Als het er op neer komt is het vlees zwak. Dan neemt begeerte het over van ratio en dan sta je op 993 twittervolgers en dan wil je er 1000. Hoe verkeerd je dat zelf ook vindt.
Hoe hard je ook beseft dat het allemaal niets betekent en dat je niet altijd even nauwkeurig de Britneys en de social media experts hebt verwijderd. Hoe hard je weet: kwaliteit boven kwantiteit, interactie boven cijfers. Heel even neemt de bevestigingsdrang dan over. Ik ben ik en ik heb bijna 1000 volgers. En die 1000 ga ik vandaag nog halen.
Het is makkelijk hoor, zeggen dat het je niet kan schelen. Ik zou liegen als ik zou beweren dat het bij mij zo is. Het kan me wel schelen. Je kan dat belachelijk vinden. Of egomanisch. Pffff, ik moet sowieso minder braaf worden.
Volger 1000 is trouwens officieel @lode, hij krijgt hiervoor nog een passende beloning die ik nu heel hard ga bedenken.


Maar het is niet het plaatje waar ik het met u over wil hebben, wel over de manier waarop ze elkaar aanspraken. De twee heren vousvoyeerden elkaar. “Mijn beste wensen voor u en uw familie”. “Voor u hetzelfde, hoe gaat het met uw gezondheid”. Mijn oren spitsten zich terwijl ik hen voorbijwandelde, het eenletterwoord u bleef hangen.