Wanneer ik Twitter moet uitleggen in formele of informele kring komt altijd weer die vraag die Vincent zoveel beter kan zeggen dan ik ze kan schrijven. Wat heb ik te vertellen op social media?

Soms is er een voorgevormde mening. Ook wel vooroordeel genoemd. Dat je op twitter zegt wanneer je koffie gaat drinken. Wie daar nu geïnteresseerd in is?

De snelste van de bende springt me dan bij en leert de slechte leerling dat het helemaal niet zo hoeft te zijn. Dat je ook professioneel kan twitteren luidt het dan vaak. Interessante dingen linken en schrijven waar je zoal mee bezig bent. Een knikje om aan te geven dat ik dit nu mag beamen in mijn richting.

Daarna geef ik de snelste van de bende ongelijk. Tenslotte word ik in dat soort situaties vaak betaald om het beter te weten. Niet dat ik altijd gelijk heb, daar niet van. Maar ik ben niet slecht in doen alsof.

Dan zeg ik (en dat is waar): “jouw koffie is voor mij even belangrijk, zoniet belangrijker dan waar je op je werk mee bezig bent, kans is groot dat ik dat zelfs niet begrijp”.

De slechte leerling verbaasd. De snelste van de bende haast verontwaardigd. Wanneer ik hoor dat jij koffie zo belangrijk vindt dat je dat wil delen, dan hebben wij een gemeenschappelijke grond.

Neem een willekeurige roman uit je kast (of selecteer er een op je e-reader), sla die open op een willekeurige pagina en lees drie bladzijden. Hoeveel verhaal? Hoeveel kleur? Daarom is ook die koffie belangrijk. Niet alleen. Ook.