Archive for the 'werken' Category

De eerste dag

Vandaag was mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe werkgever, het Vioe. Vanaf nu ben ik dus naast docent en e-marketeer ook projectcoördinator publiekswerking voor een archeologisch project waar ik later zeker meer over ga vertellen. Mijn elevetor pitch heeft er een verdieping of drie bij gekregen. Waar ik tot nu toe vooral aan podiumkunsten heb gedaan, zit ik nu dus in het erfgoed.

Het is toch altijd wat speciaal, zo’n eerste werkdag. Je leert 50 nieuwe mensen kennen (enfin: je ziet een gezicht, je hoort een naam en bij het volgend eiland aangekomen ben je alweer de namen bij de gezichten vergeten). Ook al ken je dan al twee collega’s op voorhand, sociologisch is het onontgonnen terrein.

Ook nieuw natuurlijk: werkplek en computer. Met de trein naar Brussel.Het bureau. Het uitzicht. Het werkmateriaal. Het moet allemaal een beetje naar de hand worden gezet. In de loop van de tijd maar zeker op de eerste dag. Op de computer is geen flashplayer (no iPlayer for me today) en vandaag heb ik gesurft met internet explorer 6 (ik geef dit niet graag toe). Natuurlijk is dat ding stevig op slot gezet en kan je nauwelijks wat veranderen. Google Chrome glipt echter door de mazen van het net en dus heb ik alvast een deftige browser.

Maar de collega’s dus: zo op het eerste zicht allemaal leuke mensen. Allemaal specialisten in een vakgebied waar ik weinig vanaf weet (datering, archivering, landschapsdeskundigen, erfgoedonderzoekers). Geen zever, van iedereen dacht ik: kom toch naar Barcamp, dan krijg je 20 minuten om mij eens uit te leggen waar je mee bezig bent en wat ik moet weten.

Het werk zelf belooft interessant te worden, ik zal niet aarzelen jullie daar deelachtig aan te maken.

Wat ik heb geleerd/bevestigd gezien tijdens mijn eerste semester als docent

Een tijd geleden schreef ik een blogpost over wat studenten moeten doen als ze willen slagen voor hun (mondelinge) examens. Die blogpost schreef ik na de examens. Studenten wezen me er op de deliberatie-avond op dat ik dat misschien had moeten doen voor ik examens gaf.

Terecht misschien. Hoewel ik dan nog niet wist hoe ze het zouden doen. Makkelijk ook. Omdat ik niet schreef wat docenten moeten doen zodat studenten slagen voor hun mondelinge examens. Daarom even een aanvulling.

Wat heb ik geleerd van mijn eerste semester als docent?

  1. Zeg niets wat je niet kan waarmaken
  2. Als je een week voor de lessen beginnen te horen krijgt dat je ze moet geven, hang dan niet de held uit door te verklaren dat je wel even een nieuwe cursus in elkaar zal lassen. Dat lukt je niet. Als de eerder gebruikte cursus beperkt is, geef die dan eerst en bouw er dan op verder.

  3. Timing en planning is king
  4. Want 40u, inclusief oefeningen en examen is niet hetzelfde als 40u les zonder meer. Zo maakte ik het mee dat er wat minder les was dan ik had gedacht. Als je je dan al scherp hebt gesteld, dan moet je dingen gaan schrappen die je misschien liever niet wil.

  5. Ga uit van de kennis van je studenten, niet van je eigen kennis
  6. Het is niet altijd makkelijk in te schatten wat studenten al weten. Zeker als ze al andere modules hebben gevolgd of ze zijn op één of andere manier zeer in voor het onderwerp van je lessen. Ik ging misschien uit van iets teveel kennis. Van iets teveel kunde ook. Dat heb ik naarmate de cursus vorderde bijgesteld.

  7. Time is knowledge
  8. Soms word je ziek. Of er is een dubbelboeking. Er komt wat tussen. De school is gesloten. Jammer voor docent en student maar een inhaalles dringt zich op. Ander momentje zoeken. Zeker als er sprake is van een een ratio 3u/40u. Een les verliezen is dan alsof je 1 op de 13 mails links laat liggen.

    Gebruik zoals ik deed Doodle en plan een nieuwe datum in samenspraak. Of wil je beweren dat iets plots minder belangrijk is geworden omdat je naar een vergadering moest op de avond dat je het wilde geven.

  9. Geef geen les tot de laatste snik
  10. Lesgeven tot een week voor het examen? Dat is voor niemand leuk. De laatste les moet er één zijn van vragen stellen en herhalingen en oefenen en voorbeeldvragen. Van twee kanten. Zo legde ik mijn studenten een niet-verplichte taak voor de voeten. Zij bereidden voor, ik verbeterde en tijdens de laatste les namen we ze door. Ideaal voor nog wat extra verlichte geesten.

  11. Slides zijn teasers, hou je daaraan
  12. Het is verleidelijk om de uitleg op de slides te laten staan en daarmee les te geven. Het enige wat je dan voor je ziet in de klas, zijn een boel pennende studenten. Op het einde van je slide heeft iedereen keurig genoteerd maar de helft heeft het maar begrepen. Gelukkig heb ik presentatie-ervaring genoeg opgedaan in vorige levens om me niet te snel te laten gaan maar soms gebeurt het je toch.

  13. Vertrek uit tastbare gegevens en abstraheer dan, niet omgekeerd
  14. Het referentiële aspect van een boodschap, de aspecten van massacommunicatie. Het zegt studenten vaak weinig. Een goed gekozen voorbeeld, liefst nog actueel, maakt één en ander aanschouwelijk. Deze techniek heb ik gelukkig toegepast. Op het examen geven studenten je dat voorbeeld. Als ze dan nog een eigen voorbeeld kunnen geven, zien ze een gelukkige docent aan de andere kant van de examentafel.

  15. Sta open voor studenten en benadruk dat ook
  16. Tijdens mijn eerste lessen heb ik mijn mailadres gedeeld, mijn twitteraccount en de plaatsen waar studenten mij konden vinden. We zijn in 2010. Ze hadden me sowieso wel weten te vinden. Elke mail van een student is beantwoord. Elk SMS’je gelezen. Elk twitterbericht verwerkt. One gets paid for that!

  17. Investeer tijd in je lessen
  18. Studenten investeren tijd om naar mij en mijn collega’s te komen luisteren. Ze verdienen dan ook respect en goede lessen. Ik heb heel veel tijd gestoken in lesvoorbereidingen, in selectie van materiaal, in analyseren van voor- en nadelen van bepaalde stukken leerstof, in het zoeken van actuele voorbeelden. Op die manier kan je je studenten ook boeien, het is net zo aangenaam lesgeven.

  19. Zorg er actief voor dat studenten ook buiten de cursus kijken
  20. Je kan op je kop gaan staan en zeggen dat je vak, hoe theoretisch het op het eerste zicht ook mag lijken, praktisch toepasbaar is, dan nog zal niet iedereen je geloven.

    Voor een eventuele tweede keer dat ik het vak zou geven, ben ik alvast aan het verzamelen geslagen. Interessante casussen, praktische toepassingen van theorieën. Het is niet de taak van de docent om studenten te verplichten iets te doen buiten de les maar een beetje stimuleren kan geen kwaad.

De dag dat er een onverwacht telefoontje kwam

Een tijd terug solliciteerde ik bij het Vioe ofte Vlaams Instituut voor Onroerend Erfgoed. Toen eindigde ik op een verdienstelijke tweede plaats. Mijn teleurstelling was groot. Met name: ik was er echt het hart van in. Allez, om eerlijk te zijn: ik was er niet goed van. You don’t win silver enzovoort enzoverder.

Doch, je moet daar niet teveel over nadenken. Er moest nog les gegeven en bij iKomunikado stonden/staan ook nog enkele projectjes op stapel.

Toen gisteren zo rond kwart voor vijf mijn telefoon overging, hoorde ik iets wat ik niet echt had zien aankomen. Of ik alsnog wou komen. Voor een ander project. Halftijds en voor op z’n minst een jaar. Om het op zijn Bob de Bouwers te zeggen: “nou en of”. Perfect in lijn met één van mijn doelstellingen voor 2010.

Wat mijn takenpakket juist zal inhouden, dat zal nog wat uit te vlooien zijn. Het situeert zich in het communicatieve, zoveel is zeker. Er wordt op dit moment een nieuw team samengesteld voor een nieuw project waarvan ik nog niet weet wat ik ervan kan en mag zeggen. Het is archeologie en het heeft ooit gevaren.

Hop met de geit

Ik had het drie weken geleden niet zien aankomen maar de maand januari is nogal druk aan het uitvallen zo. Projectje hier, projectje daar, projectje overal, examens afnemen en ook nieuwe lessen ineen steken. Niet dat ik er tegenop zie maar die importante presentatie van volgende week, daar is nog werk aan. Hop met de geit dus.

Tips voor studenten voor (mondelinge) examens, een docent spreekt

Mijn eerste mondelinge examens als docent zitten erop. Mondeling met schriftelijke voorbereiding. Dat leek mij voor het vak communicatieanalyse de beste formule. Het vak is tot op zekere hoogte academisch en wetenschappelijk maar een niet-helemaal-correct antwoord met een goede redenering kan ook juist zijn.

Voor, tijdens en na de examens merkte ik enkele dingen op die ik wil delen. Zeker met studenten. De kloof tussen docent en student blijkt, ook bij het werken met kleine groepen, nog behoorlijk groot. Ten onrechte vind ik. We moeten af van het hoogverheven-docent-legt-uit-en-student-reproduceert-model. Daarom enkele studententips.

Dit kan je volledig legaal testen op docenten (alvast op deze)

  1. Vragen staat vrij
  2. Elke week zie je de docent, verplicht of niet verplicht. Elke week is er dus minstens één kans om onduidelijkheden op te helderen. Of het nu over het examen gaat of over de leerstof of over een benaderingswijze van de cursus. Elke week staan mijn collega’s en ik drie uur te spreken, dat kwartier voor of na de les kan er gerust nog bij.

    Bang voor directe confrontatie? Mensenschuw? Mijn contactgegevens staan op internet. De contactgegevens van bijna elke docent staan op het internet en als ze er al niet opstaan, dan kan je ze zeker raden. Voornaam punt achternaam at school punt be. Of bel naar het secretariaat.

  3. Student ben je samen
  4. Je moet er maar een keer op letten wanneer je in de les zit, al die mensen die in dezelfde richting kijken als jij, dat zijn soortgenoten. Jullie zitten samen in de les. Als de docent een woord gebruikt waar je nog nooit van hebt gehoord, dan is de kans niet gering dat er nog zo iemand zit.

    Docenten hebben dat niet altijd door. Even onderbreken, een hand opsteken. Simpel. Het is misschien wat ouderwets maar helpen doet het wel, flikken doen het ook als ze het verkeer regelen.

    Ook al eens gedacht aan het samen maken van een samenvatting? Of dat je een taak wel eens aan elkaar kan voorleggen voor je ze indient?

  5. Docenten zijn ook mensen
  6. Om zomaar iets te zeggen: tussen de examens heb ik een uur pauze. Tot iemand zich midden in dat uur inschrijft om examen te doen. Daar heb je als student alle recht op. Wees je er dan wel van bewust dat, als de eerste reeks examens wat uitlopen, de docent niet meer weg kan. Als je dan zonder verwittigen wegblijft, dan is de docent niet gelukkig.

  7. Meer dan de helft van de punten verdien je in de les
  8. Ik weet dat er op de wereld nog wat boeiender dingen aan de hand zijn dan mijn les. Veel grappiger dingen ook. Onderdruk die behoeftes voor drie uur en probeer je te concentreren, het helpt op het examen.

    Actieve participatie wordt daarenboven opgemerkt. De docent kent je naam niet tijdens de (eerste) lessen maar op het examen ziet hij je gezicht en kan hij je zo zeggen hoe je je onder het jaar in de les hebt gedragen.

  9. Schrijf je naam op alle examenbladen, ook al is het een mondeling examen
  10. Het is administratie en ook niet mijn beste kant, maar als docenten thuiskomen na een mondeling examen is hun taak niet af. Dan gaan ze nog eens door de examenformulieren, dan vergelijken ze met hun eerste quotering en dan stellen ze bij.

    Als je op alle papieren waar ‘naam:’ op staat je naam schrijft, dan scheelt dat in verbetertijd en vermijd je dat jouw examen met dat van iemand anders wordt verwisseld.

  11. Voorbeelden en meningen zijn geen leerstof
  12. Als een docent onder het jaar zijn persoonlijke mening over een theorie geeft, dan is die persoonlijke mening geen leerstof maar die theorie des te meer. Vorm een eigen mening en onderbouw die. Probeer ze uit op je medestudenten of op de docent.

    Hetzelfde geldt voor voorbeelden. Een voorbeeld op het examen reproduceren toont dat je het vak hebt gestudeerd maar je kan het zo raden dat hij je daarna een eigen voorbeeld vraagt.

  13. Docenten buizen niet graag
  14. Waarmee ik niet wil zeggen dat je je inspanningen best tot een minimum kan beperken. Wel integendeel. Op het examen tegenover een student zitten die je vak door en door heeft gestudeerd is een fijne ervaring en geeft voldoening.

    Weet echter dat het niet in de lijn der verwachtingen ligt dat een docent een volledige klas zal gaan buizen. Studeer ervoor en alles loopt goed.

  15. Studenten die alles kennen, hebben altijd geluk met de vragen
  16. Wees dan ook niet jaloers op de medestudent met de betere vragen. Hij of zij had blijkbaar net de vraag waar jij, zonder de stress van het examenlokaal het antwoord op weet. Dat betekent echter dat je een stuk had overgeslagen of minder grondig kende. Een examen is een steekproef, daar kan een docent ook niets aan doen.

    Of je een andere vraag kan krijgen? Neen, sorry. Bij de lotterij gaat het ook zo, verkeerde nummers ingevuld is niets gewonnen. Echter. Hier komt mijn docent-mens en docent-helper op de proppen. Meestal weet je meer dan je zelf zou vermoeden. Misschien zoek je het te ver. Een mondeling examen is een schaakspel, geen boksmatch.

  17. Studeer voor kennis, niet voor punten
  18. Weet waarom je studeert, als je dat enkel en alleen voor de punten doet, bereid je dan voor op een carrière van levenslang studeren. Kennis en wat je met die kennis doet, is veel belangrijker.

    Reflecteer daarom de inhoud van je cursus op je eigen leefomgeving. Of het nu over communicatieanalyse gaat of over het examen inleiding tot het auteursrecht, er is altijd wel iets waar je aan de hand van de cursus over na kan denken.

  19. Er is meer dan de cursus
  20. Als je marketingdeskundige wil worden, moet je lezen, veel lezen. Je moet weten wat de dingen zijn, wat ze inhouden. Hoe ga je een communicatieplanning opstellen als je niet weet welke doelgroep De Standaard voor ogen heeft?

    Als je bioloog wil worden, bezoek dan de zoo, lees over de zoo en haar dieren. Wil je astrofysicus worden, lees dan over het ISS, ook al is er geen enkele prof die je er iets over vertelt. Kennis van buiten de cursus betrekken op je examenvraag en je maakt een onvergetelijke indruk.

Er zijn vast nog 27 dingen te bedenken waar je als student op moet letten. Doe je ding hieronder in de comments.

Nieuw! Marketingcommunicatie

Het docentenbestaan bevalt me wel. Kennis overdragen aan geïnteresseerde studenten, het geeft een voldoening die niet echt vergelijkbaar is met iets anders. Een beetje zoals een presentatie geven op barcamp maar dan elke week en drie uur aan een stuk. Gegarandeerd publiek toe.

marcomDaarom stuurde ik de directeur van mijn school een mailtje. Of ik in het volgend semester nog een vak kon doceren? Communicatieanalyse bevalt me als vak, maar zo iets concreet tastbaars, dat zag ik ook nog wel zitten.

Uit de bus kwam marketingcommunicatie, een module uit de richting ondernemingscommunicatie die me op het lijf is geschreven. Volgend semester ga ik studenten aan Birm vertellen over merkenbeleid en public relations, over doelgroepen en mediaplanning, over direct marketing en POS-reclame. Daarvoor worden mij 80 lesuren en een voorgefabriceerde cursus ter beschikking gesteld.

Als er mensen mensen uit de reclamewereld zijn die interessante en recente casussen hebben liggen, ik ben zeer geïnteresseerd. Mijn contactgegevens vind je hier.

Meer informatie over de richting en het vak vind je op de site van BIRM, in de afdeling ondernemingscommunicatie. Of stuur de lieve mensen van het secretariaat een ingevuld contactformuliertje.

Pomodoro – mijn leven als tomaat (1)

Welaan dan. Vandaag ben ik voorzichtig begonnen met Pomodoro, het timemanagementsysteem dat door Tijs op barcamp Gent uit de doeken werd gedaan. Zijn presentatie vind je hier, het origineel hier.

Gisteren installeerde ik al de app Pomodoro for mac. Dat programma zou mijn gedrag gedurende de eerste poging in het gareel gaan houden. Het programma heeft op het eerste zicht behoorlijk wat instellingsmogelijkheden. Daarover later meer.

Eén iets stond vandaag hoog op de agenda: het schrijven en reviewen van een aantal stukken cursus om mijn studenten extra gelukkig te maken tijdens de kerstvakantie. Mijn eerste pomodoro-ervaring dan maar en vooral waar ik tegenaan liep:

  • Voor je begint, kan je beter plannen, vertelde Tijs tijdens zijn presentatie. Daar zat ik dan, klaar om te gaan. Zo rond een uur of tien. Zonder plan. Dat blijkt wondergoed mee te vallen: “ik moet een stuk cursus schrijven” werkt als plan voor twee uur.
  • Koptelefoon opgezet en schrijven maar. Meer hoef je eigenlijk niet te doen. Net gewoon werken maar dan anders. Na zeventien minuten en 13 seconden heb ik een insight dat ik eigenlijk wil tweeten. Net voor mijn muis zich in beweging zet, grijpen mijn hersenen in. Neen Seurinck, niet doen! Zonder dat klokje was de wereld wijzer geweest maar pomodoro is tomaat en tomaat is pomodoro.
  • Na 25 minuten komt de eerste pauze van 5 minuten. Twee cijfers die niets zeggen als je ze leest maar wel als je het doet. 25 minuten is erg kort om iets te doen. 5 minuten is erg kort voor een pauze.
  • Pomodoro twee en drie verlopen grotendeels hetzelfde. Behalve dan dat ik na periode twee nog twee of drie of vier zinnen af wilde werken. En ja hoor, ik wilde me houden aan het schema en verkoos de werkperiodes boven de pauzes. Fout dus. “Pauzes zijn even belangrijk als de werkperiodes.” Yes sir.

Conclussie: het pomodorosysteem houdt me op het rechte pad maar morgen probeer ik even te variëren. Dan werk ik periodes van 30 minuten en neem ik pauzes van 7 minuten. Via het instellingenmenu van Pomodoro for mac is dat aan te passen. Will keep you lot posted.




nomineer samuel

read my rss feed

Categorieën