geschreven om te lezen
Currently viewing the tag: "Borgerhout"
De straten van Borgerhout liggen er al enkele dagen zo glad bij als spiegels. Dat bedoel ik niet in de overdrachtelijke zin van het woord. Correcter zou zijn: als de schaatsers niet met z’n allen in Vancouver zaten, dan zouden ze hier ter plaatse recordwedstrijden op laaglandbaan organiseren.
Het zout is op. De sneeuw van een aantal dagen geleden is gesmolten en aangevroren. De bestrating van ons dorp-in-de-stad was de laatste dagen officieel ijzel. De stad riep op geen onnodige verplaatsingen te maken.
Stiekem vind ik het leuk. Met mijn fiets ben ik meester van de zaak en het kind in mij komt zo nog eens / eens te meer naar boven. Vrije baan uitgekozen. Links, rechts, achter, voor, geen auto te zien, voetje zetten, achterrem dichtgooien, toertje draaien. Ja het is gevaarlijk en je moet zoiets niet doen maar toch. Leuk man, leuk.
Voor de rest van het weekend hou ik me wel aan wat de burgervader ons heeft opgedragen. Daarvoor is de digicorder al in de weer 
Komende zaterdag 19 december vindt in onze tuin, ook bekend als het Krugerpark in Borgerhout, een cultureel buurtfeest plaats. Onder het motto “Maak indruk met je afdruk” worden vanaf één uur in de namiddag tot een uur of zes verschillende culturele activiteiten georganiseerd voor jongeren. De uitgebreide informatie vind je op de site van de stad Antwerpen.
Als je dus niet naar Barcamp Gent gaat en je wil graag wat cultureel verantwoord doen met de kinderen, volgens mij ben je hier in goede handen. Kan je aan den lijve ondervinden waar mijn presentatie op de barcamp van zaterdag over gaat.
Structuur, ook daar draait een blog om. Structuur zoals in: alle dagen een blogpost. Structuur zoals in verwante thema’s. Vandaar is er vanaf heden op maandag de rubriek “Het woord van de week”. Deze week is dat modiste.
Modiste is een prachtig woord. Vrouw die modeartikelen voor dames, met name dameshoeden, vervaardigt en verkoopt. Heerlijk. Veel mooier dan hoedenmaakster. Hier zien we een modiste in de deur van haar winkel aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout staan.
Ik kwam het woord tegen in mijn eigen geheugen toen ik door de foto’s bladerde waaruit we putten om de Krugerplein Peperbus blog te illustreren. Daar vond ik bovenstaande foto. Ik dacht: “hé, een modiste”. Toen ik klein was en nog in Edewalle aan het togen was, woonde er een modiste. Men noemde haar ook zo, maar niet als ze er bij was. Je zou nooit zeggen: “dag modiste, hoe gaat het nog met je hoedenwinkel?”. Je zei: “dag mevrouw” of je noemde haar bij haar voornaam als je die kende. Ik ben die naam vergeten.
De modiste werd in de dagelijkse omgang van de dorpsbewoners benoemd aan de hand van haar beroep, ook al was ze oud en bejaard en maakte ze al lang geen hoeden meer. Aangezien ze de enige modiste in het dorp was, ontstond er ook nooit verwarring. In ons dorp was er van alles maar één. Eén kerk, één pastoor, één bakker, één beenhouwer, één school. Alleen waren er twee cafés. De eigenaars werden dan ook bij hun voornaam genoemd, samen met de naam van hun café. Maar dat is een ander verhaal.
Jammer dat er nog zo weinig zijn, modistes. Dat je haast nooit eens kan zeggen: “ik kwam straks de modiste nog tegen”. Dat komt natuurlijk omdat niemand nog een hoed draagt. Ook dat is jammer. Lang leve hoeden, lang leve modistes. Het is mijn eerste woord van de week.
Sedert ik in Borgerhout woon, heb ik ook een Antwerpse tandarts, dat spreekt. Het is mijn schoonouderlijke tandarts geworden. Walter Vangheluwe, tandarts te Deurne, vlak om de hoek. Moest ik daar ook geen keuze meer in maken.
Het moet gezegd, die mens doet zijn werk goed (lees: mijn tanden zijn goed dus moet hij nooit enge dingen doen). Hij kent de marketingknepen van zijn vak daarenboven.
Bij een tandartsbezoek is het immers zo dat je, wanneer je een keer per jaar gaat, je minder remgeld moet betalen. Naast het feit dat dat beter is voor je tanden ook weer een argument pro jaarlijks tandartsbezoek.
Dus stuurt Walter Vangheluwe, tandarts te Deurne, sinds jaar en dag brieven naar zijn cliënteel om de aandacht te vestigen op het maken van een nieuwe afspraak. Zo niet dit jaar.
Krijg ik vandaag van die mens een geautomatiseerde SMS toegestuurd om mijn aandacht te vestigen op het feit dat mijn afspraak van vorig jaar bijna een jaar geleden is en of ik misschien niet eens wil bellen voor een nieuwe afspraak.
Geslaagde klantenbinding. Respect!
Al sedert de start van Monopoly City Streets, log ik me dagelijks aan bij het spel. Anders verdien ik immers niet de huur van die dag. Niet dat ik nog de illusie heb dat ik nog ga winnen, daarvoor moet je met je verstand spelen en niet met je hart.
Het begint inmiddels serieus te vervelen en ik heb zo het idee dat dat mij niet aanzet tot het kopen van het spel. Waar alles eigenlijk toch een beetje om te doen is.
Maar het blijft leuk om in de plaats van één appartement zowat je hele buurt in handen te hebben. De Cogels-Osylei is trouwens ook van mij. Niet te koop…
Sponsor
Laatste reacties