Als je het zo zelf eens mag doen, besef je pas hoe groot de impact van een culinaire journalist kan zijn. Je kan op één restaurantbezoek en een half uurtje schrijven een slabakkend restaurant naar de heropstanding of de verdoemenis schrijven.
Concreet: in het kader van de twisbon actie die nog steeds loopt bij truvo mochten mijn lief en ik nog eens uit eten. Er zijn nog steeds te weinig reviews van goeie vegetarische restaurants in Antwerpen trouwens, doe daar eens wat aan. Misschien mag je op reis en alles.
Sjalot en Schanul of iets in de Kerkstraat sprak ik tegen mijn lief. Dus gingen we naar de Broers van Julienne. Dat komt voor bij ons in huis. Wederzijdse toestemming hoor, daar niet van. De Broers van Julienne zijn in Antwerpen ongeveer synoniem aan vegetarisch uit eten. Wij waren er nog maar één keer geweest. Als vegetarisch koppel. Reken uit. Toen was het namelijk tegengevallen. Perfect cirkeltje met mijn titel en eerste alinea, niet?
Deze keer was het dus wel in orde. Van aperitief tot dessert, verzorgd en alles, er was ook een beevee in de zaal, dat geeft je altijd zo wel het gevoel dat ze je de volgende keer gaan vragen voor De Morgen Magazine of iets in die stijl. Ze gaan ons daar nog terugzien. Vooral wegens dat lekker eten, die beevee kan mij niet zoveel geven.
Twee minpuntjes, dat mag ook: ze doen ook in vis en nu kan ik me voorstellen dat mijn eten minder had gesmaakt als het koppel naast ons vis zat te eten. Ook: die parisiennestoeltjes zijn leuk enzo hé, voor op een terras in Parijs bijvoorbeeld. Doe mij echter maar gewone stoelen.
