De dag dat ik het niet begreep

Het moest er ooit een keer van komen. Ik heb een iTunesU-abonnement waar ik niets maar dan ook niets aan ga hebben.

Toegegeven, aan ambitie heeft het me nooit ontbroken, ook niet als het gaat om het verwerken van moeilijke informatie. Nooit te beroerd om even op repeat te drukken. Geen onderwerp te gedetailleerd. Geen discipline onoverkomelijk.

Nooit teruggeschrokken om even wat achtergrondinformatie van het net te halen en dan een nieuwe poging te wagen maar dit gaat mijn petje te boven.

Schuldig zijn de mensen van de universiteit van Oxford die de ongetwijfeld heel erg interessante John Locke Lectures online hebben gezwierd. Of beter gezegd: schuldig ben ik, die met mijn jeugdige overmoed dacht dat ik filosofie voor grote mensen wel kon bevatten. In het Engels nog wel.

Ik vind dat frustrerend. Correctie. Ik vind dat onhebbelijk. Limieten hebben. Bah. Elke mens zou geboren moeten worden met genoeg verstand om alles te begrijpen. Sommigen zouden dan kiezen om minder informatie te verwerken maar als ze zich zouden bedenken en alsnog, op hun vijfenzeventigste bijvoorbeeld, naar de universiteit zouden trekken, dan zouden zij glansrijk slagen.

Kuisvrouwen zouden je bijpraten over de chemie achter het kuisproces, bandwerkers zouden je alles leren over de invloed van de lopende band op de wereldeconomie. Iedereen zou specialist zijn in zijn vakgebied en werken aan de dingen die hem of haar interesseren.

What a wonderful world, that would be

Mensen die het zelf willen proberen kunnen hier terecht. Mensen die het begrijpen mogen mij verlichten. Op barcamp Antwerpen bijvoorbeeld.