In november neem ik samen met drie dames deel aan nanowrimo, wat staat voor National Novel Writing Month, een internationale ‘wedstrijd’ voor schrijvers. Wedstrijd tussen aanhalingstekens want eigenlijk win je vooral van jezelf als je het tot een goed einde brengt. Kwantiteit is immer king. 52.000 woorden dienen op papier te staan binnen de maand november. Dat is 1666 woorden per dag.
Ik zal mijn stukjes hier posten, de bijdrage van de andere dames zal u kunnen lezen op Everythingisastory.net, de site van initiatiefneemster Anne (@topanga). Samen met haar nemen ook Gudrun (@gudrun) en Vicky deel. Het worden stukjes, in verschillende stijlen geschreven, met een rode draad. Wat die wordt laat ik nog even een verrassing wezen. Via mijn RSS-feed komen alvast een deel verhalen tot u.
Dat ik begot niet weet waar ik aan begin, dat ik nog nooit ofte nimmer een fictieverhaal heb geschreven: allemaal waar. Dat ik mijn best zal doen: ook waar. Dat ik het zie zitten: … ik twijfel. Maar mensen schijnen van mij te vinden dat ik wel een vlotte pen heb en de commerciële teksten die ik neerzet vallen ook in de smaak, we scherpen het klavier en gaan ervoor.
Morele ondersteuning is toegelaten en mocht u zichzelf in één van de verhalen herkennen: alle gelijkenissen met waargebeurde feiten berusten op toeval.
Dit stukje bevat 219 woorden.
2 Responses to “Wie schrijft, die blijft”