Structuur, ook daar draait een blog om. Structuur zoals in: alle dagen een blogpost. Structuur zoals in verwante thema’s. Vandaar is er vanaf heden op maandag de rubriek “Het woord van de week”. Deze week is dat modiste.

Modiste is een prachtig woord. Vrouw die modeartikelen voor dames, met name dameshoeden, vervaardigt en verkoopt. Heerlijk. Veel mooier dan hoedenmaakster. Hier zien we een modiste in de deur van haar winkel aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout staan.

Ik kwam het woord tegen in mijn eigen geheugen toen ik door de foto’s bladerde waaruit we putten om de Krugerplein Peperbus blog te illustreren. Daar vond ik bovenstaande foto. Ik dacht: “hé, een modiste”. Toen ik klein was en nog in Edewalle aan het togen was, woonde er een modiste. Men noemde haar ook zo, maar niet als ze er bij was. Je zou nooit zeggen: “dag modiste, hoe gaat het nog met je hoedenwinkel?”. Je zei: “dag mevrouw” of je noemde haar bij haar voornaam als je die kende. Ik ben die naam vergeten.

De modiste werd in de dagelijkse omgang van de dorpsbewoners benoemd aan de hand van haar beroep, ook al was ze oud en bejaard en maakte ze al lang geen hoeden meer. Aangezien ze de enige modiste in het dorp was, ontstond er ook nooit verwarring. In ons dorp was er van alles maar één. Eén kerk, één pastoor, één bakker, één beenhouwer, één school. Alleen waren er twee cafés. De eigenaars werden dan ook bij hun voornaam genoemd, samen met de naam van hun café. Maar dat is een ander verhaal.

Jammer dat er nog zo weinig zijn, modistes. Dat je haast nooit eens kan zeggen: “ik kwam straks de modiste nog tegen”. Dat komt natuurlijk omdat niemand nog een hoed draagt. Ook dat is jammer. Lang leve hoeden, lang leve modistes. Het is mijn eerste woord van de week.