If you want to do PR? Use iPads or Twitter and you are good to go.
gesprekken met een communicatiegeek
Tag Archive for 'ipad'
Als de geruchten kloppen, lanceert Apple op 8 maart 2012 de langverwachtte opvolger van de iPad2. De geruchten rond de lancering houden inmiddels al meer dan een jaar aan en het mag verwacht worden dat ze in Cupertino opnieuw heel wat verbeteringen aan hun succesproduct zullen toevoegen.
De geruchten rond een nakende lancering begonnen in 2010, toen Apple de eerste versie van de tablet uitbracht. Omdat de iPad verkocht werd als betrof het hier het zoetste in het broodjesassortiment, leek het niet onwaarschijnlijk dat dit product deel zou blijven uitmaken van het gamma van Apple. Temeer daar de concurrentie naliet te concurreren.
Er wordt dezer dagen op internet geschreven en het internet geraakt nooit gevuld en het levert pageviews op. Speculaties zijn beter dan nieuws. Wij storen ons daar aan, maar ja, de media… Podcasters halen er luisteraars mee en kranten kunnen er hun bestofte imago mee oppoetsen. Dus wordt er geschreven.
De afgelopen weken klinken de geruchten steeds luider. De marketingmachine van Apple lost gericht enkele geruchten, enkele onderdelenproducenten doen een duit in het zakje. Buzz genereren, heet dat. Er komt een iPad3 klinkt het aldoor. Een verbeterde versie van de iPad2, die op zich al een aantal technologieën bevatte die je in de iPad1 had verwacht.
Het toestel zal er ongetwijfeld anders uitzien dan de vorige versies en ook aan de specificaties is naar verluidt flink gewerkt. Een nieuwe behuizing zou plaats maken voor een andere chipset en ook het scherm en het geheugen zouden, niet geheel onverwacht als je de wet van Moore kent, verbeterd zijn. Ook dit jaar zijn de geruchten van een kleinere versie van de iPad opnieuw niet van de lucht.
Het blijven speculaties maar als ze waar zijn, dan zou de iPad3 beschikken over een scherm, een operating system, alsook twee camera’s een GPS-chip, RAM en ROM-geheugen en een verbeterde gyroscoop die ook in de vierde dimensie bruikbaar is. Dit alles in een body die lichter is dan die van de iPad2. De batterijduur zou ondanks de hogere hardwarespecs en de kleinere behuizing hetzelfde blijven.
De iPad3 zal vermoedelijk zo’n succes kennen dat nu al wordt verwacht dat er tekorten zullen optreden in de aanvoer. Dat is een marketingstrategie die Apple al een aantal jaren met succes toepast. De rijen aan de deuren van de Apple stores wereldwijd werken als honing op een mierenhoop, zo verscheen het nog in een door wikileaks uitgebracht maar door Apple gecontesteerd e-mailbericht dat verstuurd zou zijn door Steve Jobs zelf.
De vraag is nog maar wie de presentatie op 8 maart voor zijn rekening zal nemen. Steve Jobs is na zijn afwezigheid door ziekte opnieuw meer in de gebouwen van Apple gesignaleerd, zo melden verschillende bronnen binnen het gebouw. Engadget publiceerde recent enkele foto’s waarop Jobs met een hemd en een das te zien is, wat zou kunnen wijzen op een ommezwaai in de strategie van Apple.
Wat er ook van aan is, dat de iPad een product is dat de wereld van de tabletcomputers op zijn kop heeft gezet, mag na twee eerdere versies duidelijk zijn. De derde versie belooft weer ongelofelijker, revolutionairder, mooier, beter, dunner, verbazingwekkender, magnifieker, telematischer, hytostatischer, schitterender en vermoedelijk opnieuw $100 duurder te zijn dan de vorige. Wij kijken er alvast naar uit.
Er waart een spook door internet, zo heft een artikel dat vrijdag verscheen op De Wereld Morgen aan. Vier Amerikaanse grootmachten worden genoemd als onderdeel van het doorluchtige wezen. Amazon, Apple, Facebook en Google.
Een vluchtige blik door mijn woonkamer. Kindle. Macbook. Twee iPods. Twee Android telefoons. Het is gedeeltelijk voor mijn werk dat ik op facebook woon, google zorgt voor mijn boodschappenlijstjes, mijn wegbeschrijvingen, vindt voor mij wat ik zoek en host één van mijn blogs.
Wat dan volgt is een heel vreemde bocht. De grote vier leggen de Angelsaksische waarden en normen op waarbij geen tepel gezien mag worden, waarin pagina’s verwijderd worden en apps geweigerd, waarin zoekresultaten automa… (sorrry, dat is men vergeten). Niet te vergeten: hun onwaarschijnlijke marktaandeel.
Dat zorgt voor een verschraling van de markt en van de cultuur, zo wordt gezegd. Gelukkig valt het de bedrijven zelf niet aan te smeren maar zijn de mainstreammedia de schuldige. Die hebben immers nood aan hypes die ze dan kunnen propageren wat hen hipper laat uitschijnen dan ze zijn en de grote vier opnieuw wat groter maakt.
Dus moeten er regels komen. Europees of andere. Om andere initiatieven zuurstof te geven. Om de verschraling tegen te gaan. Meer regels voor meer vrijheid. Hoe vreemd het ook mag klinken, soms klopt het plaatje.
Maar wat is hier juist het probleem vraagt een mens zich af. Voor mensen die geen facebook willen, is er netlog of hyves, ik weet dat uw vrienden daar niet zitten maar dat ligt aan die vrienden, niet aan facebook. Voor mensen die geen boeken willen kopen bij Amazon zijn er tig boekhandels, elektronisch of analoog gelijk. Er zijn meer zoekmachines dan Google en Dell en HP zullen u met een even brede glimlach een PC aan de hand doen.
Twee weken geleden kon ik via Amazon het Communistisch manifest gratis downloaden om te lezen op de Kindle. Net als de Amerika-kritische boeken en DVD’s van Michael Moore. Zelfs met een iPad kan je tepels kijken zoveel je wil, als je de browser maar wil gebruiken. Google vult dan misschien niet automatisch jouw zoekterm aan, als je zover bent weet je wel wat je zoekt, niet?
Op facebook zitten ook minderjarigen. Moeten die echt? In de naam van cultuur? Google houdt meer lokale blogs in de lucht dan je je kan inbeelden en buren vinden elkaar op facebook. Hoezo Amerikaanse dominantie? The medium is the message opnieuw verkeerd begrepen?
Het zijn de mensen, de aandeelhouders, de consumenten die keuzes hebben gemaakt. Wild venture capital kapitalisme leidt blijkbaar tot monopolisering zo blijkt. Daar waren we nog niet achter.
De Wereld Morgen bezondigt zich bij monde van haar auteurs aan dezelfde fout die ze de mainstream media aanwrijft. Een focus op een aantal in het oog springende bedrijven en hun producten die tot de verbeelding spreken en pageviews en handtekeningen opleveren. A man can’t be too careful in the choice of his enemies.
De auteurs van de petitietekst zoeken een strategie waar er geen is. Jobs, Page, Bezos en Zuckerberg hebben alleen aandeelhouders, concurrentie en markten in hun nek. Geen sociologen of antropologen.
Ik had liever een artikel gezien over het feit dat de e-readers bij ons zo duur zijn dat ik ze voor de helft van de prijs uit Amerika kan laten komen. Welke inspanningen er door de Belgische uitgeverijen is gedaan om Dimitri Verhulst in de Amazon-rekken te krijgen.
Een artikel over hoe Netlog en hyves falen om tot de verbeelding te spreken, over hoeveel aandacht Apple in de media krijgt en dan gaat het mij niet om cultuur maar om centen. Een artikel over hoeveel Europa nu al heeft geïnvesteerd in zoekmachines die er nooit zijn gekomen?
Zijn we op weg naar een Amerikaanse monocultuur? Ik denk het niet. Dat is doemdenken. Want er zijn alternatieven. De situatie waarin we ons bevinden, is voor een groot stuk bepaald door de consument. Kapitalisme is een bitch. Ze bestieren een hel.
Tot nader order lijkt mij het het minst slechte systeem.
Op 1 en 2 januari werkte de wekker van de iPhone niet. U heeft er vast van gehoord, zowel VRT als VTM hadden het in hun journaals steken. De radiozenders hadden het erover. Ook in de eerste krantenedities van 2011 werd het geval besproken.
Leuk fait divers. Een telefoon van een dikke zeshonderd euro zonder betrouwbaar alarm. Maar om daar nu een item aan te wijden, compleet met beeld en voiceover en wat nog allemaal niet? Om daar een artikel met foto en alles over af te drukken. Nee toch zeker? Een vermelding in de marge. Een weggevertje op het eind van de uitzending. Hoeveel van die toestellen zijn er verkocht? Hoeveel procent van de Belgen?
Eigenlijk ben ik het beu. Ik heb het al een paar keer gezegd tijdens tech45 maar op digitaal papier leest dat altijd wat harder: er heerst een dictaat van de iToestellen. Begrijp me niet verkeerd. De iPad is een goed toestel. Meer evolutionair dan revolutionair maar toch. De iPhone een goede telefoon. Het was een revolutionair toestel dat de mobieletelefoonmarkt volledig op zijn kop heeft gezet.
Maar trop is teveel. Elke krant heeft intussen zijn iApp. Dat noemen we vooruitgang en daar ben ik voor. Dat de concrete uitvoering nog niet op punt staat, vergeef ik de krantenuitgevers. De markt is klein en de marges zijn niet meer wat ze geweest zijn.
Wat mij stoort is de overmatige aandacht die de toestellen krijgen in de media. Elk nieuw toestel is nieuws, elk kwartaalresultaat een item waard. Het is van iHier en iGinder. Het zou een teken kunnen zijn dat technologie niet langer als niche-item wordt behandeld maar dat is het niet.
Wanneer Google, de zoekmachine die door 97% van de Belgen* wordt gebruikt, van CEO verandert kan er niet eens een vermelding af. Op de website lukt het nog net. Websites zijn gemakkelijk. Veel makkelijker dan apps trouwens. Je moet er eens een proberen.
*De andere 3% weten niet hoe je de standaard zoekmachine in IE van Bing naar Google kunt veranderen vermoed ik
Langs een drukke steenweg die Internet heette, lag een grote CD-winkel. Steven Taakjes, de eigenaar van de winkel had niet slecht geboerd. De parking al even ruim als de keuze binnen. Sedert kort kon je er zelfs de hele CD-collectie van The Beatles kopen. Voor die gelegenheid was Taakjes er zelfs in geslaagd de lokale pers bijeen te krijgen.
Zo ging het immers altijd. Taakjes slaagde erin de verwachtingen zo hooggespannen te laten worden dat er zelfs op voorhand gespeculeerd werd van wat hij nu weer zou aankondigen.
Taakjes was een graag geziene gast. Op een dag was het hoofd van de lokale radio, Jan-Otto Kaas bij hem komen aankloppen. “Taakjes”, zo sprak hij, “ik heb een idee”. Kaas legde uit hoe hij zijn radioprogramma’s zou opnemen en Taakjes zou die dan via zijn winkel kunnen verdelen. Terwijl de mensen in zijn winkel kwamen, zouden ze ook CD’s van hem kopen. Taakjes was meteen overtuigd en sedert die dag lagen er ook gratis CD’s in zijn winkel.
De tijden veranderden en Taakjes begon meer te verkopen dan alleen CD’s. Computerspelletjes en programma’s, video’s en boeken. Daarvoor had hij een nieuwe vleugel laten bijbouwen. Aan de kassa stonden inmiddels enkele week- en maandbladen.
Dat had de eigenaar van de lokale krant gezien. Ook hij zag het succes van Taakjes’ handeltje en wilde zijn graantje meepikken. Pedro Del Prado pakte het slim aan. Hij verpakte zijn magazines in plastic en vertelde Taakjes dat hij ze gratis mocht weggeven. Binnenin waren immers toch enkel lege pagina’s. Door geld te storten op de rekening van Del Prado, verschenen de letters als bij wonder.
Taakjes aarzelde even maar stemde toch toe. Hij zou Del Prado immers nog nodig hebben om over zijn nieuwe producten te schrijven. Samen met Robert Verwater, een oude krantenhandelaar die nooit veel van de steenweg had moeten weten, begon hij echter ook plannen te smeden voor een eigen weekblad.
Taakjes had immers door dat de magische pagina’s van Del Prado niet zo goed waren als de andere magazines die hij verkocht. Daarenboven bleek Del Prado dezelfde prijs te hanteren voor de kranten die verkocht werden via de andere winkels in de gemeente. De klanten begonnen bij Taakjes te klagen.
Hij stuurde dan maar met wat lood in de schoenen een bericht naar Del Prado en van Stylo, een andere lokale krantenmaker die steeds in het spoor van Del Prado volgde. Hij vertelde daarin dat hij, Taakjes, niet langer voor de verspreiding van de zogenaamde gratis bladen zou instaan, dat hij, net zoals op de CD’s, een percentage zou nemen.
Del Prado en van Stylo reageerden verbolgen. Dat de technologie speciaal voor de toonbank van Taakjes was geschreven en dat zij hun waren nu bij geen enkele andere kranten- of cd-boer konden slijten.
Waarmee ik maar wil zeggen: dit bericht kan toch niet helemaal onverwacht gekomen zijn, wel? Een website met een betaalslot waar iedereen aan kan, ware toch beter geweest, niet?
Overigens is deze post gebaseerd op en een reactie op een andere gelijkenis van de hand van Stef.
Sponsor
