Update Richard is gevonden, zo meldt Belgacom. Hij krijgt zijn telefoonlijn. Les: kijk altijd na of je wel de juiste gegevens opgeeft.
We schrijven 12 december 2011. Onderweg naar de coworkingspace om de hoek wordt mijn podcast onderbroken door een telefoontje. Belgacom. Of het zou passen om mijn telefoonlijn de volgende dag te komen installeren.
Dat zou niet lukken want ik moest die dag in Leuven zijn. Wat meer is: ik woon in Antwerpen, werk in Leuven en heb geen huis in Gent noch heet ik Richard en ik heb een pakket bij Telenet waar ik niet actief ontevreden van ben. Een Belgacomlijn had ik dus niet van doen.
Dus vertelde ik mevrouw Belgacom, laat ons haar voor het gemak Eva noemen, dat die installatie niet zou kunnen doorgaan en wel om deze en gene reden. Eva nam akte, verontschuldigde zich voor het telefoontje en dat was dat.
Of niet. De volgende dag. Telefoon. De Belgacomtechnicus. Dat hij bij mij voor de deur stond voor die lijn. Het verhaal. Excuses. Een SMS. Technicus heeft zich aangeboden, niemand thuis. Klaar.
Een grapje op twitter. Je krijgt een misverstand in 140 karakters als je daar een beetje creatief mee omspringt. Deze zaak was van de baan. Er zijn wat mensen van Belgacom op Twitter, misschien kunnen ze wat met mijn info. Misverstanden gebeuren, worden opgelost. Klaar.
Of niet. Week erop. Telefoon. Of het zou passen voor de volgende dag. Neen. Het verhaal. Excuses. Klaar.
Of niet. Enkele dagen later een technicus. Of hij langs kon komen. Het verhaal. Geen SMS deze keer.
Het verhaal nog eens op twitter. Minder reactie. Minder duidelijk verhaal. Een follow-upstory werkt daar nooit zo goed. Het is allemaal wat in het moment. Een toevallig telefoontje met iemand van Belgacom om een andere reden. Het verhaal was gekend. Complexe organisatie enzo. Ik begrijp dat.
Radiostilte. Zaak opgelost denk je dan.
Niet dus. 2 januari. Een SMS in het Engels. Dat er een technicus zich zou aanbieden op 4 januari en dat ik dat kon verzetten door een SMS terug te sturen in een bepaalde vorm. De mogelijkheid ‘ik ben niet Richard, woon niet in Gent, heb geen telefoonlijn besteld’ zit niet in die gestandaardiseerde procedure opgenomen.
Omdat ik weet dat Belgacom de sociale media nu ook wat opvolgt, zet ik het op Twitter. Hoogst waarschijnlijk is daar wel iemand te vinden met een engagor account en met 3000+ volgers zou je al eens denken dat iemand met toegang tot een Belgacomsysteem daar oren naar heeft.
Helaas. Geen gehoor via den Twitter. Wel aan de telefoon. De technicus die belast was met mijn zaak. Dat hij morgen (dat is vandaag) wou langskomen voor die installatie. Het verhaal. Dat hij even langs zou gaan bij Richard om te zien waar die lijn moest komen. Geef die man opslag.
Hij heeft bot gevangen deze morgen. Daar kreeg ik een SMS van. De arme man stond om 8u27 aan de deur van Richard van Gent en daar gaf niemand thuis.
Lieve mensen van Belgacom. Het is een andere organisatie, ik weet het. Maar kijk eens naar Telenet. Als ik daar durf piepen dat mijn internetlijn lastig doet, dan krijg ik daar snel reactie op. Dat ik wat meer followers heb en een blog enzo, dat zit daar waarschijnlijk voor iets tussen. Maar toch.
Er zullen nog Richards zijn in dit land. Zonder blog en zonder Twitter. Jullie installatiedienst en klantenservice is net zo belangrijk als jullie verkopers. Stel nu dat ik een overstap had overwogen. Omdat ik de voetbal wou zien of wegens een interessante actie of whatever, dan zou ik dat nu niet meer doen.
Als jullie niet in staat zijn te registreren dat het nummer 0486/322750 (wat overigens sedert kort een proximusnummer is) te registreren als niet van Richard van Gent, dan zou ik niet weten hoe jullie een technisch issue voor mij zouden oplossen.
Dezer dagen geniet ik echter van jaarlijks verlof zoals dat in wordart en een illustratie uit de office bibliotheek aan het gesloten rolluik van de bakker hangt. Dus ging ik wandelen. 
