Archive for the 'Persoonlijk' Category

Page 3 of 14

Van 538 naar 0 in vier seconden

Heb jij dat ook dat, eens je de gewoonte hebt iets te lezen, daar dan moeilijk afscheid van kan nemen? Zo’n social media today waar dan per week één interessant artikel op staat? Zo’n blog waar je ooit eens een leuk verhaal las en sindsdien de belevenissen van dochters en echtgenoten aan het lezen bent van mensen die je geeneens kent?

Ik dus wel. Het moeilijke zit ‘m in het schrappen. Telkens je denkt: eens kijken wat ik van dit of geen blog de laatste tijd nog heb opgestoken, is er wel een te reden te vinden om het nog een kans te geven.

Dat je die mails toch misschien wel op zaterdag mag sturen omdat dat beter opencijfers en minder uitschrijvingen met zich meebrengt, dat je misschien beter om de andere dag je facebookpagina update in plaats van dagelijks. Handig om weten maar moet ik ook weten dat echt iedereen op facebook zit en moet ik dat drie keer per dag, per week of zelfs per maand weten?

Maar welke van de twee? Inside facebook of allfacebook? Readwriteweb of Thenextweb? De volledige feed of alleen stukjes? Soms heb je een botte bijl nodig. Wat zeg ik? Een pletwals. Een buldozer. Een bom. Alles weg!

Gisteren -echt waar- heb ik op de knop gedrukt. 538 RSS-feeds. Select all. Unsubscribe. Trop is teveel. Zoals de ongelezen teller in Google reader doodloopt op 1000+ (there’s an app for that in firefox en chrome) blijft de totaalteller staan op 300.000+. Ik zit daar al een tijd over. Ik heb teveel gelezen. Lange tijd.

Het was nodig. Grote kuis. Iedereen eruit. Jij ook. Nieuwe strategie. Wat ik miste heb ik er meteen terug in gestoken. Ik heb een screenshot genomen waar alles op staat maar ik denk niet dat ik er ooit nog naar kijk. Ik heb nu 55 abonnementen waarvan er sommigen maar één of twee keer per maand een blogpostje plegen.

Ik zal binnenkort naar verhouding waarschijnlijk opnieuw veel lezen. Maar dat moet ik ook. Dat is een deel van mijn takenpakket. Dus van die veelvuldige linkjes op mijn twitteraccount ben je nog niet af.

Waarom vegetariër worden

Het is meestal na een televisiereportage dat de discussie over al dan niet vegetarisch eten en waarom je dat zou doen, aantrekt. Het is niet zelden dat ik dan ook de vraag krijg. Et tu, Brute? Waarom?

Eigenlijk ben ik niet zo van het verkondigende type maar kijk. Soms krijg je vrijgeleide en dat wil ik ook niet laten liggen.

Ik weet niet meer zo goed wanneer en waarom ik vegetariër werd. Bij ons thuis werd al wat geminderd wat vlees betreft en het was meer een overgang dan een breukmoment. Het moet iets meer dan tien jaar geleden zijn. Een mens wordt ouder.

De reden waarom ik nog steeds vegetariër ben, kan ik wel vertellen. Vlees is milieuvervuilend en het is een welhaast onverantwoorde luxe. Ik verklaar me nader.

Bij de productie van vlees zijn twee dingen essentieel: voedsel voor het te slachten dier en water. De wet van behoud van massa speelt zijn spel maar helaas schijt en zweet zo’n beest dat het een aard heeft en dus gaat er heel wat gewicht verloren.

Een koe drinkt tig liter water per dag en eet, om maar eens een boutade te gebruiken, de haren van je hoofd. Dat resulteert op zich al in een oppervlaktegebruik van hier tot ginder. Neem je daar de bodemvervuiling bij die zo’n beest veroorzaakt, door mestoverschotten en andere dingen, dan tikt het aardig negatief aan. Varkens en kiekens en alles zijn in hetzelfde bedje ziek.

Vis dan? Dat kan dan toch nog, toch? Hardly. De visserij gaat vandaag meer over netten uitspannen in zee en kweken dan om beestjes vangen. Overbevissing en industrialisering hebben hun tol geëist. Drijfnetten en andere collateral damage doden elk jaar een boel beesten die nooit op een bord belanden.

Niet alleen betekent dit een aanslag op het milieu maar ook de mensheid vaart er niet wel bij. Want op de oppervlakte die een koe anders kaal graast, zou graan kunnen groeien, of patatten of wortels. Allez. Planten voor menselijke consumptie dus. Met de oppervlakte die we nu gebruiken voor landbouw, zouden we iedereen eten kunnen geven. De biodiversiteit in de zeeën zou rijker zijn als we niet alles naar boven haalden wat we kunnen.

Maar zoals gezegd. Prediker is een boek en ik ga me er niet aan wagen. Iedereen is vrij in de keuzes die hij of zij maakt. Het is maar dat het gevraagd werd en dat ik, eens ik een antwoord heb gepend, gewoon ook naar deze pagina kan linken.

Mijn wensen voor 2011

Daar! 1 januari is volgende week al! Een nieuw jaar en ik heb nog geen voornemens of wensen of wat dan ook. Het is bijna kerst. Vorig jaar was ik sneller. Toen had ik meer tijd ook. Dat scheelt.

Terugblik. 2010 was best wel een gek jaar. Ik zou finest moments nog niet in de mond durven nemen maar ver gaat dat er toch niet af zijn. Vader geworden. Nog steeds de max van een lief en een te gekke woonplaats. Veel werk gehad. Prettige collega’s. Veel nieuwe mensen en nieuwe horizonten. Zo mogen er nog komen.

Doch. Wensen en goede voornemens moeten er zijn. Dat is traditie. In 2011 wil ik op professioneel vlak

  • Eens vaker ‘neen’ zeggen, niet alleen tegen anderen maar ook tegen mezelf
  • Mijn timemanagement optimaliseren. Ahum. Dat moet.
  • Minder bang zijn om hulp te vragen
  • Mij minder schuldig voelen omdat ik leuke dingen mag doen zoals boeken lezen. Maar echt.
  • Niet alleen bereikbaar zijn maar ook bereiken. Zoals telefoons doen en die mailstromen stoppen.
  • Beter netwerken. Met kaartjes maar zonder de smooth talk. Gewoon zoals ik zelf ben.
  • Eens wat organiseren. Die salons bijvoorbeeld. Ik zie daar wel wat in maar ik mag mezelf daar niet in verliezen (zie punt 1)

Op persoonlijk vlak

  • Wat meer vader en lief zijn en minder opgeslorpt worden door de dingen die zo dringend zijn
  • Beter mijn vrienden onderhouden. Dat klinkt kil. Dat hoort het niet te zijn.
  • Niet alleen delen met anderen maar ook met mezelf.

Voor zij daarbuiten in België

  • Maak eens een regering of kiest u een ander volk godverdomme. Dat grapje heeft lang genoeg geduurd.
  • Wat minder kop in de grond gedachte en wat meer kin in de lucht. Durven moeten we.
  • Wat minder gezaag en #fail en niets is hier goed en alles is op een ander beter. Verhuis en laat weten hoe het je vergaat.

Voor zij daarbuiten

  • De wereld is aan het vergaan. Willen we daar samen wat aan doen?
  • Verwonder je eens wat meer over deze nieuwe industriële revolutie. Het zijn gekke tijden. Neem eens afstand van je dagelijks bestaan en kijk.
  • Doe wat aan die ziektes die budgetair minder interessant zijn. De geschiedenis zal u een mooi plekje geven.
  • Graag wat meer écht multilateralisme en minder de facto unilateralisme van de VS

No USP

Was het nu vorig jaar, twee jaar geleden of is het al langer geleden dat iedereen het ineens had over personal branding? Het zal langer zijn. In elk geval: jij bent een merk beste lezer. Of je dat nu wil of niet. Net zoals ik een merk ben. Alle p’s van de regenboog toe.

Er bestaan regels en howto’s en boeken en waarschijnlijk ook heel dure consultants die je dat merk leren bouwen of bijsturen. Die zullen vertellen dat je ook een unique selling proposition moet.

Op dat laatste werd ik recent nog eens gewezen door Pieter (je weet wel, die van de blog vroeger) nadat ik opmerkte dat ik zo relevant zou proberen te zijn dat hij mij opnieuw zou volgen op twitter.

@janseurinck not happening. Ik kan u niet plaatsen. Verwarde prof activiteiten, wel mening over diverse topics. Geen duidelijke USP.Sat Dec 04 14:03:48 via Twitter for iPhone

Geen probleem met Pieter verder hoor (nog een plug erbij ook). Hij kwam vorig jaar een gastles bij me geven en de studenten waren daar nogal enthousiast over. Noch heb ik een probleem met het feit dat hij mij niet langer volgt. Ik had daar vroeger nog wel eens last van en nam die dingen persoonlijk. Niet doen mensen. Niet doen. Ik ga daar ook nog eens over schrijven.

Maar een mens moet met zijn tijd mee en dus doe ik ook aan personal branding. Het kan wel niet anders. Of ik van die howto’s heb gelezen? Jawel. Podcastserie ook. Geen boek. Geen dure consultant. Of ik een USP heb? Neen. Bewust? Ja en neen.

Mijn leven bestaat uit drie deeltijdse opdrachten. Elke week surf ik tussen de middeleeuwen en de technologie van vandaag en morgen. Ik doceer over theorie en praktijk. Ik schrijf. Daarnaast heb ik tig interesses van wetenschap over sociologie tot media. Ik zou boeken willen lezen en poëzie willen kunnen citeren maar de beperking van 24 uur per dag verhindert dat.

Op een dag kan ik me blogger voelen en journalist en werknemer en spreker en docent en podcaster en student. Dat noem ik vrijheid en dat is me behoorlijk wat waard eigenlijk. Ik heb het gevoel dat mensen zich, al dan niet onder invloed van een trend, in een hokje laten duwen.

Dan krijg je elevator pitches en twitterbio’s waarin mensen maar één ding mogen zijn. Een keurslijf waar vooral niet buiten mag worden getreden en nooit eens tegenslag en nooit een balen. Niet zagen of juist wel. Alles volgens plan.

Naar analogie met Naomi Klein zeg ik dus No USP. Dank u.

Wat jij?

Tien jaar klant

Disclaimer: ik ben in fout, ik weet dat.

Na 30 minuten wachtmuziek:

- Base Klantendienst met X
- Goeiemorgen met Jan Seurinck, ik kan niet meer bellen sedert deze morgen
- Dat klopt mijnheer, u heeft achterstallige betalingen
- Weet ik. Gisteren is dat betaald. Verkeerde bus. Iets te lang blijven liggen. Geen SMS gekregen. Geen acht op geslagen. Vergeten. Nee, echt goed ben ik niet met papieren.

Dit loopt fout. Deze mens wordt betaald om onvriendelijk te zijn. Ik hoor dat.

- Wij sturen inderdaad enkel herinngeringsberichten naar nieuwe klanten.
- Hoezo?
- Dat is niet vol te houden, iedereen die wat achterstand heeft een bericht sturen.
- *ik slik in* Jullie tikken die dingen met de hand ofzo?  *maar zeg* Zo. Wat nu?
- Hoe heeft u dat betaald mijnheer?
- Dexia Directnet
- Dan kan dat wel drie dagen duren. Dat hangt in de lucht hé mijnheer.
- *slikt in* maar ik ben wel uit de lucht, dat begrijp je? *maar zeg* DRIE DAGEN?!

Oei, hier is wat verkeerd denk ik. Ik sta € 600 ofzo achter.

- Drie dagen. Zoiets. Of u moest een betalingsbewijs faxen.
- Fax heb ik niet. Niet thuis. Ik wil graag bellen gewoon. Ik heb geen financiële problemen ofzo hé. Ik ben al tien jaar klant. Nog nooit een achterstand gehad. Wel al een factuur dubbel betaald. Enfin. You know.
- Het spijt mij mijnheer, u zal binnen drie dagen terug moeten bellen als u het bewijs niet faxt.

Valt mij opnieuw binnen: ik sta meer achter dan verwacht. Men sluit geen telefoon af voor € 41,92

- Hoeveel sta ik dan achter misschien?
- € 41,92
- Hoe lang al?
- Drie dagen mijnheer.

Tien jaar klant. Echt waar. Ik voel mij een wanbetaler.

Sponsor