geschreven om te lezen
België heeft een rijke perstraditie die mij in geuren en kleuren en alle omstandigheden werd uitgelegd door Els De Bens (pseudoniem van Elsa De Bens). In de gezegende jaren 2000 tot 2004 waren er twee en ineens ook drie kwaliteitskranten. Dat laatste omdat De Tijd in die tijden een uitstap maakte naar een generieke inhoud.
Die tijden zijn niet meer. Vandaag telt België geen kwaliteitskrant meer. Waarmee ik niet gezegd heb dat alles wat in De Standaard en De Morgen* staat crap is. Ver daarvan. Binnenkort eindigt ons krantenabonnement op De Standaard en het moet gezegd dat ik de dag dat de bus leeg blijft niet met blijdschap tegemoet zie.
10 jaar lang heb ik elke dag een betere Belgische krant gelezen. Elke dag. 3650 dagen. Statistisch gezien een achtste van mijn leven. Maar het is genoeg geweest. De tabloidisering die zich eerst in het formaat doorzette en later ook in de inhoud is gewoon te ver gegaan.
Neem nu het artikel over het reclamefilmpje van Laundry Day dat online te lezen is maar ook in de krant werd afgedrukt. Het is komkommertijd en de politici zijn op vakantie en voor de luchtigheid van de krant enzo. Moet kunnen? Niet voor mij. Dit artikel is een aanfluiting mijnheer. Sorry.
Ik ben niet overgevoelig als ik zeg dat dit een reclamefilmpje is dat overloopt van de clichés? Enfin, een dashreclame met een huisvrouw en een voetballend jongetje vindt er zijn evenknie in. Dat Aziaten geen r kunnen uitspreken, je moet er maar opkomen en dan die Japanse showstijl, wie had daaraan gedacht?
Dat geen enkele redacteur de reflex heeft om even een socioloog erbij te halen. Of een communicatiewetenschapper. Die mensen kunnen daar interessante dingen over vertellen. Beeldvorming enzo. De opkomst van Azië in de populaire Westerse cultuur. Ik noem maar wat.
Niet dat wij Belgen kwaliteitskranten verdienen. Liever weten wij dat De inwoners van het dorp van de babymoorden bijeenkwamen of Dat een moeder met haar zoontje van de negentiende verdieping is gesprongen. Het spijt me, beste medeconsumenten van Belgische kranten. Als het dit is wat jullie interesseert, dan hebben we hier geen kwaliteitskrant nodig.
De journalistiek in ons land staat op een keerpunt. De toekomstige journalist zal nog wel voor een grote krant schrijven, je kan moeilijk anders. Maar misschien valt er wel iets te zeggen voor die personaliteitenmedia. Als journalist krijg je de kans een lezerspubliek op te bouwen via het beperkte medium krant. Een publiek dat je als blogger of online reporter of online journalist of hoe je het ook wil noemen verder kan uitbouwen.
Tot zo lang, vaarwel (kwaliteits)krant, ik zal je missen maar dat dat deed ik al.
*De Tijd is vandaag opnieuw te sterk een financieel dagblad om een échte generieke kwaliteitskrant te worden genoemd
12 Responses to Wij verdienen geen kwaliteitskranten en zij ons ook niet
Geef een reactie
Sponsor
Iets over “de opkomst van Azië in de populaire Westerse cultuur”? Of over het grote aantal Aziaten die in Antwerpen vertoeven. Hoe gaan zij om met zo’n reclame in Antwerpen? En klopt het wat die “Yoko” zegt? En zijn het wel Japanners die geen “r” kunnen uitspreken en niet Chinezen?
Ik zeg ook maar wat.
Kwaliteit die maanden achterop hinkt: deze week verscheen een korte bijdrage van Karin De Ruyter onder de titel “Ellen DeGeneres en haar iPhone”, waarin verwezen wordt naar een filmpje dat al in mei op YouTube verscheen en dat toen uitgebreid aan bod kwam bij CNet en in de podcast van Buzz Out Loud (http://news.cnet.com/8301-13579_3-20004186-37.html en http://www.cnet.com/8301-19709_1-20004234-10.html). Van komkommertijd gesproken…
Nee, ‘t is waar, ‘t bestaat niet meer.
Maar ‘t zou – denk ik – ook niet kunnen overleven als dagblad. Ik denk dat voor kwaliteitsjournalistiek meer plaats is in week- of maandbladen, zoals Humo, Knack, het terzielen gegane Apollo, Time, Wired …
Waarom niet als dagblad? Omdat het publiek – zoals jij ook pleegt aan te geven – er niet meer voor te vinden is. Waarom bestaat er in Vlaanderen geen politiek weekblad dat de laatste verrichtingen in de verschillende lagen van ons politieke land blootlegt met heel wat achtergrondinformatie? Zo’n dingen snap ik niet.
De links naar die twee “sensatie”-artikels kloppen niet, want verwijzen naar je eigen domein. Bewuste fout? JS: aan deze kant zag niets ik verkeerd, toch even opnieuw copypaste gedaan
Als lezer van De Morgen ben ik ook zwaar aan ‘t twijfelen over mijn abonnement. Maar telkens ik DS lees (in ‘t weekend en onlangs een hele week toen m’n broer op vakantie was) vind ik daar evenmin mijn gading in.
Dan maar een iPad-achtig iets kopen en blogposts lezen + diverse nieuwsbronnen? Te duur en te omslachtig, plus mobiel internet in België is nog maar in z’n kinderschoenen. Bovendien kijk ik al de hele dag naar een computerscherm; omdat ook nog te doen tijdens mijn dagelijkse trek naar het werk en terug is mij iets teveel van ‘t goede.
@boskabout: Een tijd geleden was er een campagne voor staatsbons(?) met Galileo die zogezegd ontdekte dat de wereld rond was. Ergerlijk.
@Bert: Ik haal mijn nieuws zelf op de radio en DSO (vind ik beter dan De Morgen online). Voor diepgang moet je bij Knack of nicheblogs zijn (Humo wordt ook meer en meer een sensatieblad, vind ik).
Over ‘t algemeen is ‘nieuws’ zwaar overschat, imho. Je moet eens een week geen tv-journaal, geen krant, geen radio, raadplegen. Je mist weinig, de echt belangrijke dingen kom je zo ook wel te weten. Het klikt misschien hautain, maar elke dag in woord en beeld geconfronteerd worden met alle miserie in de wereld, waar je als individu weinig aan kan doen, is niet bevorderlijk voor de geestelijke gezondheid.
Richt je eerder op de ‘big issues’ die voorbij het nieuws van de dag reiken: klimaatopwarming, energiecrisis, ontwikkeling van de derde wereld, enzovoort. Al de rest is fait-divers.
Puur voor de sport even vanuit een ander standpunt belichten. Misschien zijn wij als internetmensen ook voor een deel verantwoordelijk voor dat soort content. Met onze onstilbare honger naar nieuws die à la minute op ons bord moet binnenkomen. Altijd maar meer en sneller.
Als er geen nieuws is, dan is er geen nieuws. Maar zouden we daar zelf zo goed mee kunnen omgaan?
@dirtyjos Kwaliteitsjournalistiek in Humo? Lang geleden dat ik er nog eens iets goed in las (op het artikel over verkeersborden na dan). Echt, kwaliteit is een teveelgebruikt en vergiftigd label…
Ik erger mij tegenwoordig dagelijks aan al die ‘crap’in DM, al 25j. mijn gazet (!).
VT & YDS stonden erbij en keken ernaar. Ik vraag mij soms af wat de vroegere hr (G) ervan denkt.
Enfin, op zoek naar beters eens gaan (terug)kijken naar DS via o.a. m.DS alwaar ik vorige week las: “tijdens de Tweede Wereldoorlog een vliegtuig van de Rote Armee Fraktion (RAF)”, echt waar het staat er nog: http://m.standaard.be/artikel.xhtml?contentid=1131626
Dat noemt zichzelf een kwaliteitskrant! Terug naar af dus. Ze jagen ons met stokken, nee met ganse balken naar ‘het betere’ cybernews.
@willibee het moet gezegd, ik heb mij een breuk gelachen met dat artikel. Bedankt om me daarop te wijzen.
[...] tijd geleden schreef ik al over de devaluatie van nieuws en over hoe (kwaliteits)media een gestreden strijd aan het vechten [...]
[...] het gevolg en we hebben het zelf gezocht. Althans dat is de stelling van communicatiewetenschapper Jan Seurinck. “Niet dat wij Belgen kwaliteitskranten verdienen. Liever weten wij dat de inwoners van het [...]