comment Tags: , , , .

Mijn RSS-lezer en ik. Dat is een verhaal. Van meer en van minder en van onnoemelijk veel en verplicht snoeien en van voor af aan en opnieuw. Er zijn ook constanten. It’s a mans world.

Echt. Mijn informatie- en inspiratiestromen. Mijn nieuws. Testosteron. Hier en daar wat vrouwspersonen. Vingers van één hand. Introspectie leerde mij dat ik niets tegen vrouwelijke bloggers kon hebben. Wel integendeel.

Alleen, ik ken er niet zo veel. Af en toe hoor ik eens de naam van een naaiblog door onze huiskamer waaien maar verder dan over de schouder kom ik dan niet.

Genoeg! Zo sprak ik luid en duidelijk tegen mezelf. Het was eerder stil en in mijn hoofd maar duidelijk was het wel. Welaan dan, zo sprak ik, vraag het eens op den twitter. Zo geschiedde. Ik vroeg en er kwam commentaar. Van die en ginder en daar moet je eens gaan zien. Dat gebeurde.

Goed geschreven en tenminste een beetje interessante mensen. Dat wil ik wel lezen. Voorlopig ga ik geen namen noemen. Maar dat komt. Dat komt. Als er nog suggesties zijn, dan mag dat hieronder.

Flickr foto van Gina Trapani en Annalee Newitz in CC gegeven door Laughing Squid

District

Geplaatst door Jan Seurinck op 01/07/2011 in Persoonlijk er zijn 1 Comment Tags: , , , .

Door de stad beweeg ik me doorgaans per fiets. Als ik niet aan het wandelen ben. Wandelen zoals in spazieren of struinen. Niet zoals in verplaatsen. Met een doel en van die dingen.

Dezer dagen geniet ik echter van jaarlijks verlof zoals dat in wordart en een illustratie uit de office bibliotheek aan het gesloten rolluik van de bakker hangt. Dus ging ik wandelen. Juul in de buggy geladen en aan de wandel door eigen district. Een mens zou dat meer moeten doen. Je komt wat tegen. Kijk: de stad Antwerpen verkoopt via zijn immomelkkoe AG Vespa appartementen in een gated community. Werkelijk ongehoord. Aan de ene kant geld spenderen aan samenlevingsopbouw en aan de andere kant welgestelden achter een hek steken. Alles veilig. Breedbandinternet. Camerabewaakte parkeerplaats.

Aldus ook kwam ik langs een moskee, wat het uitgangspunt van mijn wandeling was, want ik moest nog een blogpostje voor de wijkblog en ik heb een reeksje lopen over moskeeën in de buurt en terwijl ik dan toch aan het wandelen was enzo.

Het moet gezegd dat die moslims dat moeten zien zitten, in al die garages en achterafgebouwtjes gaan bidden en al die kerken die leegstaan intussen. Enfin. Er zal nog veel water naar de zee lopen voor we dat zelfs maar kunnen uitspreken.

Dan langs de markt. Kijk eens wat een schoon groentenkraam. Het is gelijk in de boekskes. Echt. Die wortels, gedrapeerd en al. Verse munt, veur niet gelijk want zeven huizen ver in de rij voor dat heerlijk geurend spul.

En poreien, schoon in het gelid. Tomaten, gestapeld. Paaaprika’s in de kleuren van de Ethiopische vlag en watermeloenen, zo groot en zo zwaar als een krachtbalbal of hoe zeg je dat?

Dan afsluiten met een bakje troost. In de volksmond tegenwoordig een Doppio geheten. Enfin. Genieten en tussendoor eens stoppen en een bankje bezitten en een praatje maken met de virtuele vrienden en foto’s nemen en daarmee ook de instant upload functie van Google+ testen en evalueren en de camera van de nieuwe telefoon enzo. Vakantie.

Over e en wiskunde

Geplaatst door Jan Seurinck op 27/04/2011 in Persoonlijk er zijn 9 Comments
Toen tikte ik e in de adresbalk van mijn browser. Toen drukte ik op enter. Toen kreeg ik een resulaat. e=2,71828183. Dat vond ik wel verrassend. Want ik had nog nooit over e gehoord. Of ik had erover gehoord en ik ben het daarna vergeten.

Want als niet-wiskundige kan je er niet veel mee, zegt Amedee. Ik geloof dat hij dat wel kan weten want hij straalt iets wiskundig uit op een manier die ik niet kan verklaren. Hij zegt intelligente dingen als -1=i². Volgens Wolfram Alpha klopt dat. Maar dat is een ander verhaal.

Een wiskundig genie ben ik niet. Statistiek, dat kon ik wel in mijn studententijd. Eens ik dat begrepen had. Maar logaritmen en afgeleiden en differentialen, dat is er bij mij nooit goed in gegaan. Soms vind ik dat jammer. Altijd vind ik dat jammer.

Ooit heb ik eens een boek gehaald uit de bib. Wiskunde voor dummies zou ik spontaan schrijven, maar dat was het niet. Ik begreep het. Sommige dingen echt, andere een beetje. Ik keek ernaar zoals ik naar een partituur zou kijken en instemmend zou knikken naar de pianist die een ander stuk aan het spelen is.

Mijn geloof in de compensatietheorie is ook al lange tijd heengegaan.

Persreis

Geplaatst door Jan Seurinck op 25/02/2011 in Persoonlijk er zijn 0 Comments Tags: , , .

Er zijn veel dingen die ik eens wil meemaken. Soms komt er zoiets langs en dan denk ik: dat moet ik toch eens meegemaakt hebben? Ik weet niet hoe dat komt. Is het nieuwsgierigheid? Is het de angst kansen te laten liggen? Wil ik mezelf bewijzen? Tegen wie dan?

In elk geval, er was een voorstel. Om een persreis te maken. Naar Barcelona. Iets met technologie en nieuwe producten en dinges. Of ik niet eens meewilde en dat het wel aansloot bij mijn interesses. Die PR jongens en in dit geval meisjes zijn goed in hun vak jong, dat geloof je niet.

Schuiven en regelen en eens kijken of dat kan werken en passen en wat over en weer en overwegen of dat met mijn lief en alles. Dat ik dat eigenlijk wel eens wil zien, zo’n persreis en dat ik wel eens wil weten wat dat dan betekent ‘het informele gedeelte’. Dat ik eigenlijk wel eens naar Barcelona wil. Gewoon omdat dat kan. Omdat ik een blogger ben. Omdat ik de achterkant van zo’n machine wil begrijpen.

Het kon. Met het werk. Met mijn lief (zij verdient een website). Het betekent helemaal niets. Er is een merk, zij willen hun product voorstellen, ik mag kijken. Het betekent veel. Denk ik. Soms duizelt het me een beetje. Vind ik de dingen die ik meemaak speciaal en dat ik GSM‘s en stereotoestellen mag testen en dat ik naar conferenties mag (dat vind ik het einde).

Soms maak ik graag dingen mee. Het is vreemd. Het kan en het mag deze keer.

Oh ja, ik heb vliegangst. Dat had ik nog niet verteld zeker?

 

Over lesgeven

Geplaatst door Jan Seurinck op 18/02/2011 in Persoonlijk er zijn 2 Comments Tags: , , , .

Het moet gezegd dat ik dat na twee jaar nog altijd graag doe, dat lesgeven. Drie uur op een week. Afwisselend communicatieanalyse, marketingcommunicatie en nu dus communicatiemedia. Bij BIRM mocht u het zich nog afvragen. Avondonderwijs. Graduaten in spe.

Ik vind dat niet gemakkelijk, lesgeven. Ik steek daar delen van mijn lijf in om daar elke week wat van te maken. Je kan een boek voordragen of drie uur discussiëren over de onderwerpen die erin aan bod komen. Je kan je eigen geschiedenis staan geven en tonen wat er zoal gedaan is. Zelf conclusies trekken op andermans werk, de studenten conclusies laten trekken. Je kan spreken. Veel en eindeloos. Dat doe ik. Soms. Denk ik.

Van tijd denk ik na over de rol van de lesgever. Orator of curator van interessante informatie? Moet een les een monoloog zijn of een dialoog of een beetje van beide misschien? Moet het praktisch of academisch? Laat je het rollen of hou je het strak in de hand? Moet je studenten die je uitspraken door opsteking van papieren liken of retweeten tot de orde roepen of onbedaarlijk beginnen lachen?

Academisch met praktische uitwijdingen. Dialoog, zeer zeker. Laten rollen maar niet te hard. Lachen maar niet oncontroleerbaar. En tonen dat je erover nadenkt. Een enquête die ingevuld dient te worden door een deel van de klas voor het andere deel opvullen met een interessante TED-lezing van Jeff Jarvis die gaat over media en ook over lesgeven. Vooral over lesgeven eigenlijk.

Daarna hun mening vragen en zien dat je op dezelfde golflengte zit. Merken dat het half tien is en dan samen Youtube-filmpjes zien over mediadinges en dan naar huis en nog wat over en weer leuteren via twitter. Ik twitter over de les die zij hebben gevolgd net zoals ik twitter over het stukje dat ik net heb geschreven. Zij reageren, net alsof de les nog niet écht is afgelopen.

Lesgeven, ik vind dat echt geestig. Ik ben blij dat ik dat kan en mag doen. Bovendien heb ik een leuk publiek.

Sponsor