geschreven om te lezen
Currently viewing the tag: "antwerpen"
Onze regio wil een topregio in Europa zijn en we zijn daartoe niet goed bezig. Kom, kom, zal u zeggen, de Vlaamse regering draait toch gelijk een versgesmeerde betonmolen? Het zijn de federale politici die… Het is niet omdat je er in slaagt een nieuwe straat aan te leggen met gekregen geld dat je ineens goed bezig bent.
Soms heb ik het gevoel dat we het spel hier naar de kloten aan het helpen zijn en soms heb ik het gevoel dat we iets moeten doen. Het volk en alles. Eens zeggen dat het op onze zenuwen werkt en dat ze moeten stoppen met te zeggen wat wij belangrijk zouden moeten vinden.
Dat we vóór alle auto’s in Duitsland, alle computers in China en de software in India worden gebouwd moeten zeggen: beste politici kijk eens hier: dit is het talent dat jullie kunnen gebruiken om die topregio die jullie zo graag willen te worden. Het is met ons te doen of kiest u een ander volk*.
Daarom ben ik blij dat sommigen -noemen wij hen de voorhoede?- ook werkelijk iets doen. Gelijk een vzw oprichten en zelf aan een kar gaan trekken. Gent als motor van de webnijverheid. Ik weet niet of dat de juiste weg is zo één stad vooruit maar ik heb daar respect voor en Gent heeft nogal een traditie.
We kunnen cynisch doen, daar zijn wij goed in, en zeggen dat er in Gent eerder sprake is van een berg en niet van een vallei. Kijk mensen, die mannen en vrouwen moeten dat niet doen hé en het is niet omdat het een vzw is dat ze dat uit menslievendheid doen maar kijk, someone will have to do the dirty work.
Eigenlijk zou ik liever een Schelde Web Valley hebben maar kijk, ze zijn er daar nu al aan begonnen. Doet er iemand iets in Antwerpen? Kunnen we later aansturen op een fusie die moet resulteren in een win-win-situatie en lang vergaderen over welke doelstellingen we prioritair achten. En of we de website wel op Fork mogen laten draaien omdat dat toch een Gents systeem is en Drupal is Antwerps en heeft wereldwijd toch meer uitstraling.
Ik zeg ook maar wat.
* In Brechts versie is er sprake van een regering maar de kans is groot, wanneer u dit leest, dat er er wel ergens een regering in dit land ontbreekt
De site van de stad Antwerpen heeft RSS-feeds, dat is handig. Weet je wat er te gebeuren staat, mis je geen enkel hip feestje en bovenal: je weet dat de bibliotheek gesloten is op de nationale feestdag. Mijn favoriete rubriek zijn echter de werken.
We leven in een land dat onder de knoet ligt van betonboeren. Straten worden aan de lopende band heraangelegd en het werk is van dermate lamentabele kwaliteit dat er een jaar later opnieuw herstellingswerken nodig zijn. Op die manier doen wij aan werkgelegenheid. De stad spaart dan ook kosten noch moeite om de werken aan te kondigen.
Omdat wij van uw district een aangename woon- en leefomgeving willen maken, werkt <vul district in> voortdurend aan de vernieuwing van oude straten en infrastructuren. Om <die reden zullen wij zus en zo aan uw straat veranderen>
Waarna een omstandige uitleg. Omdat échte Antwerpenaren sowieso zullen klagen wordt ook de vooropgestelde duur, de impact op de leefomgeving tijdens de werken en nog wat praktische zaken meegegeven. En dat werken langer kunnen duren door het weer en uitputting in excuses dat het daarna allemaal beter zal zijn. Nummer van de infolijn toe.
Gasten, zeg het gewoon.
Beste bewoners, binnenkort werken wij aan uw straat, geen idee hoe lang het gaat duren maar je krijgt een mooiere straat in de plaats. Doe vooral geen moeite om te kuisen want als je ‘s avonds thuiskomt van je werk moet je door het stof als we geluk hebben en door de modder als we pech hebben. Laat ons er het beste van maken, wij doen ons best, u zal het even moeten verbijten.
Open communicatie werkt.
De laatste keer dat ik ging zwemmen moet 4 jaar geleden zijn geweest. Het was tevens de eerste keer dat ik in Antwerpen ging zwemmen. Het 50 meterbad van Wezenberg zou mijn honger naar sport op efficiënte wijze verzadigen. 50 meter is ver als je je een tijdlang tot een ligbad hebt beperkt.
Er was een tijd waarin ik geen verkeerde zwemmer was. Goeie conditie, redelijke techniek, zeer veel inzet. Dat ik in de lagere school nooit het hoogste diploma (dat van 1600 meter zwemmen) behaalde, lag meer aan het feit dat het zwembad van Kortemark de ongelofelijke lengte van 16,73 meter had en we dus 100 keer dienden te keren wat een ongelofelijk tijdsverlies oplevert.
Daarenboven werden onze zwemuren zo werden geprogrammeerd dat ze net in de middagpauze van de nabijgelegen middelbare school vielen zodat wij met hongerklop en een gebrek aan tijd nooit ofte nimmer aan de noodzakelijke afstand konden geraken zonder doping. Iets wat de lerares LO, gezien haar zero tolerance beleid op zelfs maar spreken tijdens de les, zeker zou hebben verboden.
Van daaraf is het alleen maar bergaf gegaan. Zwemmen was op onze middelbare school geen prioriteit, wij zouden voetballers worden, zoveel was duidelijk. Daarna was er een leegte. Dat ene uur ergens in 2006 niet te na gesproken dus.
Tot gisteren. Gisteren ging ik zwemmen. Afzien in erfgoed. Niet dat ik daar zonder bril ook maar iets van kan zien. Maar toch. Mijn techniek is niet meer wat ie ooit is geweest. Mijn vrije slag heeft expressionistische trekjes. Mijn schoolslag zou mij voorzeker een buis opleveren maar vooruitkomen doe ik nog wel. Opnieuw mens sana in corpore sano worden is het doel.
De foto van Ferdinand Leys is in cc vrijgegeven door http://www.erf-goed.be/
Er waait een nieuwe wind bij de stadsplanners van mijn stad. Dat is goed. Weg met de ouwbolligheid. Weg met de verplichte kunstwerken van dertien in een dozijn. Leve recht, strak en grijs. Leve ingeperkte natuur. Leve voortschrijdende cultuur.
Weg met alle stadsplanners van mijn stad want zij zijn ziende blind. Zij dromen een stad die niet bestaat. Weg met alle nieuwigheden. Leve de inperfecte kromme. Laat maar komen dat onevenwichtige. Leve de inconsequenties. Geef ons een borstbeeld!
Een persoon die het kan weten vertelde me ooit dat architecten, of ze nu huizen tekenen of straten, telkens de mensen bannen. Mensen en de dingen die ze doen zorgen voor onevenwicht in het hoofd van de plannenmaker. Mensen worden abstracties in plannen. Statistieken op zijn hoogst. Net zoals de omgeving. De zon schijnt op automatisch gegenereerde 3D modellen altijd.
Daarom zou ik nooit een stadsplanner kunnen zijn. Een ideale stad wordt uit het niets opgebouwd of uit vroeger tijden geconserveerd, al het andere is oplapwerk. Noch zal ik ooit een architect of kunstenaar zijn. Mijn taak bestaat erin te beoordelen. Functionaliteit en design. Usability zo je wil. Vernieuwend of conservatief.
Vandaag heerst er bij stadsplanners van mijn stad een hang naar strak en grijs. Resultaat zijn prachtige pleintjes en straten die, eens uitgevoerd, nauwelijks of geen connectie hebben met de omgeving. Beton en perkjes. Afgebakend groen. Ik zou dat goed moeten vinden maar ik doe het niet. Grijs en strak kunnen kleuren en krommen tot hun recht laten komen. Helaas is dat kleur, noch in het weer, noch in de mensen van dit land in grote mate beschikbaar.
Dat moeten plannenmakers toch ook zien?
Geachte heer,
Geachte mevrouw,U vroeg voor uw kindje opvang in een kinderdagverblijf van de Stad Antwerpen.
Op dit ogenblik is er geen opvangplaats beschikbaar in de drie door u gekozen kinderdagverblijven.
Weet je wat, beste stad? Zo stimuleer je stadsvlucht. Als onze kleine straks 3 is zou ik graag hebben dat er een school is. Zou je die alvast kunnen beginnen bouwen?
Sponsor
Laatste reacties