Archive for the 'werk' Category

Page 2 of 6

Sociologie van de massacommunicatie

Geplaatst door Jan Seurinck op 21/05/2011 in werk er zijn 0 Comments

Lesgeven, ik vind dat leuk. Ik heb dat al gezegd, ik ga dat nog zeggen. De laatste twee jaar heb ik elk semester één vak gedoceerd. Communicatieanalyse, marketingcommunicatie, communicatieanalyse, communicatiemedia. Dat alles bij bij BIRM in Antwerpen.

Een mens loopt al eens in beeld en dan komt er een heel leuk vak binnen een leuk postgraduaat aanwandelen. Enfin. Binnen twee postgraduaten. Een mens mag daarover verheugd zijn. Eind van het jaar ga ik zes weken vertellen over sociologie van de massacommunicatie bij Lessius in Mechelen. Wat ik allemaal ga vertellen en wat de uitgangspunten gaan zijn, dat weet ik nog niet.

Ik zou vanuit de grote denkers kunnen werken. Marx. Durkheim. Weber. Maar misschien is dat teveel op personen gericht. Ik zou vanuit de grote stromingen kunnen werken. Structuralisme. Symbolisch interactionisme. Fenomenologie. Ik zou vanuit de grote thema’s kunnen werken. Macht. Gender. Sociale ongelijkheid.

Of misschien moet ik het wel omdraaien en door de lens van de media naar de onderliggende sociologische fenomenen kijken. Dat maakt het op het zicht makkelijker maar voor een goed begrip niet bevorderlijk. Enfin. We hebben nog een maand of twee-drie om daar uit te komen. Als er mensen zijn die zo’n vak hebben gehad of gegeven: tips voor handboeken zijn welkom.

Mensen die erbij willen zijn, dienen zich daar kandidaat voor te stellen. Maximaal 25 studenten komen erin. Die krijgen dan zoiets voor de neus.

Coworking in Antwerpen, deel 2: burooz

Geplaatst door Jan Seurinck op 10/05/2011 in werk er zijn 2 Comments

Na mijn dag bij Aspace was ik al behoorlijk gewonnen voor het concept van coworking. Toen wist ik al dat ik ook een dag bij Burooz zou toeven. Enfin. Toeven. Werken gelijk we zeggen.

Burooz, dat ligt in de buurt van Park Spoor Noord en is een oud pakhuis met geschiedenis en alles. Kijk! Het staat in de inventaris bouwkundig erfgoed van mijn deeltijdse collega’s bij het VIOE.
Binnen is het wat hightech met behoud van originele elementen zoals het in de brochure van de immohandelaar zou staan. Van iMac hier en tablet daar en goed voorzien van burooz (een glimlach mag) en bijhorende stoelen en tussenschotten die ge-ikea-lifehacked zijn en van die dingen. Zelfs zo’n smartboard hebben ze daar.
Ik sleep week na week een beamer naar mijn klaslokaal, het leven is niet eerlijk. Een masjien dat goeie koffie zet, is er ook. Due espressi prego. Tenslotte is koffie de brandstof van de bureauwerker, dus dat is van belang.
Er zijn ook ersatz-collega’s. Veel zelfs. Met achtergronden, zo verschillend, dat hou je niet voor mogelijk. Ik sprak er met een regisseur en een event organizer, met een vertaalster en een programmeur. Kurt, die de tent runt, is ook nog eens webdesigner. Dat is leuk want veel mensen, veel noden, veel netwerken, en daar zie je al snel de o uit de swot opduiken.
Een pak drukker dus dan bij Aspace maar nooit echt belastend want de ruimte is best groot en er heerst een nogal strikte etiquette heb ik zo de indruk. Telefoon opnemen. Naar het terras (het was mooi weer). Praatje maken. Afleggen. Binnenkomen.
Lofzang? Jawel. Goed gedaan daar. Zijn er maren? Misschien. Misschien is het in de zomer wel een beetje teveel pakhuis en bijhorend kunstlicht. Teveel staal en steen en te weinig groen. Maar dat is heel misschien want mogelijks is het ook net: oef, hier is het tenminste niet zo drukkend. Dat is moeilijk in te schatten.
Wat mij betreft was het er erg fijn werken. De verscheidenheid aan mensen spreekt me aan, de algemene atmosferis zit er wel goed. Kurt meent het ook goed met 2060, dat vind ik altijd positief. Dat een ondernemer die met bakstenen bezig is, ook oog heeft voor wat daarbuiten gebeurt.
De prijzen van burooz (met starterskorting) vind je overigens hierzo, de mensen die je er kan ontmoeten vind je hier.

Misschien moet ik toch gewoon maar gaan coworken. Ik twijfel waar. Volgens mij kan ik op beide plekken aarden. Beide hebben voor en nadelen. Als je zelf eens wil langsgaan, het kan. Doe Kurt van Burooz of Frederik van Aspace mijn groeten.

Aspace, of mijn eerste coworkingdag

Geplaatst door Jan Seurinck op 29/04/2011 in werk er zijn 2 Comments
Bij de opening van de patio van Aspace ging ik even langs om een biertje mee te drinken. Ik was er wel eens eerder geweest maar toen had ik nog geen BTW-nummer en zo. Ik had een stel andere ogen mee. 

Dat ik daar wel zou kunnen werken dacht ik. Dat ik daar wel zou kunnen werken twitterde ik. Maar een ruimte is een ruimte is een ruimte en dus stuurde ik een bericht naar Frederik, die dat spel organiseert. Of ik die proefdag dan nu eens mocht doen. Het mocht. Het kon.

Zo bevond ik me voor het eerst in een coworkingspace met een pakje werk op zak en ook wat verwachtingen. Het was wat jammer dat ik er een rustige dag had uitgekozen. Naast mij waren er vijf andere coworkers waarvan er maar drie onder de middag bleven eten. Collega’s van elkaar bovendien die het gelukkig niet nodig achtten over ‘hun’ werk te spreken. Leuke mensen, dat ook.

En dan komt er iemand langs van ‘t stad voor een vergadering die je dan kent en dan ontstaat er een gesprek en dat soort dingen maakt een dag dan weer waardevol. Zo’n coworkingspace staat en valt denk ik zo’n beetje met roulatie en volk dat langskomt en mensen onder elkaar en ons kent ons. Sociale contacten, netwerken, relaties.

Omdat ik zelf nog steeds (ik ben bijna de kritische twee weken voorbij) werk volgens het pomodorosysteem werd ik als een ‘stille collega’ omschreven. Dat moet inderdaad wel als je achter die koptelefoon duikt voor 25 minuten en dan in 5 minuten over en weer langs sanitair, koffiemasjien (heerlijke koffie) en terug achter je koptelefoon duikt.

Op dagen waarop ik niet bezig ben voor De Kogge, zit ik aan mijn livingtafel met een livingstoel en dan is zo’n Aspace wel een pak beter uitgerust van tafels en ander stoelgerief. Als ik daar ooit mijn intrek zou nemen, zie ik mij daar ook een tweede scherm zetten om de 13” real estate van mijn macbook wat uit te breiden, iets wat je op zo’n livingtafel niet zo doet.

En als je macbook adapter dan ineens stuk blijkt, toont zo’n plek meteen zijn merites. Je gilt (figuurlijk!) even in het rond en daar komt een bruikleenadapter aangewandeld en kan je verder voor de dag.

Wat dat real estate betreft: als Frederik nog eens iets doet op zijn patio, dan moet je eens langsgaan, het is daar echt proper gedaan en die patio biedt het type rust wat je ook aan je livingtafel vindt. Enfin. Het is om te werken dat je daar zit natuurlijk.

Dan ga je na een werkdag naar huis toe en dan realiseer je je dat het pakje werk dat je des morgens mee had gebracht serieus is geslonken. Dat je les is voorbereid en je teksten zijn gepend. Dan bedenk je je wat je aan die dag gehad hebt en dan zeg je: goedgekeurd. Voorlopig misschien financieel niet helemaal te verantwoorden als prille starter in bijberoep bovendien (kijk: prijzen enzo). Denk ik.

Volgende week ga ik overigens een dagje bij burooz zitten. Dat is de andere coworkingplek in Antwerpen. Dat is wat verder van de deur, wat groter. Verslag volgende week.

Drie, twee, één… start!

Geplaatst door Jan Seurinck op 21/04/2011 in werk er zijn 21 Comments

Allez jong. Het is ervan gekomen. Ik heb een boekhouder en een rekeningnummer waar janseurinck.com op staat en wat geld en straks kan ik facturen gaan maken met mijn naam bovenaan. Helemaal echt. Mijn enthousiasme is groot.

Vanaf nu gedaan met allemaal constructies met interimkantoren en werken met de rem erop. Ervoor gaan als het ware. Mijn ding doen. Ook als het ware. Een winkeltje openhouden met in de aanbieding workshops en spreekdinges over communicatie en social media en van die dingen. Dat journalistiek werk opnieuw oppakken. Interessante voorstellen overwegen. En meedenken waar het kan. Want daar ben ik niet zo slecht in.

Binnenkort twee opdrachtjes doen achter gesloten deuren en dan een gastles op een school en dan zit er nog wat in de pijplijn en er is ook nog mijn workshop sociale media voor heemkringen en ik mag van de mensen van Vanden Broele en de mensen van openoverheid.nu openlijk zeggen dat ze tevreden over mij waren. Op dat elan wil ik verder gaan en mijn plaatsje vinden. Ergens. Plaatsjes graag. Meervoud.

Enfin. Nog van dat dus in de toekomst. Als bijberoep, zoals het al een tijdje had moeten zijn. Onder de noemer janseurinck.com. Ik vond niet dat ik dat veel moeilijker moest maken. Geen nieuw merk en nog een facebookpagina en een blog en een twitteraccount en mijzelf een gespleten persoonlijkheid socialmedia’en.

Aanvragen zijn welkom. Jij kan mij krijgen*.

*Maar niet zoveel meer tussen nu en de zomer.

 

Iets met tomaten

Geplaatst door Jan Seurinck op 11/04/2011 in werk er zijn 3 Comments

Als ik schrijf ‘will keep you posted’ aan het einde van een blogpost, dan mag u dat meestal vertalen als ‘hier hoor ik nooit nog wat van, tenzij ik even informeer’. Dat is ook het geval bij mijn blogpost over Pomodoro de dato 21 december 2009.

Toen heb ik de techniek bij thuiswerk wat uitgeprobeerd. Wanneer ik op verplaatsing was, probeerde ik wel maar echt werken deed dat toch niet. Het nieuwste was eraf, ik had het nooit echt onder de knie gekregen, startte niet religieus genoeg, werd even heel religieus. Het stopte.

Soms deed ik het nog wel eens maar dan thuis, op mijn ukkie. Ik probeerde het op mijn werk. Ik verklaarde het systeem niet werkend. Ik leidde mezelf af, ik werd afgeleid. Het frustreerde me omdat ik het gevoel had niet alles uit mijn dag gehaald te hebben.

Komt daarbij dat ik in mijn mailbox bleef steken. Een hele dag keek ik op dat outlookding. Op een dag keek ik een video over inbox zero en alles klaarde op. Correctie. Ik schrok want ik keek naar mezelf en zag dat gedrag. Op en neer in de mailbox en heel de dag gewerkt en op het eind geen voldaan gevoel.

Back to the drawing board. Een shake gemaakt met pomodoro met wat GTD en Inbox Zero elementen. Geluisterd naar Marco die vertelde dat je pomodoro ook wat moet afdwingen. Bewust de mailbox dichthouden en één mailtje. Azo schaamtelijk dat dat is.

Beste collega’s,

Ik wil meer uit mijn dag halen en ik wil jullie medewerking vragen. Gelieve mij niet te storen wanneer ik een koptelefoon op heb.

Dank.

Jan

Maar dan properder geformuleerd en met ingebouwde excuses en alles. Ik drukte op verzenden en haastte me om een nieuwe kop koffie. Een kop zo rood als een pomodoro bij terugkomst. Ongetwijfeld.

Een genomen hindernis. Een stap. Nu even het systeem een kans geven. Niet te religieus worden want dan houdt het snel op vrees ik maar ik ben toch redelijk vastbesloten en de eerste dag was een succes.

Will keep you posted.

Sponsor