In den beginne was er niets. Toen waren er conferenties. Toen kwamen er barcamps. Toen deed Dominiek een blogpost. Toen reageerde ik met een blogpost. Of we misschien niet een keer moesten nadenken over het concept ‘salons’.

Toen kwam er iemand met een locatie langs. Een persoon die, zoals dat dan heet, wil faciliteren. Whippie! We hebben een plek maar we hebben ook een probleem. Hier komt het: ik heb geen tijd om dat in mijn eentje te trekken. Ik denk niet dat ik daar heel goed in ben.

Dus zeg ik meteen ‘ja maar neen’. Het idee is te leuk om te laten liggen. Ook ik wil dus -hier komt het woord opnieuw- faciliteren. Mensen bij elkaar brengen. Het netwerk opzetten. Een brainstorm. Een vergadering. Het woord verspreiden. Af en toe eens een spreker benaderen. Een handje toesteken.

Maar eerst dus mensen. Jij en jij en jij. Jullie heb ik nodig. Als we allemaal faciliteren, kunnen we er komen. Even een reactie of een mailtje en you will be contacted.