geschreven om te lezen
Dominiek schreef een blogpost over barcamps. Mensen die mij kennen, weten dat ik het nogal heb met die unconferences. Mensen die mij voor deze blogpost niet of nog niet goed of lang genoeg kenden, weten het bij deze. Mensen die niet weten wat barcamps zijn kunnen hier terecht. Elk zijn meug.
Maar die blogpost van Dominiek dus. Dat Barcamps niet meer zijn wat ze geweest zijn en dat het allemaal naar de knoppen gaat en dat we terug naar de basis moeten en dat we rond de livingtafel moeten zitten met bier en zonder nespresso.
Vroeger, zou ik ja geknikt hebben. Basis! Ja! Droog brood en kennisdelen. Uit principe. Edoch. De Barcamps die Anne elk jaar in Antwerpen onorganiseert, sorry, maar die zijn gewoon om duimen en vingers bij af te likken. Het barcampidee is blijven staan maar de omkadering is anders en ja, ik vind dat heerlijk.
Ja, er zijn sponsors en ja, die worden vermeld en ja, je krijgt een t-shirt met reclame rond je lijf. In ruil kan je wel een dag je gang gaan en hoef je ‘s morgens en ‘s avonds maar vijf minuten de handen uit de mouwen te steken.
Niet dat ik Dominiek niet begrijp. Zelfs met zoveel luxe zijn er heel wat freeriders die het systeem nog wat verder willen uitpuren en alleen komen luisteren en of er dan eventueel een tafel mee verzet kan worden? Nee, dat kan niet.
Dat is echter geen reden om Barcamps ineens maar te begraven. Het lijkt mij een slecht idee om er een exclusief clubje van te maken waar tien personen aan elkaar gaan vertellen. Dan hang je een wat kleiner net in de vijver waar de Barcamps, conferenties en andere netwerkaangelegenheden nu al in vissen.
Barcamps zijn veranderd. Let’s cope with it. Wat we nodig hebben is een andere vijver om af en toe eens in te plonzen. Om eens te luisteren naar een interessante mens van buiten onze wereld. Iemand die zich niet in een t-shirt zal hullen en geen zaterdag zal liggen luisteren naar -we moeten daar eerlijk over zijn- een stel geeks bij elkaar.
Zelf dacht ik aan een soort salons. Bijeenkomsten waar geleerd wordt van een gastspreker. Iemand waar wij (en dan bedoel ik het traditionele barcamp-blog-en twitterpubliek) op het eerste zicht niets mee hebben maar wel met een boeiend verhaal. Een dichter. Een econoom. Een archeoloog. Een filosoof. Een theoloog misschien.
Of misschien moet ik dan eerder bij de loge aankloppen? Dat kan ook. Organiseren zal ik het alvast niet zelf. Daarvoor ontbreekt het mij aan tijd en nog wat andere dingen ook.
10 Responses to Salons?
Geef een reactie
Sponsor
Jan,
Ik heb de ambitie… om als facilitator op te treden. Interessante mensen buiten mijn professioneel en kennisnetwerk leren kennen en deze stimulerende ontmoetingen delen met andere mensen is een van mijn doelstellingen die ik de volgende maanden hoop te realiseren met mijn nieuw project.
Nu we vanaf 3 januari over een eigen polyvalente ruimte beschikken, hoop ik dat ik serendipity-gewijs aan het begin van een mooie ontdekkingsreis sta !
Je blogpost sterkt mijn overtuiging dat ik “In De Living”, zoals waarover ik schreef, moet doorzetten. Maar ik twijfel nu over 1 ding :
- Ofwel laat ik mensen zelf inschrijven. De eerste 10 zijn welkom. Democratisch en al.
- Ofwel ga ik zélf op zoek naar 10 mensen en zoek ik inderdaad naar een bijzonder diverse mix, waar bv. slechts 4 usual suspect geeks tussen zitten en verder een verpleegster, een geoloog en een bisschop (bij wijze van spreken)…
Laten wij nu toevallig deze zomer een ‘salon’ georganiseerd hebben. We wonen in Melle en doopten het ‘Salon Mellounge’. Heb even de uitnodiging online gezet: http://www.peterdeleu.be/mellounge/salonmelle_web.pdf. Gewoon in ons huis, vrienden werden uitgenodigd met de vraag iets naar voren te brengen. Was leuk. Er waren juwelen, schilderijen, verhalen over Gentse geschiedenis, filosofie,… Volgend jaar terug en hopelijk binnenkort een simpele website.
maw jullie idee is super!
Waarom blijf je bij het “spreker spreekt, publiek luistert” model? Ik ben zelf erg enthousiast over “open spaces conferences” of “unconferences”. Bij een open space vertrekt men vaak van “mensen, ik heb een probleem, kan iemand mij hiermee helpen”, wat voor een heel andere dynamiek zorgt dan een bar camp of een salon, waar de meeste sprekers toch altijd een beetje wil bewijzen dat ze hun zaak kennen. (http://www.openspaceworld.org/cgi/wiki.cgi?AboutOpenSpace).
Maarten, dat is een gewoon een ander concept. Ik heb meegedaan aan een open space in the Hub Bxl tijdens de eerste Europese coworking conventie. Heel leerrijk, heel interactief en intensief, maar zoals gezegd een totaal ander concept.
Zoals reeds aangehaald in mijn eerste post; ik wil gerust facilitator spelen,hetzij voor open spaces, hetzij voor salons. Ik heb er de (gratis) ruimte, de goesting en de accomodatie voor (www.BurooZ.be). Het ontbreekt me enkel nog aan een paar enthousiastelingen om mee aan de kar te trekken…
@Dominiek: volgens mij moet je vooral op ‘interesse’ werken. Wil je graag bijleren over een onderwerp waar je niets of weinig vanaf weet.
@Peter: lijkt me helemaal de max. Al vind ik het concept van de vrienden wat beperkend. Dan is het al snel weer een ‘wij onder elkaar verhaal’
@Maarten: voor mij mag de spreker een aanleiding zijn om een gesprek te openen.
@Kurt: ik voel een vergadering komen.
ik hoorde van de zomer Sas zoiets van een salon zeggen…
maar ‘t idee blijft wel keineig.
Iets dergelijks hebben wij ooit ook nog wel gedaan. Het was nog de tijd van de dinosaurussen, en het was ook heel erg “vrienden onder elkaar”, wat het inderdaad kwetsbaar maakte. Hoe dan ook, af en toe veegden we onze spelonk schoon en kwamen we samen om Risk of Dungeons and Dragons (doet iemand dàt nog?) te spelen, en op een dag had iemand het lumineuze idee: als iedereen nu eens iets voorbereidde over een favoriet onderwerp, en dat bracht op het niveau van een geïnteresseerde leek?
Nog altijd heb ik een prachtige herinnering aan een vriend die wiskunde studeerde en als hobby sterrenkunde had. Ik weet nog altijd hoe hij uitlegde hoe je met de beste technieken maar verbazend weinig ver kan kijken, en in het bijzonder hoe je helemaal geen idee hebt van werkelijke afstanden. Vandaar naar de vraag welke rol “allerlei zeer gevaarlijke hypothesen” speelden, om ondanks dat “gevaar” een beeld van de hele kosmos op te stellen…
A – dem – benemend was dat.
En daarbij, als “salons” goed genoeg waren voor de tijd van Louis XIV, dan zijn ze goed genoeg voor ons.
[...] geschreven om te lezen schrijfsels van een communicatiegeek contactoverdisclaimerrss en zoArchives « Salons? [...]