Een blogger, moet u weten, krijgt graag commentaar op zijn stukjes. Deze blogger al zeker. Lees er de howto’s maar eens op na. Stel een vraag op het einde van je stukje, wees scherp, vraag naar de mening van je lezers, het zijn maar een aantal tekstuele technieken die je kan toepassen.

Ik pas ze niet toe. Tenzij ik écht nieuwsgierig ben naar uw mening. Tenzij ik echt wil weten hoe u er tegenover staat. Niet voor de comments en de traffic maar voor de content ervan.

Deze week kwam Facebook met een interessant voorstel. Volledige integratie met Facebook. Commentaren uit facebook naar je blog. Nu komt het wel vaker voor dat mensen mij via Twitter laten weten wat ze van een stukje vinden. Wat er gebeurt met shares op facebook, daar heb je zo geen zicht op.

Zou ik? Zou ik?! Ik heb er over nagedacht. Ik heb de oude Disqus opnieuw overwogen. Ik heb facebook comments geïnstalleerd. Even. Gewoon onderaan. Om te testen. Ik heb een pagina aangemaakt. Ik heb de integratie opgezet. Ik heb het opnieuw verwijderd.

Nee, die facebook comments, dat is het voorlopig niet. Zolang ik geen lokale kopie van de commentaren kan krijgen, wil ik niet afhankelijk zijn van Zuck en de zijnen. Dat ik daardoor wat commentaren mis, heb ik er voor over.

Wel geef ik Disqus een nieuwe kans. Ik heb het ooit verwijderd omdat ik het te zwaar vond, en ik vind het in zekere zin nog. Maar het heeft de voordelen van twitterintegratie. Benieuwd wat het op de lange termijn wordt.