De creatieve industrie versus de economie

Er moet wat misgelopen zijn in mijn digibox. Misschien heb ik niet goed geprogrammeerd. In elk geval, de eerste top gear special, die had ik niet staan en ik was wat ziekjes en er was geen sport op televisie.

Enter de BBC iPlayer en een handige handleiding van Denny. Een beetje knutselen. Wat navragen op twitter. Alternatieven bekijken. Hé gasten, ik heb voor die rechten betaald. Ik had kunnen kijken en opnemen en ik wil kijken.

No passeran. Het zou aan de nieuwe beta liggen van de iPlayer. Of niet.

Het programma is beschikbaar, ik zie het staan maar het in niet beschikbaar in mijn regio. Hoe? Niet beschikbaar in mijn regio? Het was op televisie. Digitaal en alles. Het is zo een beetje zoals iedereen in eenzelfde hemd rond zien lopen, het zien hangen in een etalage, de winkel binnenstappen en te horen krijgen dat het hemd niet te koop is. Later misschien. In een geschenkverpakking.

Want laat ons een kat een kat noemen, als ik wil kijken, dan kan ik kijken. Of het nu beschikbaar is in mijn regio of niet. Wat mij dan aan het nadenken zet. Waar heb ik die televisie voor nodig? Waarvoor heb ik die kabeldistributie nodig? Ik weet wat ik wil. Koers. Schaatsen. Een krimi. Een documentaire. Top gear.

Televisie in huis en voor iedereen en op aanvraag zoals yelo belooft is fraai maar het is televisie van gisteren in de toestellen van vandaag en morgen. Dat terwijl de weg al is voorbereid door de iPlayer. Streamen is er vervangen door een peer to peer systeem van het type waar niemand onderuit kan. Kijken is helpen verdelen.

Internettelevisie zoals het kan zijn en zou moeten zijn. Maar tussen droom en daad staan auteursrechten in de weg en aandeelhouders die euro’s willen zien en zogenaamde innovatie. Zelfs de BBC blijkt niet opgewassen tegen de copyrightlobby.

We leven in Europa for crying out loud. Britten zijn buren als er een nieuwe ijstijd komt of het water alsnog besluit te gaan zakken. Er is verdomme een tunnel waar een trein door gaat van hier naar ginder.

Het wordt tijd dat de creatieve industrie nadenkt over een alternatief. Ook in België. De techniek heet peer to peer en ligt zo voor het rapen. Op dit moment wordt het gros van het geld verdiend op de verspreiding van content. Niet op de content zelf.

De vraag is alleen. Wie zet de eerste stap. En wanneer.

7 thoughts on “De creatieve industrie versus de economie

  1. Die industrie loopt al tien jaar achter op de feiten, en elke keer als je denkt “ze beginnen het te snappen”, dan gebeurt er wel iets wat dat tegenspreekt. Kijk maar naar Hulu, bvb.

    Tegenwoordig kan je een aantal Amerikaanse reeksen enkele dagen na uitzending in de VS bekijken via je Telenet-digibox. Voor zo’n 4 euro per aflevering, als ik het goed heb — een waanzinnig bedrag. En dan zijn ze verbaasd dat de opbrengst daarvan tegenvalt.

    @ kirk Netflx? Of Hulu? Of AppleTV? Of GoogleTV? Etcetera.

  2. Zonet gevonden: “Piracy is the Future of Television,” whitepaper from the Convergence Culture Consortium

    “This paper will argue that online piracy is the preferred means of acquiring television for large numbers of people not because it is free, but because it is the best means currently available of consuming TV.

    If studios hope to combat piracy by striking deals with Internet portals that offer television content online legally, then they will have to create business and distribution models that incorporate TV pirates’ best practices.”

    http://cms.mit.edu/news/2011/01/piracy_is_the_future_of_televi.php

  3. Net om die reden mijn TV-kabelabo buitengezwierd en enkel Internet overgehouden, vier jaar geleden. Ik vind het een anachronisme dat je moet checken wanneer iets uitgezonden wordt om het dan op te nemen en zo te bekijken wanneer je wil. Of om je blauw te betalen als het -fingers crossed- on demand beschikbaar is (wat voor buitenlandse producties quasi nooit het geval is, vertelt men mij).
    Ik ben een uitzondering, maar ik merk wel bij mezelf dat de ‘tv cultuur’ verdwijnt. De slimste mens, Reyers Laat, Volt, … het interesseert me geen lap. Ik wil content die ik wil wanneer ik wil, niet ‘wat leuks’ om de avond sneller voorbij te doen gaan. ‘Het journaal’ vind ik ondertussen een bizar fenomeen: om zeven uur voor je TV gaan zitten om ‘het nieuws van de dag’ te zien.
    Heeft iemand van die TV-bonzen ooit al eens een torrent proberen downloaden en vastgesteld hoe omslachtig dat is? Zeker voor de gemiddelde TV-kijker. En dan gedacht: ‘tiens, als we dat nu eens beter doen’. Zoals Hulu, whatever, maakt me niet uit.
    Maar naar TV kijk ik niet meer.

  4. de vraag is niet: wie zet de eerste stap. de vraag is: welke bestaande omroep zet de eerste stap. VPRO heeft wat geëxperimenteerd op dit vlak met Creative Commons licenties.

    de internet generatie doet dit natuurlijk allang.

Geef een reactie