De webtrends voor 2012

Heden publiceerde Netlash weer het jaarlijkse trendrapport. Het is een beetje de gewoonte geworden dat ik daar aan meeschrijf. Want schrijven, dat doe ik graag en Bart, ik vind dat nog wel een sympathieke mens eigenlijk. Minstens achtendertig anderen dachten daar net zo over.

Het stemt me blij dat ze daar in Gent telkens weer de moeite nemen om een schoon design te maken. Dat scheelt toch een slok op de leesborrel. Je kan dat ding downloaden en bekijken op issuu alwaar ook een papieren versie te krijgen is.

Veel leesplezier en laat wat weten of het wat in orde was, wil je?

Occupy Movement Focuses on Staying Current on Social Networks

Lessons to be learned from #ows for social media folks:

(…) protesters may no longer have a physical presence that helps produce daily images and live streaming video for the 24-hour news cycle. And, despite having created a large network on social media sites, organizers within the movement and social media experts say that online tools alone are not enough to sustain it.

via Occupy Movement Focuses on Staying Current on Social Networks – NYTimes.com.

Het nieuwe televisiekijken. Vandaag. Morgen.

Oh, mijn kabelabonnement. Ja, ik heb dat. Digitaal en alles. Puur financieel gezien kom ik daar bekaaid vanaf. Teveel zenders. Te weinig kijken. Maar wij komen wel eens in de stad en dan bevalt ons dat en dan wil ik toch het schaatsen zien en dan haal ik mijn telefoon uit mijn sjakos en ik neem op wat ik wil. Wij danken telenet.

Ik heb wel eens een slapeloze nacht. Dan ben ik wakker en dan sta ik op. Wakker in bed liggen gaat me gauw vervelen. Dat deed ik vroeger al en van tijd heb ik dat eens voor. Twee dagen later ben ik wat moe maar verder heb ik daar geen last van. Vroeger keek ik televisie tijdens die nachten. De herhaling van het journaal. Ter Zake. Daarna Nederland. National geographic. MTV.

Als ik de zenderlijst bij telenet bekijk, merk ik dat ik voor op z’n minst 100 zenders teveel betaal. Als ik slapeloos ben, ga ik het internet op, lees ik RSS-feeds of sla ik aan het sociaal netwerken met de laatste volger die op dat moment nog of op dat moment al online is. Als ik opneem, dan is dat live sport. Een enkele keer een krimi.

Tijd om dat kabelabonnement de deur uit te doen eigenlijk. Maar dat laat het huidige systeem niet toe. Het ideale systeem van Davy is ook nog toekomstmuziek. Spijtig eigenlijk. Want de technologie is er. De bandbreedte is er. Er moet alleen nog een businessmodel gevonden worden.

Zullen het de zenders zijn die programma’s verkopen, of productiehuizen? Wie zal de programma’s op de markt brengen? Hoe loopt de prefinanciering? Gaan we naar een systeem van pure on-demand en hoe doen we dat met live-programma’s?

Intussen (en mijn vrienden op facebook en volgers op twitter hebben het mogen merken) heb ik boxee ontdekt. Internet video on demand. Geappificeerd, om dat woord nog maar eens te gebruiken. Heerlijk is dat. Kijk wat je wil, wanneer je wil. Maar dan echt.

Als de VRT en de NOS een app uitbrengen waarmee ik naar actualiteit, nieuws en sport kan kijken, dan ben ik helemaal verkocht. Live graag. Dan koop ik mij misschien een boxee box ofzo. Hardwareproducenten, laat van je horen. Als ik dan mag vergeten dingen op te nemen, is dat mooi meegenomen.

Het zal zijn tijd wel nog duren. In de VS of A is men er ook nog mee bezig. Daar zijn ze er al mee bezig. De randvoorwaarden in Belgenland zijn, en ik wil geen reclame maken, met de nieuwe voorwaarden van telenet ook dichterbij aan het komen.

We zijn er nog lang niet. Begrijp me niet verkeerd. En Telenet en Belgacom en de VRT en de VMMa en alle gevestigde mediamachten doen hun best om het proces tegen te houden. Maar wij zullen betalen en niet meer voor de dingen die we niet willen. De evolutie is onderweg. Jullie hebben nog even tijd. Maar actie graag. Vooruitgang. En snel.

Een freemiummodel voor een kwaliteitspers

Wij zijn verwend. Meer dan een muisklik en drie seconden concentratie kost nieuws niet meer. Wij klagen wanneer we ook nog een advertentie moeten wegklikken. Of als er een banner in de weg staat. Wij vinden de prijs van de krant te hoog.

De kranten schieten alle kanten op. Niet helemaal wetend van welk hout pijlen te maken. The Guardian en The Times met respectievelijk een extreem open en gesloten model als opmerkelijkste voorbeelden.

De krant verlaat binnenkort de dodebomenindustrie en zet haar rijke geschiedenis digitaal verder. Daar gaan we niet meer over discussiëren, wel? Dat alles verandert het medium totaal, zo wordt gezegd. Mijn studenten communicatieanalyse zouden hier spontaan opspringen en roepen dat niet het medium maar wel het kanaal verandert, maar dat is een ander verhaal.

Dat doet niets af van het feit dat er veranderingen op stapel staan. Mediaorganisaties veranderen in sneltempo. De content evolueert. Layout wordt design. Niets nieuws onder de zon. Ware het niet dat de online krant en de offline krant synoniemen worden. Dat is wat anders.

Snel nieuws wordt de norm. Live is beter. Hoe langer hoe meer de redactie buitenspel. Tijd geeft misschien raad maar geen pageviews. Analyse verdwijnt achter de waan die gemeenzaam de dag wordt genoemd. Sommigen zien het einde van de hoofdredacteur in zicht. Geen beslissingen meer. Alles is nieuws.

Kranten worden het afdrukmedium voor persberichten en persagentschap, zo wordt geschreeuwd. We lachen met woestijnvisgate en wanen kranten dood. Zo’n vaart loopt het niet. Niet helemaal.

In de zuivere online berichtgeving komt dat persberichtverschrijven een stuk vaker voor. Minder belangrijk nieuws.  Celebnieuws of technologie, een vreemd bericht uit Amerika of verweggistan. Makkelijke pageviews. Een krant heeft een dag tijd gehad om te rijpen. Dat scheelt aan de hoekjes.

Wat als het gedrukte medium en het online medium eerder zeker dan langzaam naar elkaar migreren? Lezen we straks op onze i- en e-readers alleen nog nieuws, rechtstreeks geporteerd van persbericht en telex? De opinie van de redacteur-specialist toe. Of mag het nieuws meer zijn? Is er plaats voor achtergrond en inzichten?

Dat geloof ik wel. Dat gaat zo: nieuws is gratis. Ad supported maar wel gratis te lezen. Die contextuele advertentiesystemen verfijnen zichzelf wel. Als de huidige kranten het niet blijven doen, zullen ze onder de voet worden gelopen door snel opererende nieuwssites.

Desnoods gaan merken (en dan bedoel ik merken in de brede zin van het woord) ons zelf het nieuws bezorgen. Iets wat een bedrijf als google bijvoorbeeld al lang door heeft. Ook de Tour de France communiceerde de wedstrijd rechtstreeks via de eigen website. Geïnteresseerd in ons nieuws? Lees de RSS-feed, surf naar de website, download de app. Whatever.

Het krantenabonnement van morgen biedt je meer dan het herwerkte persbericht. Het verhaal achter het nieuws. Wil je inzichten van redacteurs? Het oog van de specialist? Dan betaal je per journalist-personality, per onderwerp, per artikel of per krantenmerk. Dat laatste zal niet gek veel verschillen van de situatie vandaag.

Net daarom geloof ik meer en meer dat kwaliteit de overhand zal halen. Kwaliteit zoals in een doorgedreven analyse, niet de hogere astrologie die vandaag wel eens wordt bedreven. Alles gratis, alles klikbaar, pageviews voor geld is geen houdbare situatie. Alles achter slot en grendel werkt evenmin, zeker in België niet. The Times overleeft misschien op 46154 lezers op een markt van ettelijke tientallen miljoenen, qua schaalgrootte is dat voor ons land niet houdbaar.

Mensen en content zijn de sterkte van kranten. Kranten moeten hun merk in de gaten gaan houden. Argumenten als “ja maar, dit gaat niet over de krant, dit is online”, gaan niet langer op. Vandaag niet meer. Morgen al helemaal niet.

De aangekondigde revolutie is niet meer dan een verschuiving van inkt naar bytes. Van tekst met foto’s naar tekst met video, geluid, augmented reality waarschijnlijk. Ooit. 2010 wordt een dikke voetnoot in de geschiedenis van kranten.

Het is een evolutie die weliswaar bedreigend lijkt (vooral uit commercieel oogpunt) maar die, zoals het managementcliché luidt, ook opportuniteiten met zich meebrengt.

10 Reasons to Stop Apologizing for Your Online Life

It’s time to start living in 21st century reality: a reality that is both on- and offline. Acknowledge online life as real, and the Internet’s transformative potential opens up:

1. When you commit to being your real self online, you discover parts of yourself you never dared to share offline.

2. When you visualize the real person you’re about to e-mail or tweet, you bring human qualities of attention and empathy to your online communications.

3. When you take the idea of online presence literally, you can experience your online disembodiment as a journey into your mind rather than out of your body.

4. When you treat your Facebook connections as real friends instead of “friends”, you stop worrying about how many you have and focus on how well you treat them.

5. When you take your Flickr photos, YouTube videos and blog posts seriously as real art, you reclaim creative expression as your birthright.

6. When you focus on creating real meaning with your time online, your online footprint makes a deeper impression.

7. When you treat your online attention as a real resource, you invest your attention in the sites that reflect your values, helping those sites grow.

8. When you spend your online time on what really matters to you, you experience your time online as an authentic reflection of your values.

9. When you embrace online conversations as real, you imbue them with the power to change how you and others think and feel.

10. When you talk honestly about the real joys and frustrations of the Internet, you can stop apologizing for your life online.

If this sounds like the kind of reality you want to live in, I’ve got great news: you can move in today.

via 10 Reasons to Stop Apologizing for Your Online Life – The Conversation – Harvard Business Review.

Vond je het interessant: misschien wil je wel een abonnement op de citaten-rss

Wordt de canvascollectie een (wordpress)blog?

Vandaag nog maar eens wat RSS-feeds gelezen. Het was een tijd geleden dat ik nog eens ten gronde was gegaan en kijk, je ontdekt altijd wat als je zo bezig bent. Dat de canvascollectie wel eens een blog zou kunnen krijgen/worden bijvoorbeeld. Dat de canvascollectie opnieuw van onder de vleugels van Lux zou kunnen komen.

canvascollectie op google reader

Wat zien we daar? Op 18 november laatsleden staat daar plompverloren een Hello World-post die je standaard meegeleverd krijgt als je een wordpress installeert. Enige zoektocht op het interwebz leert dat het subdomein canvascollectie.canvas.be ooit in gebruik is genomen en later is vervangen door Labo de lux, in het spoor van het gelijknamige televisieprogramma.

De link naar de website is op dit moment niet meer bereikbaar maar wie weet komt daar binnenkort wel eens verandering in. We’ll keep you posted.