Vlak voor het slapengaan, lees ik graag nog even. Gedachten verzetten enzo. Dezer dagen ga ik te bed met Umberto Eco’s Op reis met een zalm, een verzameling essays uit 1992 waarin Eco op nogal ironische wijze alledaagse taferelen omschrijft.
Gisteren las ik bijvoorbeeld de stukjes ‘hoe voorkom je het gebruik van de fax’, ‘hoe kom je langs de douane’ en ‘hoe voorkom je dat je weet hoe laat het is’. Verder ook in het boek: ‘hoe loochen je een loochening’ en ‘hoe falsifieer je Heraclitus’
Uit het eerste stukje wil ik graag enkele citaten halen. Dat heeft een reden. Ik kom zo bij u terug.
“De fax is werkelijk een grootse uitvinding”
“Helaas geldt er voor de technologie één onontkoombare wet: als de meest revolutionaire uitvindingen voor iedereen toegankelijk worden, houden ze op toegankelijk te zijn”
“Bovendien wordt de wereld bevolkt door een groeiend aantal mensen dat jou iets wil mededelen dat je niet interesseert: hoe je beter kunt investeren, hoe je een bepaald voorwerp kunt aanschaffen, hoe je hen gelukkig kunt maken door hun een cheque te sturen [...]“
Vervang nu even //fax// door //e-mail// of //twitter/ of //facebook// en je weet waarom zo’n Eco een groot semioticus en denker is. Niets is nieuw. Echt niets.
